Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2021r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Ś., S. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 27 maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia w wyniku wznowienia postępowania ostatecznej decyzji w sprawie wymiaru zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2012 r. postanawia : odrzucić skargę.

E. i S. Ś. (dalej też jako: "skarżący", "strona skarżąca") wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z 27 maja 2020 r. wydaną w przedmiocie odmowy uchylenia w wyniku wznowienia postępowania ostatecznej decyzji w sprawie wymiaru zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2012 r.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 20 lipca 2020 r. skarżący zostali wezwani solidarnie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł w oparciu o przepis § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 221, poz. 2193 ze zm.).

W reakcji na to wezwanie skarżący zwrócili się z wnioskiem o przyznanie im prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Postanowieniem z 8 października 2020 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie częściowym, ustanawiając profesjonalnego pełnomocnika (radcę prawnego) oraz zwalniając ich z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł.

Na powyższe postanowienie skarżący wnieśli sprzeciw, po rozpatrzeniu którego Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z 7 grudnia 2020 r. utrzymał w mocy postanowienie referendarza z 8 października 2020 r.

W tym stanie sprawy Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 8 grudnia 2020 r. wezwał skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, wskazując sposób i tryb uiszczenia wpisu. Wezwanie to zostało doręczone ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi skarżących w dniu 10 grudnia 2020 r. jednakże pomimo upływu wyznaczonego terminu wpis sądowy nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zasadą jest, że do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki - art. 214 § 1 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 - dalej "ppsa").

Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 tej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skutek pozostawienia nieopłaconego pisma bez rozpoznania nie powstaje jednak w przypadku, gdy należna opłata nie zostanie uiszczona od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienie postępowania. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 220 § 3 ppsa, jeżeli od tych pism pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają one odrzuceniu przez sąd.

Jak wynika z akt sprawy, wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych został uwzględniony prawomocnym postanowieniem referendarza z 8 października 2020 r. jedynie w zakresie kosztów sądowych należnych ponad kwotę 100 zł, zatem strona skarżąca obowiązana była uiścić należny wpis od skargi w kwocie 100 zł, do czego została zobowiązana wezwaniem doręczonym skutecznie jej pełnomocnikowi w dniu 10 grudnia 2020 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 17 grudnia 2020 r.

Skarżący, mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności w postaci odrzucenia skargi, należnej opłaty sądowej nie uiścili, dlatego też na podstawie art. 220 § 3 ppsa skargę należało odrzucić.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 220 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.