Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 listopada 2015 r. sprawy ze skargi E. S. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie wycięcia drzew bez zezwolenia p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu E. S. wpis od skargi w kwocie 100 (stu) złotych. ,

W dniu 21 sierpnia 2015 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skarga E.S. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie wycięcia drzew bez zezwolenia.

W piśmie procesowym z dnia 29 września 2015r. pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że skarżący przed wniesieniem skargi do sądu nie wyczerpał środków zaskarżenia.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału tut. Sądu z dnia 6 października 2015 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wykazanie, że wniesienie skargi poprzedzone zostało złożeniem zażalenia na bezczynność Wójta Gminy do organu wyższego stopnia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 października 2015 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie odpowiedział na powyższe wezwanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie do art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

W przypadku bezczynności organu administracji strona winna przed wniesieniem skargi skorzystać z regulacji przewidzianej w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej: k.p.a.), zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi E. S. jest bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie rozpoznania jego wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie wycięcia drzew bez zezwolenia. Z akt sądowych i administracyjnych nie wynika, aby skarżący przed złożeniem skargi składał zażalenie na bezczynność organu w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia. Wobec powyższego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 października 2015 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie odpisu zażalenia złożonego w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia. Skarżący w wyznaczonym terminie nie odpowiedział na powyższe wezwanie. Znajdujące się zaś w aktach administracyjnych pismo skarżącego zatytułowane "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa" z dnia 15 czerwca 2015 r. (data wpływu do organu 25 czerwca 2015 r.) zostało skierowane do Wójta Gminy K. Takiego pisma, skierowanego do urzędu, a nie do organu wyższego stopnia nad Wójtem Gminy, i wzywającego do usunięcia naruszenia prawa nie można zatem uznać za zażalenie na bezczynność organu. W orzecznictwie podkreśla się, że środek wyczerpujący tryb przed wniesieniem skargi na bezczynność organu powinien być wniesiony do organu właściwego (tak m.in. NSA w postanowieniu z dnia 21 grudnia 2007 r., sygn. akt II OSK 1808/07 oraz z dnia 13 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2678/11, oba dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił, o czym orzeczono w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie skarżącemu wpisu od skargi orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 powołanej ustawy.