Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kowalik-Grzanka po rozpoznaniu w dniu 15 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. Sp. z o.o. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 sierpnia 2019 r. sygn. akt III SA/Po 458/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami na rok 2017 postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2019 r., sygn. akt III SA/Po 458/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę A. Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia 9 kwietnia 2019 r. nr 516/17/2019 w przedmiocie przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami na rok 2017.

W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że zarządzeniem z dnia 21 czerwca 2019 r. skarżąca spółka została wezwana do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej oraz podania w piśmie przewodnim numeru KRS strony skarżącej w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Skarżąca nie odpowiedziała w zakreślonym terminie na zarządzenie Sądu.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej: p.p.s.a.).

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła A. Sp. z o.o. w K., żądając jego uchylenia. Spółka zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na błędnym przyjęciu, iż wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi z 24 czerwca 2019 r. zostało skutecznie doręczone skarżącej, mimo iż prawidłowa analiza dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy prowadzi do wniosku, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi jest wynikiem błędu w działaniu organu, a mianowicie nieprawidłowego wykonania czynności materialno-technicznej w postaci niedoręczenia do skarżącego wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak wynika z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie skarga była obarczona brakami formalnymi, bowiem skarżąca spółka nie złożyła dokumentu określającego umocowanie do jej reprezentowania, do czego była zobowiązana treścią art. 29 i art. 37 § 1 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl zaś art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z kolei zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa

Nie ulega również wątpliwości, że strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Dlatego prawidłowo Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Odnosząc się do zarzutów zażalenia, należy podkreślić, że w aktach sądowych znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz doręczenie odpisu odpowiedzi na skargę (k. 34 akt). Przesyłka została wysłana na podany w skardze adres do korespondencji spółki i odebrana przez prezesa zarządu – A. W. Zwrotne potwierdzenie odbioru zawiera informację dotyczącą zawartości przesyłki, tj.: "wezwanie o KRS, wezwanie o podanie w piśmie przewodnim nr KRS, doręczenie odpisu odpowiedzi na skargę (braki)". To skrótowe sformułowanie w sposób czytelny określa, że przesyłka zawierała, skierowane do skarżącej wezwania o uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie m.in. odpisu KRS. Należy zaznaczyć, że odbierający przesyłkę złożył podpis pod informacją o zawartości przesyłki oraz pod oświadczeniem: "Potwierdzam własnoręcznym podpisem, że w dniu dzisiejszym wyżej wymienioną przesyłkę otrzymałem".

Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłek, wypełnione przez pracowników poczty, korzysta z domniemania prawdziwości, jako dokument urzędowy (por. postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt II GZ 477/13, publ. CBOSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Domniemanie prawdziwości danych zawartych na zwrotnych potwierdzeniach odbioru przesyłek może zostać obalone przez stronę mającą w tym interes. W niniejszej sprawie strona nie obaliła jednak skutecznie tego domniemania. Skarżąca spółka nie przedstawiła bowiem żadnych dowodów na okoliczność niedoręczenia wezwania. Niewystarczające jest zaś samo twierdzenie w tym zakresie.

Należy podkreślić, że to w interesie odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. Natomiast w sytuacji, kiedy tego nie uczynił, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia przesyłki. Osoba odbierająca przesyłkę w momencie odbioru, nie stwierdziła, by nie zawierała ona któregoś z dokumentów wskazanych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru.

Tym samym należy przyjąć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi, której braki formalne nie zostały uzupełnione w terminie.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.