Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Sawczuk po rozpoznaniu w dniu 13 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na bezczynność i przewlekłość postępowania prowadzonego przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego postanawia : 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu M. D. wpis od skargi w wysokości 100 zł (sto złotych).

W piśmie z 3 lutego 2020 r. M. D. (dalej: "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność i przewlekłość postępowania prowadzonego przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego.

Z uzasadnienia skargi wynika, że skarżący wyraża niezadowolenie z pracy urzędników oraz prowadzenia postępowania przez Urząd Lotnictwa Cywilnego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie.

Organ wyjaśnił, że skarżący złożył już wcześniej skargę na bezczynność i przewlekłość w związku z innym postępowaniem. Sprawa ta została rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pod sygnaturą VII SAB/Wa 245/18.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.

Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Zgodnie z § 2a ww. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

Ponadto, stosownie do art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

W niniejszej sprawie skarga skarżącego ma dotyczyć bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego w przedmiocie rozpatrzenia jego skargi z dnia 22 września 2019 r. na pracowników Urzędu Lotnictwa Cywilnego. W skardze tej skarżący zarzucał pracownikom ULC m.in. rażące naruszenie prawa polegające na braku właściwego rozpatrzenia skargi przez organ.

Jako, że stanowisko Skarżącego jest jasne i klarowne (żąda stwierdzenia bezczynności w zakresie dotyczącym działania pracowników organu) wskazana wyżej skarga jest skargą o jakiej mowa w przepisach zawartych w Dziale VIII k.p.a. "Skargi i wnioski". Zgodnie bowiem z art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.

Wyjaśnić należy, iż tryb skargowo-wnioskowy (art. 221 i następne k.p.a.) jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego.

Zgodnie z art. 237 § 1 i § 2 k.p.a. organ właściwy do załatwienia skargi powinien zawiadomić skarżącego o sposobie jej załatwienia, przy czym elementy składowe tego zawiadomienia określa art. 238 § 1 k.p.a.

W wyniku rozpoznania skargi złożonej w tym trybie nie jest wydawany żaden akt administracyjny, ani też nie jest dokonywana czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, na które służyłaby skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-7 p.p.s.a. Ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega kontroli sądu administracyjnego. W postępowaniu tym nie rozstrzyga się bowiem konkretnej sprawy administracyjnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 1999 r., sygn. akt III SAB 7/99, ONSA 2001/1/27; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 listopada 2000 r., sygn. akt III SAB 108/99, LEX nr 48017; B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, Warszawa 2006, s. 856). W konsekwencji niedopuszczalna jest również skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w tym zakresie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2017 r., sygn. akt II OSK 2078/17 (orzeczenia.nsa.gov.pl).

W takiej sytuacji skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Sąd nie ma wątpliwości co do zakresu żądania skargi, którą kwestionowane jest zachowanie pracowników organu. W związku z powyższym należy poinformować Skarżącego, jeżeli organ nie załatwia jego sprawy w terminie (np. skargi na przewoźnika lotniczego), to przysługuje mu prawo, po złożeniu ponaglenia, wniesienia skargi na bezczynność organu, a nie jego pracowników.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.

O zwrocie wpisu od skargi Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 oraz § 2 p.p.s.a.