Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 listopada 2014 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak:[...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę.

Decyzją z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.

Powyższe rozstrzygnięcie został wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W dniu 2 grudnia 2011r. J. J. wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego informując, że nabył lokal mieszkalny numer 19 w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul.[...]. Lokal ten wyróżnia się dużą powierzchnią tarasową, która została zabudowana lekką konstrukcją aluminiowo-szklaną. Następnie w dniu 17 stycznia 2012r. złożył wniosek o legalizację i zezwolenie na użytkowanie ogrodu zimowego.

Podczas oględzin przedmiotowego ogrodu zimowego przeprowadzonych w dniu 21 marca 2012r. przedstawiciele organu I instancji ustalili, że ogród zimowy wykonano poprzez zabudowę części tarasu. Taras ten znajduje się na płycie stropowej podziemnego garażu wielostanowiskowego. Ogród zimowy wykonany został jako konstrukcja słupowo ryglowa z profili aluminiowych z wypełnieniem szklanym o wymiarach w rzucie ok. 4,6 x 7 m. Dach szklany na ogrodzie zimowym jest jednospadowy, ze spadkiem od budynku. W ogrodzie zimowym istnieje dwoje drzwi, jedne w ścianie zachodniej, prowadzące na niezabudowaną część tarasu i drugie w ścianie północnej prowadzące na taras przynależny do lokalu sąsiedniego. Wschodnia ściana ogrodu zimowego stoi na murowanym cokole wysokości około 0,5 m rozgraniczającym tarasy przynależne do sąsiadujących mieszkań. Ściana zachodnia stoi na płycie tarasu, a murowany cokół graniczny jest rozebrany na długości ściany.

Właściciel przedmiotowego ogrodu zimowego J. J. oświadczył w czasie oględzin, że lokal wraz z ogrodem zimowym nabył od D. W. poprzedniego właściciela, który nie przekazał mu dokumentów świadczących o uzyskaniu pozwolenia na budowę ogrodu zimowego.

Mając na uwadze powyższe Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...], działając na podstawie art. 48 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r. nr 243, poz. 1623 ze zm.),wstrzymał wszelkie roboty budowlane przy budowie ogrodu zimowego, z jednoczesnym nałożeniem na J. J. obowiązku przedłożenia w terminie do dnia 31 sierpnia 2013r. dokumentów w postaci zaświadczenia Prezydenta Miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, w terminie do 31 października 2013r. czterech egzemplarzy projektu budowlanego wykonanej budowy ogrodu zimowego przy lokalu mieszkalnym nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [..] opracowanego przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane odpowiedniej specjalności i wpisaną na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

W dniu 30 sierpnia 2013r. skarżący dostarczył wypis i wyrys z planu zagospodarowania z którego nie wynika zakaz realizacji ogrodu zimowego takiego jak w przedmiotowym postępowaniu. Pozostałych dokumentów inwestor nie dostarczył.

Pismem z dnia 29 sierpnia 22013r. Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] poinformowała organ pierwszej instancji, że nie wyraża zgody na zalegalizowanie nadbudowy wykonanej na tarasie przynależnym do lokalu nr [...].

W dniu 9 grudnia 2013r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję nakazującą Wspólnocie Mieszkaniowej, jako właścicielowi budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy [...] wykonać rozbiórkę ogrodu zimowego wybudowanego samowolnie na części tarasu nad podziemnym garażem wielostanowiskowym, przylegającego do lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy [...] .

W wyniku złożonego odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] uchylił zaskarżona decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Powodem uchylenia było wskazanie, że organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...] zażądał dostarczenia dokumentów od J. J., a zaskarżoną decyzją nakazał wykonanie rozbiórki Wspólnocie Mieszkaniowej a więc zupełnie innemu podmiotowi, niż ten, w stosunku do którego wydano postanowienie z zażądaniem dostarczenia dokumentów, dodatkowo wskazano, że to nie wspólnota mieszkaniowa powinna być zobowiązana do rozbiórki.

Ze względu na powyższe po ponownym rozpatrzeniu decyzją z dnia 28 marca 2013r. organ I instancji nakazał J. J. jako obecnemu właścicielowi dokonać rozbiórki samowolnie wybudowanego ogrodu zimowego na części tarasu nad podziemnym garażem wielostanowiskowym, przylegającego do lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy [...].

W podstawie prawnej powołano art. 48 ust. 1 w związku z ust. 48 ust. 4 ustawy Prawo budowlane. Organ wskazał, że przedmiotowa zabudowa w formie tarasu zimowego posiada powierzchnię przekraczającą 25 metrów kwadratowych, gdyż wynosi 32 metry kwadratowe, zatem wykonanie takiej zabudowy wymagało uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę, a wobec braku takiego pozwolenia, zrealizowana została samowolnie.

W odwołaniu od ww. decyzji J. J. zakwestionował uznanie go za osobę zobowiązaną do rozbiórki.

Organ odwoławczy, utrzymując w mocy zakwestionowane rozstrzygnięcie, w całości podzielił argumentację prawną organu I instancji. – w szczególności, że zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wolno stojących parterowych budynków gospodarczych, wiat i altan oraz przydomowych oranżerii (ogrodów zimowych) o powierzchni zabudowy do 25 metrów kwadratowych. Przedmiotowy ogród zimowy posiada powierzchnię przekraczającą 25 metrów kwadratowych, gdyż wynosi 32 metry kwadratowe, zatem wykonanie takiej zabudowy wymagało uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę. W celu dokonania legalizacji przedmiotowego ogrodu zimowego organ prawidłowo nałożył na właściciela J. J. obowiązek dostarczenia wymaganych dokumentów na podstawie art. 48 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 ustawy prawo budowlane. Pomimo upływu terminu wyznaczonego postanowieniem z dnia 15 marca 2013r. J. J. nie przedłożył wszystkich wymaganych dokumentów. W rezultacie organ I instancji był zobowiązany do zastosowania przepisu art. 48 ust. 4 ustawy Prawo budowlane.

Odnosząc się do argumentacji odwołania wskazano, że organ pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że J. J. jest zobowiązany do legalizacji lub rozbiórki zabudowy przedmiotowego zimowego ogrodu. Organ wskazał, że zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali ( tekst jednolity: Dz. U. z 2000r Nr 80 poz. 903 ze zm.) nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. W przedmiotowej sprawie taras przylegający do mieszkania nr [...] służy wyłącznie dla tego lokalu. Inwestorem budowy ogrodu zimowego był poprzedni właściciel mieszkania nr [...] a nowy nabywca mieszkania przejął wszelkie prawa i obowiązki związane ze zrealizowaną inwestycją. Organ odwoławczy dodatkowo wskazał na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 2 lipca 2010r. w sprawie II OSK 1204/09 z którego wynika, że w przypadku zamiaru wykonania przez właściciela lokalu zabudowy tarasu, konieczna jest między innymi uchwała Wspólnoty Mieszkaniowej budynku wyrażająca zgodę na taką inwestycję, a zatem w potencjalnym procesie legalizacji samowolnie wykonanej zabudowy tarasu, osoba starająca się o legalizację samowoli budowlanej, mogłaby złożyć prawdziwe oświadczenie o posiadaniu prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane tylko wtedy, gdyby była podjęta uchwała Wspólnoty Mieszkaniowej wyrażająca zgodę na zabudowę tarasu. W przedmiotowej sprawie taka uchwała nie została podjęta, wręcz wspólnota domagała się orzeczenia nakazu rozbiórki.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach J. J. zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy tj: art. 7 K.p.a poprzez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego niniejszej sprawy; art. 77 K.p.a poprzez nierozpatrzenia materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, co doprowadziło do błędnego przyjęcia, że skarżący nie dopełnił czynności niezbędnych do uzyskania pozwolenia; art. 80 K.p.a poprzez błędne przyjecie, że skarżący nie uzyskał zgody wspólnoty niezbędnej do procesu legalizacji; art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji, podczas gdy powinien był ja uchylić i przekazać do ponownego. Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zakwestionowana decyzja odpowiada prawu.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., zadaniem wojewódzkich sądów administracyjnych jest sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dniu ich wydania. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy P.p.s.a.), a kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy.

Rozpatrując skargę w ramach tak zakreślonej kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia, bądź stwierdzenia nieważności decyzji organu odwoławczego.

Kontrolą sądowoadministracyjną w niniejszej sprawie została objęta decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji nakazującą skarżącemu dokonanie rozbiórki ogrodu zimowego wybudowanego samowolnie na części tarasu nad podziemnym garażem wielostanowiskowym, przylegającego do lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy [...].

Mając na względzie powyższe stwierdzić trzeba, że organy nadzoru budowlanego podjęły wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego przedmiotowej sprawy, zbierając i rozpatrując w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 K.p.a.), przy jednoczesnym zachowaniu reguł oceny materiału dowodowego wskazanych w art. 80 K.p.a.

Przechodząc do merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji należy podzielić stanowisko organów obu instancji o tym, że na wybudowanie przedmiotowego obiektu w postaci ogrodu zimowego wymagane było uzyskanie pozwolenia na budowę.

Jak wynika z kolei z art. 28 ust. 1 ustawy roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Wskazane przepisy art. 29 zawierają wyliczenie obiektów i robót, na które nie jest wymagane pozwolenia na budowę, zaś art. 30 określa roboty i obiekty wymagające zgłoszenia (art. 31 dotyczy zwolnienia od obowiązku uzyskania pozwolenia na rozbiórkę). W tym miejscu należy podkreślić, że omawiany obiekt w postaci ogrodu zimowego o powierzchni 32 metrów kwadratowych nie należy do grupy wyszczególnionych w tych przepisach obiektów zwolnionych od obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia.

Mając na uwadze zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy nie ulega zatem wątpliwości, że na budowę przedmiotowego obiektu budowlanego było wymagane pozwolenie na budowę, którym inwestor przez rozpoczęciem robót się nie legitymowali. W rezultacie spowodowało że właściciel lokalu nr [...] wznosząc zimowy ogród bez wymaganego prawem budowlanym pozwolenia na budowę, dopuścili się samowoli budowlanej, rodzącej skutki przewidziane w art. 48 ustawy. Doprowadziło to do wydania przez organ I instancji – na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy – postanowienia z dnia [...] (K-I-10) o wstrzymaniu robót budowlanych i nałożeniu na obecnego właściciela lokalu nr [...] J. J. obowiązku przedłożenia wymaganych dokumentów umożliwiających legalizację zimowego ogrodu.

Należy podkreślić, że to sam skarżący wystąpił do organu pierwszej instancji z wnioskiem o dokonanie legalizacji zabudowanego tarasu i uzyskanie zgody na użytkowanie ogrodu zimowego. Również skarżący w wykonaniu nałożonego obowiązku w postanowieniu z dnia [...] złożył w organie pierwszej instancji część wymaganych dokumentów. Należy również wskazać że skarżący został przy tym pouczony, że niespełnienie nałożonych obowiązków w wyznaczonym terminie skutkować będzie wydaniem decyzji na podstawie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego.

Spór w niniejszej sprawie sprowadza się w istocie do wyjaśnienia czy skarżący przedłożył do organu pierwszej instancji oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżącego zawartym w skardze, że przedłożył listę mieszkańców bloku przy ul. [...], którzy wyrazili zgodę na zabudowę tarasu a konsekwencji Wspólnota Mieszkaniowa winna podjąć uchwałę wyrażającą zgodę na zabudowę tarasu. Okolicznością nie kwestionowaną w niniejszej sprawie jest, że Wspólnota Mieszkaniowa przy [...] takiej uchwały nie podjęła a wręcz w pismach kierowanych do organu pierwszej instancji nie wyrażała takiej woli domagając się orzeczenia nakazu rozbiórki. Również kwestia nałożenia obowiązku rozbiórki przedmiotowego ogrodu zimowego na skarżącego nie budzi żadnych wątpliwości. Okolicznością bezsporną jest, że zabudowy tarasu dokonał poprzedni właściciel lokalu nr [...], taras przylega do mieszkania, którego stanowi część przynależną. W wyniku nabycia przedmiotowego lokalu przez skarżącego J. J. okolicznością bezsporną jest, że skarżący przejął wszelkie prawa i obowiązki związane z przedmiotowym lokalem w tym zrealizowaną samowolnie inwestycję w postaci ogrodu zimowego.

Skoro na podstawie prawidłowo dokonanych ustaleń organów obiekt budowlany będący przedmiotem postępowania został wybudowany bez pozwolenia na budowę, natomiast skarżący nie przedstawili w zakreślonym terminie dokumentów, do okazania których został zobowiązani postanowieniem z dnia [...] – zasadnie orzeczono obowiązek rozbiórki na podstawie art. 48 ust. 1 i 4 ustawy. Jak wynika bowiem z art. 48 ust. 4 ustawy w przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust. 1 (nakaz rozbiórki obiektu budowlanego).

Skoro zatem brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a.