![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.), Odrzucenie skargi, Dyrektor Izby Skarbowej, *Odrzucono skargę, I SA/Wr 502/12 - Postanowienie WSA we Wrocławiu z 2015-04-27, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
I SA/Wr 502/12 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
|
|
|||
|
2012-04-27 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu | |||
|
Jadwiga Danuta Mróz /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.) | |||
|
Odrzucenie skargi | |||
|
II FZ 139/15 - Postanowienie NSA z 2015-03-26 II FZ 613/14 - Postanowienie NSA z 2014-05-28 I SA/Gl 1483/13 - Postanowienie WSA w Gliwicach z 2014-08-04 II FZ 1483/13 - Postanowienie NSA z 2014-03-24 |
|||
|
Dyrektor Izby Skarbowej | |||
|
*Odrzucono skargę | |||
|
Dz.U. 2012 poz 270 art. 58 par. 1 pkt 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. |
|||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. postanawia: odrzucić skargę. |
||||
|
Uzasadnienie
Decyzją opisaną w osnowie niniejszego postanowienia, Dyrektor Izby Skarbowej we W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] (nr [...]) o odmowie umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. Wraz z odsetkami za zwłokę. Drugoinstancyjne rozstrzygnięcie - wraz z prawidłowym pouczeniem o prawie, trybie i terminie zaskarżenia - zostało doręczone stronie w dniu 22 lutego 2012 r. (zwrotne poświadczenie odbioru). Pismem nadanym listem poleconym w placówce operatora wyznaczonego w dniu 30 marca 2012 r. (według datownika na kopercie), pełnomocnik skarżącego wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, na wspomnianą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. W treści skargi pełnomocnik strony zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W odpowiedzi na skargę, organ podatkowy wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie, gdyby Sąd przychylił się do wniosku strony o przywrócenie terminu. Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił stronie przywrócenia terminu do złożenia skargi. W terminie ustawowym do złożenia zażalenia strona nie zaskarżyła ww. postanowienia Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie. Zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 tej samej ustawy, skargę taką wnosi się w terminie trzydziestodniowym od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W świetle art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd, na posiedzeniu niejawnym, odrzuca skargę wniesioną po terminie. Jak wynika z akt sprawy, zaskarżoną decyzję skutecznie doręczono stronie w dniu 22 lutego 2012 r. Niewątpliwie więc termin do wniesienia skargi upłynął z końcem 23 marca 2012 r. (piątek). Oznacza to, że w niniejszej sprawie skarga została wniesiona z naruszeniem terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Strona nadała bowiem skargę w placówce operatora wyznaczonego dopiero w dniu 30 marca 2012 r. (piątek), a zatem po upływie ustawowego, trzydziestodniowego terminu. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. |
||||