Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 3 grudnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, , Protokolant Pomocnik sekretarza – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2012 roku sprawy ze skargi "A." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. na przewlekłość postępowania Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w . w przedmiocie środków zastępczych 1. zobowiązuje Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. do wydania aktu lub dokonania czynności w sprawie postępowania dotyczącego środków o nazwach: imitacja produktu "Blue Fire", magiczna imitacja ziół "Green Fire", imitacja fluorescencyjnego pyłku barwiącego "Neolight" i imitacja brudu "Odór" w terminie 14 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi; 2. stwierdza, że w prowadzonym postępowania administracyjnym nie doszło do rażącego naruszenia prawa; 3. umarza postępowanie w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. na rzecz "A." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. kwotę 228 (dwieście dwadzieścia osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Decyzją z dnia [...] nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. działając na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 4, art. 12 ust. 1, art. 27c ust. 1 i 3 i art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (t.j. Dz. U. z 2011r., nr 212 poz. 1263 ze zm.) oraz art. 104 k.p.a. zakazał R. G. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą A w P. wprowadzania do obrotu na terytorium RP produktów o nazwach: imitacja barwiąca ogień na niebiesko Blue Fire, magiczne imitacje ziół Green Fire, imitacja fluorescencyjnego pyłku barwiącego Neolight, imitacja brudu Odór, proszek na kichanie Sneezing Powder, pieniący się cukier Foaming Powder, imitacja brudu Magic Soot, Fart Powder, proszek na swędzenie Itching Powder, Fart Bomb i Archenbecher Schreck mit Sternregen. Zatrzymał wskazane produkty na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań ich bezpieczeństwa nie dłużej niż do dnia 22 czerwca 2013r. Na podstawie art. 108 § 1 k.p.a. decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że w toku przeprowadzonych czynności kontrolnych stwierdzono, że istnieje uzasadnione podejrzenie, że wprowadzane do obrotu wskazane powyżej produkty stwarzają zagrożenie życia lub zdrowia ludzi. Ponadto organ wskazał, iż w dniu [...] wpłynęło pismo Komendanta Powiatowego Policji w P. z dnia [...], z którego treści wynika, że po spożyciu produktu o nazwie "Blue Fire" zakupionego w sklepie A w P. prowadzonym przez R. G. doszło do zatrucia jednej osoby, która została hospitalizowana na Oddziale Toksykologii Instytutu Medycyny Pracy w Ł.

Od powyższej decyzji R. G. złożył odwołanie, w którym podniósł zarzut naruszenia przepisów postępowania tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewskazanie w uzasadnieniu decyzji zasadności wycofania i zatrzymania produktów innych, aniżeli produkt o nazwie handlowej "Blue Fire" i zastosowanie środka, o którym mowa w art. 27c ust. 1 ustawy w maksymalnym wymiarze czasu tj. na okres 18 miesięcy, oraz naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 27c ust. 1 i 3 ustawy poprzez bezpodstawne wycofanie i zatrzymanie produktów innych, aniżeli produkt o nazwie handlowej "Blue Fire". Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania.

Decyzją z dnia [...], znak [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł., na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 1, ar. 27c ust. 6 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej w zw. z art. 4 pkt 27, art. 44b i art. 44c ust. 1 ustawy dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, póz. 1485, z późn. zm.) oraz art. 138 § 2 k.p.a., uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej zakazu wprowadzania do obrotu produktów i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Podzielając zarzuty postawione w odwołaniu organ odwoławczy wskazał, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ I instancji ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że w obiekcie wprowadzane są do obrotu produkty co do których istnieje uzasadnione podejrzenie, iż stwarzają zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi. Organ nie ustalił, czy zakwestionowane produkty posiadały zgodę na dopuszczenie do obrotu i dlaczego (oprócz produktu "Blue Fire") zakazał wprowadzania do obrotu pozostałych produktów wymienionych w decyzji zwłaszcza, że żaden z pozostałych produktów nie posiadał badań laboratoryjnych w celu identyfikacji substancji aktywnych w nich zawartych, a ze zgromadzonego materiału dowodowego w postaci karty informacyjnej leczenia szpitalnego na Oddziale Toksykologii Kliniki Chorób Zawodowych i Toksykologii IMP w Ł., wynika, że M. G. była w stanie po zatruciu substancją o działaniu psychoaktywnym rzekomo produktem "Blue Fire", który zakupiła w sklepie A w [...]. Organ I instancji nie wskazał w jakiej postaci produkt był oferowany do sprzedaży i czy zawierał jakikolwiek opis składu, do czego służył i jakie było jego źródło pochodzenia. Nie wyjaśnił, na jakiej podstawie przyjął, że produkt może być lub jest używany zamiast np.: środka odurzającego i na jakiej podstawie zaklasyfikował produkty do środków zastępczych, jeżeli nie zostały one poddane badaniom laboratoryjnym w celu identyfikacji substancji w nich zawartych i dlaczego uznał, że stanowią zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi. Nie uzasadniono również z jakiego powodu zastosowano maksymalny okres tj. 18 miesięcy, na przeprowadzenie oceny i badań bezpieczeństwa produktu. Zarzucając organowi I instancji naruszenie art. 107 § 1 i 3 oraz art. art. 7, art. 8 i art. 11 k.p.a. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. wskazał, iż rozpoznając ponownie sprawę organ winien uwzględnić całość zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, ustalić stan faktyczny sprawy, a następnie dokonać oceny poszczególnych dowodów, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, które powinno zawierać pełną analizę i ocenę występujących w sprawie faktów. Rozpatrując ponownie sprawę organ powinien ustalić sposób użycia, stosowania produktów, a w szczególności to czy produkty te są środkami przeznaczonymi do spożycia, a jeśli tak, to czy były oznakowane stosownie do przepisów w zakresie znakowania środków spożywczych. Organ odwoławczy utrzymał natomiast w mocy zaskarżoną decyzję w zakresie zatrzymania produktów gdyż jest to konieczne do przeprowadzenia ich badań. Zatrzymanie na okres 18 miesięcy nie stoi na przeszkodzie wcześniejszemu przeprowadzeniu badań.

Na wymienioną decyzję R. G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2012 roku, sygn. akt III SA/Łd 341/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżoną decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] w części w jakiej utrzymuje ona decyzję PPIS w P. z dnia [...] oraz uchylił decyzję PPIS w P. z dnia [...] w części dotyczącej zatrzymania produktów.

Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor w P. na podstawie art. 36 w zw. z art. 35 i art. 123 k.p.a. w zw. z art. 12 ust. 1 i art. 37 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 2011r., nr 212, poz. 1263) zawiadomił R. G. o nie załatwieniu w terminie określonym w art. 35 k.p.a. postępowania w sprawie zakazu wprowadzania do obrotu na terytorium RP produktów wymienionych w zaskarżonej decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] i przedłużył termin załatwienia sprawy o trzy miesiące. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że z uwagi na konieczność przeprowadzenia badań składu produktów oraz identyfikacji wykrytych związków pod kątem ich psychoaktywnego działania, pismem z dnia [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. zlecił badania Narodowemu Instytutowi Leków w W. Organ wskazał, że decyzja w przedmiotowej sprawie zostanie wydana po otrzymaniu wyników zleconych badań.

W dniu [...] R. G na podstawie art. 37 k.p.a. złożył do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. zażalenie na przewlekłość postępowania w sprawie ze środkami zastępczymi i wydania zakazu wprowadzania przez stronę do obrotu na terytorium RP określonych produktów. Wniósł o wyznaczenie przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. terminu 30 dni do załatwienia niniejszej sprawy, wyjaśnienie przyczyn niezałatwienia sprawy w terminie wynikającym z art. 35 § 1 k.p.a. i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie oraz powzięcie kroków mających na celu zapobieżenie naruszenia prawa w przyszłości. W ocenie strony skarżącej powyższe postanowienie jest sprzeczne w ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego i zmierza do przewlekłości postępowania administracyjnego.

Postanowieniem z dnia [...], znak [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. uznał zażalenie za nieuzasadnione, wskazując w uzasadnieniu, że wyznaczenie nowego terminu załatwienia sprawy na mocy art. 36 k.p.a. spowodowane było przyczynami leżącymi nie po stronie organu lecz koniecznością przeprowadzenia czynności przez podmioty zewnętrzne, na które organ orzekający nie ma wpływu. Zdaniem organu odwoławczego Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. wszystkie czynności proceduralne wykonywał w terminie, a czynności techniczne podjął niezwłocznie po uzyskaniu niezbędnych środków finansowych.

W dniu [...] R. G. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą A spółka z o.o. w P. (wcześniej - A) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi "skargę na przewlekłość postępowania". Działając na podstawie art. 3 § 1 pkt 8, art. 54 § 1 w zw. z art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012, poz. 270) zwaną dalej – p.p.s.a. wniósł o zobowiązanie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. do wydania w terminie 2 tygodni od dnia wydania wyroku decyzji w niniejszej sprawie i wymierzenie grzywny Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w P. w trybie art. 149 § 2 p.p.s.a..

W uzasadnieniu skargi strona podniosła, iż organ dopiero po ponad miesiącu od wydania przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego decyzji o uchyleniu decyzji z dnia [...] podjął pierwsze działania mające na celu wydanie rozstrzygnięcia w sprawie. Nie uzasadnił jednak wbrew postanowieniem art. 36 § 1 k.p.a. przyczyn zaistniałej zwłoki. W ocenie skarżącego przyczyną uzasadniającą zaistniałą zwłokę nie mogą stanowić zlecone przez organ badania, ponieważ zlecone zostały dopiero po upływie miesiąca od dnia otrzymania decyzji przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania i ponad trzy miesiące od daty wszczęcia postępowania. Do dnia wniesienia niniejszej skargi, czyli pół roku od daty wszczęcia postępowania przez organ I instancji, organ nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie ani nie zwrócił zatrzymanych produktów.

W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. wniósł o jej oddalenie, wskazując, iż w dniu 11 czerwca 2012 roku otrzymał z Narodowego Instytutu Leków w Warszawie protokół badań z dnia 5 czerwca 2012 roku, nr [...] zawierający wyniki badań składu jakościowego zatrzymanych produktów. W związku z powyższym PPIS w P. pismem z dnia [...] zwrócił się do strony skarżącej o wskazanie źródła pochodzenia produktów oraz o dostarczenie dokumentów potwierdzających ich zakup w okresie od 17 sierpnia 2011 do dnia 22 grudnia 2011 roku.

Na rozprawie w dniu 20 listopada 2012r. pełnomocnik organu złożył postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z [...] o zwrocie stronie skarżącej następujących produktów: Sneezing Powder, Foaming Sugar, Magic Soot, Fart Powder i Fart Bomb.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest częściowo zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. W myśl zaś § 2 art. 1 cyt. ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w punktach 1-4a.

W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. postępowania w przedmiocie środków zastępczych.

Wskazać należy, że ustawa dnia 3 grudnia 2010 r. - o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego i ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18) uzupełniła treść art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. przez ustanowienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania. Powyższa ustawa nie określa, na czym polega "przewlekłe prowadzenie postępowania", o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.

Przepisy ustaw regulujących postępowanie administracyjne ustalają z reguły krótkie terminy załatwienia sprawy (terminy załatwienia sprawy przewidziane w art. 35 § 1-3 k.p.a.). W tej sytuacji przewlekłe prowadzenie postępowania wystąpi z reguły wówczas, gdy organ nie załatwi sprawy w terminie, nie pozostając równocześnie w bezczynności.

Termin "przewlekłe prowadzenie postępowania", użyty w znowelizowanym art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wskazuje, że nowa skarga dotyczy tylko tych aktów lub czynności określonych w wymienionym przepisie, które są wydawane lub podejmowane w toku prowadzonego postępowania. Jedynie bowiem w tych wypadkach ustawy procesowe określają termin załatwienia sprawy stanowiący podstawę do stwierdzenia, czy stronie przysługuje skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania, czy skarga na bezczynność. W związku z powyższym należy zauważyć, że nie wszystkie akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wydawane lub podejmowane są w toku postępowania. W szczególności akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 pkt. 4 p.p.s.a. są z reguły wydawane lub podejmowane poza sformalizowanym postępowaniem. W tych więc wypadkach wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania nie będzie możliwe (patrz: Bogusław Dauter, Bogusław Gruszczyński, Andrzej Kabat, Małgorzata Niezgódka - Medek. Komentarz do art. 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Lex 2011, wydanie IV.

W orzecznictwie sadów administracyjnych przyjmuje się, że "przewlekłe prowadzenie postępowania" dotyczyć będzie okresu do upływu terminu załatwienia sprawy. Stosownie bowiem do przepisów obowiązujących ustaw procesowych (np. art. 37 § 2 k.p.a.), po bezskutecznym upływie tego terminu strona może podjąć przewidziane przez ustawę czynności zmierzające do usunięcia tego stanu, a następnie wnieść skargę na bezczynność.

W ocenie Sądu, o przewlekłości postępowania można mówić wówczas, gdy organ nie podejmuje żadnych działań, uwzględniając czas niezbędny do ich podjęcia, a więc, gdy postępowanie trwa dłużej niż to konieczne z przyczyn leżących po stronie organu.

Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy).

W ocenie Sądu strona skarżąca wyczerpała tryb określony w art.52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. W dniu 30 kwietnia 2011r. złożone zostało zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. zaś organ odwoławczy postanowieniem z 5 czerwca 2012r. uznał zażalenie za nieuzasadnione. Należało zatem uznać, że strona skarżąca wyczerpała przysługujący jej środek zaskarżenia a skarga została skutecznie wniesiona do sądu.

Dla oceny czy w niniejszej sprawie miała miejsce przewlekłość postępowania konieczne jest przedstawienie rozstrzygnięć jakie zostały wydane w tym postępowaniu.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że w dniu [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. z urzędu wszczął postępowanie administracyjne w sprawie postępowania ze środkami zastępczymi (k.15 akt administracyjnych). Tego samego dnia organ wydał decyzję o zakazie wprowadzenia do obrotu jedenastu produktów ujawnionych w firmie R. G. zatrzymując wymienione środki. Na skutek wniesionego odwołania decyzją z dnia 7 marca 2012r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej zakazu wprowadzenia do obrotu produktów i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W pozostałej części zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy. Wskutek skargi R. G. wyrokiem z dnia 14 czerwca 2012r. w sprawie III SA/Łd 341/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżoną decyzję w części w jakiej utrzymała ona w mocy decyzję organu I instancji oraz uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej zatrzymania produktów. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 11 sierpnia 2012r. zaś w dniu 28 września 2012r. doręczono organowi I instancji odpis wyroku wraz z aktami administracyjnymi (k.44 akt sadowych).

Dla oceny czy miała miejsce przewlekłość postępowania konieczne jest wyodrębnienie postępowania wobec czterech zatrzymanych produktów a mianowicie Blue Fire, Green Light, Neolight oraz Odór, od postępowania dotyczącego pozostałych siedmiu środków.

Jeżeli chodzi o produkty o nazwach Blue Fire, Green Light, Neolight oraz Odór to postępowanie w tym zakresie prowadzone było przewlekle. Wymienione cztery produkty zatrzymano w dniu 22 grudnia 2011r,. zaś przeprowadzenie ich badań zlecono Narodowemu Instytutowi Leków w W. dopiero w dniu 12 kwietnia 2012r. czyli po upływie prawie czterech miesięcy. W tym czasie organ I instancji prowadził korespondencję z organem odwoławczym dotyczącą tego kto i z jakich środków ma sfinansować badania. Nie ulega wątpliwości, że prawie czteromiesięczny okres do zlecenia badań zatrzymanych produktów przekraczał rozsądne granice. Organy inspekcji sanitarnej są z mocy ustawy zobowiązane między innymi do kontroli przestrzegania warunków zdrowotnych w obrocie wyrobami mogącymi mieć wpływ na zdrowie ludzi. Powinien zatem działać szybko i profesjonalnie a tego rodzaju działaniem nie było zlecenie wykonania badań dopiero po upływie czterech miesięcy.

Nadto opinia Narodowego Instytutu Leków wpłynęła do organu w dniu 11 czerwca 2012r. i po tej dacie w postępowaniu niewiele się działo. W dniu 13 czerwca 2012r. organ wezwał stronę do przedstawienia dokumentów w wymaganym terminie zaś kolejną czynnością organu było ponowne wezwanie spółki do złożenia dokumentów pismem z dnia 21 września 2012r. Przez okres ponad dwóch miesięcy organ nie podejmował żadnych czynności w sprawie.

Należy zaznaczyć, iż wyrokiem z dnia 14 czerwca 2012r. uchylone zostały decyzje organów obu instancji w części dotyczącej zatrzymania produktów. Z chwilą uprawomocnienia się tego wyroku w obrocie prawnym nie było zatem już decyzji o zatrzymaniu produktów. Odpis wyroku w sprawie III SA/Łd 341/12 wraz z aktami administracyjnymi zostały doręczone organowi I instancji w dniu 28 września 2012r. Od tego dnia do dnia zamknięcia rozprawy (20 listopada 2012r.) nie zostało wydane żadne rozstrzygnięcie w przedmiocie czterech zatrzymanych produktów. W przekonaniu Sądu okres prawie dwóch miesięcy był wystarczający do wydania rozstrzygnięcia w tym zakresie. W tym czasie organ próbował przeprowadzić kontrolę u strony skarżącej i zawiadomił spółkę o zgromadzeniu materiału dowodowego oraz o możliwości zapoznania się z dowodami. Nie zostało jednak wydane żadne rozstrzygnięcie mimo, że w obrocie prawnym nie było już decyzji o zatrzymaniu czterech produktów zaś środki te nadal znajdowały się w posiadaniu organu.

Reasumując tę część rozważań Sąd uznał, iż postępowanie w przedmiocie czterech produktów (Blue Fire, Green Light, Neolight oraz Odór) miało charakter przewlekły. Przekroczyło ono rozsądne granice i trwało dłużej niż to konieczne do wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Podejmowane przez organ czynności procesowe nie charakteryzowały się koncentracją niezbędną w świetle art.12 kpa. W przekonaniu Sądu organ nie dołożył należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego aby zakończyło się ono w rozsądnym terminie. Mając to na uwadze, na podstawie art.149 § 1 p.p.s.a, Sąd zobowiązał organ administracji do wydania aktu lub dokonania czynności w sprawie postępowania dotyczącego środków Blue Fire, Green Light, Neolight oraz Odór w terminie 14 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi.

Odnośnie pozostałych zatrzymanych środków to postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2012r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. zwrócił stronie skarżącej produkty Sneezing Powder, Foaming Sugar, Magic Soot, Fart Powder i Fart Bomb. W przypadku dwóch środków (Ichting Powder i Archenbecher-Schgeck mit Sternregen) to zostały one zatrzymane po jednym opakowaniu każdego z produktów i zużyto je w trakcie badań. Z uwagi na to, że w postępowaniu administracyjnym w przypadku wymienionych produktów wydano już akt w czasie postępowania sądowego, na podstawie art.161 § 1 pkt.3 p.p.s.a, Sąd umorzył postępowanie w pozostałej części.

Sąd uznał, iż w prowadzonym postępowaniu nie doszło do rażącego naruszenia prawa. W ocenie Sądu przewlekłość postępowania wynikała z faktu, iż początkowo organ administracji nie wiedział kto i z jakich środków ma pokryć koszty badań zatrzymanych produktów i w związku z tym prowadził korespondencję z organem odwoławczym. Wydanie opinii przez Narodowy Instytut Leków trwało też stosunkowo długo. Nadto organ wzywał stronę skarżącą do przedstawienia szeregu dokumentów i wyjaśnień jednak spółka nie zawsze odpowiadała na wezwania. Również kontrola u strony skarżącej w dniu 23 października 2012r. nie została przeprowadzona gdyż lokal w siedzibie spółki był zamknięty. Wprawdzie czas trwania postępowania przekroczył rozsądne granice lecz, w przekonaniu Sądu, brak było podstaw do uznania, iż doszło do rażącego naruszenia prawa przez organ administracji.

Sąd również nie wymierzył organowi grzywny na podstawie art.149 § 2 p.p.s.a o co wnosiła spółka w skardze. W ocenie Sądu brak było podstaw do wymierzenia grzywny z urzędu zaś strona skarżąca w żaden sposób nie uzasadniła swojego wniosku w tym zakresie. Skoro spółka nie uzasadniła swojego żądania wymierzenia grzywny to Sąd uznał, iż brak jest podstaw do jej orzekania.

W zakresie kosztów postępowania Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie na treści przepisów art.200 w związku z art.206 p.p.s.a. Skarga została uwzględniona jedynie częściowo, mniej więcej w połowie. Znaczna część zatrzymanych środków została zwrócona stronie skarżącej zaś postępowanie nie zakończyło się jedynie wobec produktów zawierających substancje psychoaktywne. W związku z czym Sąd uznał, iż uzasadnia to zastosowanie zasady miarkowania kosztów. Mając to uwadze Sąd zasądził na rzecz strony skarżącej jedynie połowę kosztów posterowani. Ogólna suma kosztów to 457 zł (200zł - wpis, 240zł – wynagrodzenie pełnomocnika i 17zł – opłata od pełnomocnictwa) zaś połowa tej kwoty to 228 zł. Taka też kwota została zasądzona na rzecz strony.

P.M.