![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym), Inne, Rada Gminy, Oddalono zażalenie, II OZ 832/25 - Postanowienie NSA z 2025-06-05, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
II OZ 832/25 - Postanowienie NSA
|
|
|||
|
2025-05-05 | |||
|
Naczelny Sąd Administracyjny | |||
|
Jerzy Stankowski /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym) |
|||
|
Inne | |||
|
II SA/Kr 1368/19 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2020-02-11 | |||
|
Rada Gminy | |||
|
Oddalono zażalenie | |||
|
Dz.U. 2024 poz 935 art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) |
|||
|
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G.T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 1368/19 oddalające wniosek o sprostowanie sentencji wyroku w sprawie ze skargi G.T. na uchwałę Rady Gminy Uście Gorlickie z dnia 27 marca 2018 r. Nr XXXVI/360/2018 w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy "Uście Gorlickie I" – w miejscowości Wysowa – Zdrój i Ropki postanawia: oddalić zażalenie. |
||||
|
Uzasadnienie
Postanowieniem z 18 listopada 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił sprostowania wyroku tego Sądu z 8 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 1368/19 w ten sposób, aby po słowach "w sprawie ze skargi" dodać imię i nazwisko E.T. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że we wstępnej fazie postępowania sądowego E.T. była skarżącą jednakże po wejściu w jej miejsce G.T. jej skarga została odrzucona. Wobec powyższego, skoro w dacie wydania wyroku, tj. 8 listopada 2024 r. E.T. nie miała już statusu skarżącej, to jej pominięcie w sentencji ww. wyroku nie miało charakteru oczywistej omyłki lecz było celowym zabiegiem. Zdaniem Sądu pierwszej instancji w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do uznania jakoby Sąd, formułując komparycję wydanego w niniejszej sprawie wyroku, dopuścił się jakichkolwiek niedokładności (nieścisłości) w rozumieniu art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej "p.p.s.a." Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł G.T., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne, bowiem zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji odpowiada prawu. Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 28 kwietnia 2011 r., II GSK 346/10, LEX nr 786109; z 3 września 2013 r., II OZ 665/13, LEX nr 1364265). Sprostowanie orzeczenia może nastąpić z urzędu, jeżeli sąd stwierdzi występujące w nim niedokładności, a także na wniosek każdej ze stron postępowania lub jego uczestników. W niniejszej sprawie skarżący domagał się sprostowania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 8 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 1368/19, w zakresie zamieszczenia w treści sentencji wyroku po słowach "w sprawie ze skargi" imienia i nazwiska E.T. Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy E.T. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, domagając się stwierdzenia nieważności Uchwały Rady Gminy Uście Gorlickie Nr XXXVI/360/2018 z 27 marca 2018 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy "Uście Gorlickie l" - w miejscowości Wysowa - Zdrój i Ropki w części tekstowej i graficznej, odnoszącej się do nieruchomości nr [...] i [...] położonych w W. Kwestia braku legitymacji skarżącej do zaskarżenia Uchwały została prawomocnie przesądzona w wyroku z 4 listopada 2020 r. Sąd Wojewódzki odrzucając skargę E.T. wskazał, że nie przysługują jej żadne prawa rzeczowe do działek nr [...] i [...], a działania podjęte celem odzyskania działki [...] nie stanowią o naruszeniu aktualnego, realnego, konkretnego interesu prawnego skarżącej. Jednocześnie wskazano, że w miejsce skarżącej wstąpił G.T., który w toku postępowania sądowego nabył własność działki nr [...]. Następnie, w związku z treścią postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 września 2021 r., sygn. akt II OZ 469/21 oraz wyroku z 26 lutego 2024 r., sygn. II OSK 2628/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w dniu 8 listopada 2024 r. uzupełnił wyrok z 4 listopada 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 1368/19 poprzez orzeczenie o oddaleniu skargi G.T. w zakresie działki nr [...]. Uzupełnienie wyroku z 4 listopada 2020 r. (z uwagi na prawomocnie odrzuconą skargę E.T.) zawierało merytoryczne rozstrzygnięcie dotyczące jedynie G.T. Jak wskazał Sąd pominięcie w sentencji wyroku z 8 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 1368/19 E.T. nie stanowi niedokładności, czy też oczywistej omyłki, lecz jest zamierzonym działaniem, bowiem w tej dacie Sąd nie orzekał merytorycznie w sprawie ze skargi E.T., która to skarga – jak już wyżej podkreślono – została odrzucona. Pominięcie E.T. nie było zatem wadliwością, a brzmienie sentencji wyroku z 8 listopada 2024 r. jest zgodne z zamiarem Sądu. Nie sposób zatem stwierdzić, że odmawiając sprostowania wyroku Sąd pierwszej instancji naruszył prawo. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. |
||||