Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku M.G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M.G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 1208/23 w sprawie ze skargi M.G. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 marca 2023 r., nr 349/23 w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego postanawia: umorzyć postępowanie w zakresie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 lipca 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 1208/23, oddalił skargę M.G. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 24 marca 2023 r., nr 349/23 w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła M.G., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Wyrok zaskarżono w całości.

Jednocześnie w skardze kasacyjnej, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), zawarto wniosek o wstrzymanie przez Naczelny Sąd Administracyjny wykonania w całości decyzji, jako że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącej.

W uzasadnieniu wskazano, że wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki dla skarżącej i rodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia ogromnej szkody, w szczególności podjęcia czynności zmierzających do przymusowego wykonania nałożonego obowiązku przedłożenia zamiennego projektu budowlanego lub konieczności poniesienia przez skarżącą kosztów wykonania zamiennego projektu budowlanego, niemożliwych do odzyskania w razie uwzględnienia niniejszej skargi, a więc nastąpią nieodwracalne skutki skarżonej decyzji, która jak wykazano w przedmiotowej skardze, w stopniu rażącym narusza prawo.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie – organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z kolei w myśl art. 61 § 6 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę (pkt 1) bądź uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (pkt 2). Zatem zgodnie z tym przepisem, postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie art. 61 § 2 i 3 p.p.s.a., tracą moc obowiązującą dopiero z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.

Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy, postanowieniem z 25 maja 2023 r., nr 827/23, Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, tym samym udzielił ochrony tymczasowej skarżącej, a uwzględniając treść wyżej powołanych przepisów należy wskazać, że skutki udzielenia skarżącej ochrony tymczasowej przez organ rozciągają się również na etap postępowania sądowoadministracyjnego, w tym postępowania kasacyjnego. Nie ma więc konieczności odrębnego wnioskowania w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

W związku z powyższym postępowanie wywołane zawartym w skardze kasacyjnej wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało uznać za bezprzedmiotowe. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Natomiast stosownie do art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.

Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 oraz art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.