drukuj    zapisz    Powrót do listy

6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw, Inne, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, Oddalono zażalenie, I GZ 205/25 - Postanowienie NSA z 2025-06-04, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I GZ 205/25 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2025-06-04 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-05-12
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Henryk Wach /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
V SA/Wa 67/24 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2024-04-12
Skarżony organ
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935 art. 57 par 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 67/24 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] listopada 2023 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości w płatności opłat abonamentowych postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 12 kwietnia 2024 r., V SA/Wa 67/24 odrzucił skargę Z. K. (dalej: "skarżący") na decyzję Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (dalej: "organ") z [...] listopada 2023 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości w płatności opłat abonamentowych.

Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy:

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału V WSA w Warszawie z 8 stycznia 2024 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Dodatkowo w związku z wnioskiem zawartym w odpowiedzi na skargę o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, zwrócono się do skarżącego o udzielenie informacji - w terminie 14 dni - czy żąda przeprowadzenia rozprawy.

Powyższe wezwania doręczono skarżącemu 5 lutego 2024 r. (vide. ZPO k. 20 akt sądowych).

WSA w Warszawie postanowieniem z 12 kwietnia 2024 r., V SA/Wa 67/24 odrzucił skargę Z. K. z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL.

Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, w którym domagał się jego uchylenia i rozpoznania skargi.

Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2014 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a."), poprzez odrzucenie skargi pomimo tego, że wezwanie Sądu I instancji nie było jasno i precyzyjnie sformułowane co wprowadziło Skarżącego w błąd co do terminu wykonania wezwania.

Argumentację na poparcie swojego stanowiska skarżący przedstawił w uzasadnieniu zażalenia.

Organ w odpowiedzi na zażalenie wniósł o jego oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W myśl zaś art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu.

Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, dlatego też w wykonaniu zarządzenia z 8 stycznia 2024 r. w piśmie z 23 stycznia 2024 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych złożonej przez niego skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącego, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 5 lutego 2024 r., a zatem termin na uzupełnienie powyższych braków upływał 12 lutego 2024 r. Z akt sprawy wynika, że w zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnili braku formalnego skargi.

Skoro więc skarżący nie uzupełnił we wskazanym terminie braków formalnych skargi (nie podał numeru PESEL), to Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę.

Odnosząc się do zarzutów zażalenia podkreślić należy, że w piśmie przewodnim zatytułowanym "DORĘCZENIE ODPISU ODPOWIEDZI NA SKARGĘ" zawarto wezwanie skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Dodatkowo w tym piśmie zwrócono się do skarżącego o udzielenie informacji - w terminie 14 dni - czy żąda przeprowadzenia rozprawy, z uwagi na wniosek organu o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym.

Wobec powyższego możliwe było odczytanie treści wezwania WSA w Warszawie. Jak wynika z akt sprawy (vide. k. 18 akt sądowych) wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi jest czytelne i nie budzi wątpliwości, bowiem wyraźnie w nim wskazano, że należy podać numer PESEL w terminie 7 dni.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego powyższe okoliczności przekonują do wniosku, że przesyłka zawierała prawidłowe wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, którego skarżący nie wykonał w zakreślonym terminie. Uzasadniało to wydanie zaskarżonego postanowienia, którego trafności zażalenie nie podważyło.

Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 184 in fine w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.



Powered by SoftProdukt