Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w Olsztynie w dniu 12 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł.A. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2016 r. oraz odsetek za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek postanawia: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia.

W dniu 7 września 2019 r. Ł.A., reprezentowany przez adwokata A.Z., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2016 r. oraz odsetek za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek.

Z przedłożonych wraz ze skargą akt administracyjnych wynika, że złożonym w toku postępowania odwoławczego pełnomocnictwie na druku PPS-1 pełnomocnik podał adres elektroniczny: "[...]" (k. 16 akt postępowania odwoławczego), na który w dniu 19 czerwca 2019 r. wysłano zaskarżoną decyzję. Zgodnie z treścią Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (dalej: "UPD", k. 27 akt postępowania odwoławczego), pierwsze UPD utworzono w dniu 19 czerwca 2019 r., a następnie w dniu 27 czerwca 2019 r. utworzono powtórne UPD. Zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 4 lipca 2019 r. stosownie do art. 152a § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.), dalej: "O.p.", a zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 5 sierpnia 2019 r. Skarga została zaś nadana w placówce pocztowej w dniu 7 września 2019 r. (k. 9 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Stosownie do art. 152a § 1 O.p., w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego organ podatkowy przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające:

informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego;

wskazanie adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać pismo i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia pisma;

pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym organu podatkowego, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru w określony sposób.

Stosownie do § 2 i § 3 powyższego przepisu, w przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego w sposób określony w § 1 pkt 3, organ podatkowy po upływie 7 dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma. W przypadku nieodebrania pisma doręczenie uważa się za dokonane po upływie 14 dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia.

Wobec okoliczności, że zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja została prawidłowo doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 4 lipca 2019 r., należy stwierdzić, że termin do złożenia skargi upłynął z dniem 5 sierpnia 2019 r. Dla skutecznego wniesienia skargi niezbędnym było złożenie jej do dnia 5 sierpnia 2019 r. włącznie. Pełnomocnik skarżącego zaś wniósł skargę dopiero w dniu 7 września 2019 r.

Wskazując na powyższe, Sąd jednocześnie nie uwzględnił twierdzeń skargi, że doręczenie decyzji nastąpiło w dniu 8 sierpnia 2019 r. Z akt administracyjnych wynika, że pismem z dnia 18 lipca 2019 r. pełnomocnik zwrócił się do organu o doręczenie korespondencji w formie papierowej z uwagi na brak odpowiedniego oprogramowania do odbioru i odczytu korespondencji (k. 40 akt postępowania odwoławczego). Przy piśmie z dnia 26 lipca 2019 r. organ przesłał pełnomocnikowi m.in. wydruk zaskarżonej decyzji wraz z informacją, że dokument uznano za doręczony w dniu 4 lipca 2019 r. Ponadto o wysłaniu decyzji na adres e-mail pracownik organu poinformował pełnomocnika w toku rozmowy telefonicznej w dniu 21 czerwca 2019 r. (k. 37 akt postępowania odwoławczego).

W ocenie Sądu, w świetle powyższego w pełni uprawniona jest argumentacja organu przedstawiona w odpowiedzi na skargę, że fakt wydania kopii decyzji w dniu 8 sierpnia 2019 r. nie miał wpływu na ocenę wystąpienia skutku prawnego wynikającego z art. 152a § 3 O.p. Skoro Ordynacja podatkowa wiąże wystąpienie skutków procesowych doręczenia pisma, z dokonaniem tej czynności w formie prawem przepisanej, a nie zaś z faktycznym otrzymaniem pisma przez stronę, wydanie decyzji po upływie terminów z art. 152a § 3 O.p. nie może ponownie otwierać biegu terminu do zaskarżenia decyzji.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Stosownie zaś do art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę postanowieniem.

Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.