Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska sędziowie WSA Daniela Kozłowska (spr.) WSA Emilia Lewandowska Protokolant Bożena Dąbkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2006 r. sprawy ze skargi E.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie dodatku do zasiłku rodzinnego oddala skargę

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania E.S. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku rodzinnego na dzieci A.S., M.S. i D.S. i odmowy przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego na dziecko A.S.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że organ pierwszej instancji odmówił przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem A.S. w okresie korzystania z urlopu wychowawczego, ponieważ dziecko to przebywa w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym dla dzieci [...] w R., gdzie realizuje obowiązek szkolny. Potwierdza to zaświadczenie wystawione przez ten Ośrodek. W tej sytuacji warunek codziennego przebywania pod opieką matki nie został spełniony.

W odwołaniu od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy P. E.S. podała, że decyzja jest krzywdząca, gdyż córka A. przebywa pod faktyczną jej opieką. W czasie pobytu w Ośrodku w R. córka wymaga częstych wizyt i spotkań poza nim, jest także zabierana do domu, gdy wymaga długotrwałego leczenia lub przeprowadzenia specjalistycznych badań. Ponadto córka choruje na padaczkę i w związku z tym konieczne są częste wizyty w Poliklinice w P. W listopadzie z powodu choroby A.S. przebywała cały czas w domu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. nie uwzględniło odwołania. Burmistrz Miasta i Gminy P. odmówił przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego z tego powodu, że nie została spełniona przesłanka sprawowania faktycznej opieki codziennej nad córką A.S. Stanowisko to jest prawidłowe. Częste pobyty dziecka w domu nie zmieniają okoliczności, że dziecko nie przebywa stale pod faktyczną opieką matki. Z zaświadczenia Ośrodka Szkolno-Wychowawczego dla Dzieci [...] im. [...] w R. z dnia 29 listopada 2005 r. wynika, że A.S. jest uczennicą [...] klasy szkoły podstawowej w tym Ośrodku w roku szkolnym [...] i przez okres nauki mieszka w internacie. Do domu jest zabierana na okres ferii letnich i zimowych oraz przerw świątecznych a także jeden raz w każdym miesiącu. Ten stan faktyczny nie pozwala na przyznanie dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki na dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego.

Ustawa o świadczeniach rodzinnych nie wprowadza żadnych wyjątków umożliwiających uwzględnienie odwołania ze względu na szczególną sytuację rodziny i dlatego odwołanie nie mogło być uwzględnione.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie E.S. zarzuciła decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2005 r. naruszenie art. 7 i 77 § 1 k.p.a. przez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz nieuwzględnienie przedstawionych w sprawie racji i zdarzeń. Skarżąca podniosła m.in., że organ nie dokonał pełnej oceny przedstawionych racji i wydał decyzję negatywną biorąc jedynie pod uwagę fakt, że córka czasowo przebywa w specjalistycznym ośrodku. W roku kalendarzowym 2005 przebywała ona w domu przez osiem miesięcy. Ponadto nawet w okresie pobytu w Ośrodku córka wymaga częstych wizyt z uwagi na jej bardzo zły stan psychiczny. Decyzja Kolegium świadczy o tym, że w ostatnim czasie zaszły takie zmiany w przepisach, że spowodowały obniżenie standardu wychowania dzieci upośledzonych. Zaskarżona decyzja i jej uzasadnienie mówią również o tym, że państwo prawa nie wspiera ani dzieci, ani rodziców dzieci upośledzonych. Powołując art. 7 k.p.a. skarżąca wniosła o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. i przyznanie dodatku do zasiłku rodzinnego.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie wskazując, że argumenty skargi są zbieżne z przedstawionymi w odwołaniu. W skardze nie wskazano nowych okoliczności, które mogłyby spowodować zmianę wydanej decyzji odwoławczej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Kontrolując legalność zaskarżonej decyzji, do czego Sąd uprawniony jest na podstawie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) i art. 3 § 1 i 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stwierdzono, że ostateczna decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2005 r. nie narusza prawa.

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 ze zm.) do zasiłku rodzinnego przysługują dodatki w tym m.in. dodatek z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego. Artykuł 10 ust. 1 ustawy stanowi nataomiast, że dodatek ten przysługuje matce lub ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka, jeżeli dziecko pozostaje pod jego faktyczną opieką. Z akt sprawy wynika, że córka skarżącej A.S. przebywa w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym dla Dzieci [...] w R., w którym realizuje obowiązek szkolny.

Organy orzekające w sprawie uznały, że w tym stanie rzeczy nie podstaw do przyznania tego dodatku. Sąd pogląd ten podziela. Zasadnicze znaczenie w sprawie ma ustalenie, czy pobyt A.S. w wymienionym Ośrodku pozwala uznać, że skarżąca sprawuje nad nią faktyczną opiekę. W ocenie Sądu faktyczna opieka, to opieka sprawowana w sposób ciągły, a nie doraźny (por. Mały słownik języka polskiego PWN 1969 s. 169, według którego faktyczny, to będący faktem, oparty na faktach, rzeczywisty, realny, istotny). Przedstawione przez skarżącą okoliczności dotyczące zabierania córki do domu nie przesądzają, że opieka sprawowana w ten sposób ma cechy faktycznej w rozumieniu art. 10 ust. 1 ustawy, gdyż w sprawowaniu opieki nad córką skarżącej uczestniczy także Ośrodek, niezależnie od tego, jak często dziecko jest zabierane do domu.

Powołany przez skarżącą art. 7 k.p.a. odnoszący się do obowiązku organu załatwienia sprawy z uwzględnieniem słusznego interesu strony nie oznacza, że interes ten ma pierwszeństwo przed przepisami prawnymi określającymi dane uprawnienie. Należy też dodać, że granicą uwzględnienia słusznego interesu strony w postępowaniu administracyjnym jest treść przepisu, który ustala uprawnienie w zależności od występujących w sprawie okoliczności.

Z powyższych względów Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.