Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Monika Barszcz Sędziowie sędzia WSA Marzena Milewska - Karczewska sędzia WSA Anna Szymańska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi S. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu na prawach strony 1. uchyla zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego S. z siedzibą w W. kwotę ... (...) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Przedmiotem skargi wniesionej przez Stowarzyszenie Z. z siedzibą w W. – dalej: Stowarzyszenie, skarżący - jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] – dalej: Kolegium - z [...] listopada 2019 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta W. z [...] grudnia 2015 r. nr [...] wydane w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym na prawach strony.

Stan sprawy przedstawia się następująco:

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] Kolegium utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. o odmowie dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału na prawach strony w postępowaniu administracyjnym wszczętym wnioskiem z dnia 19 grudnia 2011 r. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia - budowy garażu samochodowego wraz z towarzyszącą mu infrastrukturą o powierzchni użytkowej nie mniejszej niż 0,5 ha w ramach budynku biurowo-usługowego A. wraz z garażem podziemnym, dojściami, drogą pożarową i infrastrukturą techniczną przy Al. J., ul. P. i ul. C. w W..

Wyrokiem z dnia 11 grudnia 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 1427/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – po rozpoznaniu skargi Stowarzyszenia na postanowienie Kolegium z dnia [...] czerwca 2012 r. uchylił zaskarżone postanowienie (pkt I wyroku). Sąd uwzględnił skargę uznając, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa procesowego w zakresie obowiązku wnikliwego wyjaśnienia sprawy oraz uzasadnienia orzeczenia (art. 7, 77 § 1, art. 80 i 107 § 3 w zw. z art. 126, 140 i 144 k.p.a.), co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skarg kasacyjnych Kolegium oraz T. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w W., od ww. wyroku WSA, wyrokiem z 5 listopada 2014 r. oddalił skargi kasacyjne. W uzasadnieniu NSA wskazał, iż wbrew zarzutom skarg kasacyjnych, rację ma Sąd pierwszej instancji, że postanowienie o odmowie dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu na prawach strony zapadło bez należytego rozważenia okoliczności niniejszej sprawy, co mogło mieć istotny wpływ na treść podjętego rozstrzygnięcia. Dalej NSA wskazał, iż jak stanowi art. 31 § 1 k.p.a. organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym przysługują dwa uprawnienia, tj. prawo żądania wszczęcia postępowania w sprawie dotyczącej innej osoby oraz prawo żądania dopuszczenia tej organizacji do udziału w postępowaniu dotyczącym innej osoby, jeżeli jest to uzasadnione jej celami statutowymi i gdy przemawia za tym interes społeczny. Organ administracji publicznej, uznając żądanie organizacji społecznej za uzasadnione, postanawia o wszczęciu postępowania z urzędu lub o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu - art. 31 § 2 k.p.a. Organizacja społeczna uczestniczy w postępowaniu na prawach strony ( § 3 art. 31 k.p.a.). Sąd pierwszej instancji i strony prawidłowo wywodzą, że powyższe dwie przesłanki muszą być spełnione łącznie. Nie budzi też wątpliwości, że cele statutowe Stowarzyszenia "Z." uzasadniają udział Stowarzyszenia w tego typu postępowaniach jak w niniejszej sprawie. Do rozważenia pozostała kwestia, czy za dopuszczeniem Stowarzyszenia do udziału w przedmiotowym postępowaniu przemawia interes społeczny. Zdaniem NSA Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, że nie wystarczy ogólnikowe sformułowanie przez organizację społeczną, że działa w interesie społecznym, powoływanie się na ochronę środowiska, ochronę zdrowia czy życia ludzi, bo są to cele wskazane bardzo ogólnie i na tej zasadzie każda organizacja musiałaby być dopuszczona do udziału w każdym postępowaniu. Chodzi o to, aby powołując się na interes społeczny, który jest interesem ogólnym, organizacja nie używała ogólnikowych stwierdzeń, lecz wskazywała konkretne okoliczności faktyczne, prawne, które mogą świadczyć o tym, że powinna w tym postępowaniu uczestniczyć. Jednak, wbrew stanowisku stron wnoszących skargi kasacyjne, to nie muszą być takie okoliczności, które już rzeczywiście wystąpiły, ale okoliczności, które mogą zaistnieć. A zatem, Stowarzyszenie na tym etapie postępowania nie musi udowodnić, że - tak jak podnosi - występuje bądź też wystąpi kumulatywne oddziaływanie przedmiotowej inwestycji i inwestycji, która już istnieje (D.) oraz kolejnych dwóch inwestycji (A. i A.), odnośnie których toczy się postępowanie w sprawie wydania decyzji środowiskowych. Stowarzyszenie na tym etapie postępowania nie musi udowodnić, że kumulacja negatywnych oddziaływań występuje, jak też nie musi udowodnić, że na skutek realizacji przedmiotowej inwestycji przekroczone zostaną drastycznie, czy w ogóle przekroczone zostaną normy jakości powietrza. Aby organizacja społeczna została dopuszczona do udziału w danym postępowaniu na prawach strony winna podać takie okoliczności, które będą świadczyły o tym, że jej udział w tym postępowaniu jest zasadny, bo zachodzą wątpliwości co do pewnego rodzaju okoliczności i jej udział może dodatkowo zagwarantować, że te okoliczności zostaną prawidłowo wyjaśnione. Jeśli organizacja społeczna podnosi np. możliwość kumulacji negatywnych oddziaływań na środowisko, zdrowie ludzi, to winna uprawdopodobnić poprzez podanie określonych okoliczności faktycznych, że tak może się zdarzyć i dzięki m.in. jej udziałowi ta okoliczność zostanie dokładnie sprawdzona w tym postępowaniu. Nie jest wystarczające samo twierdzenie, że wystąpi kumulacja negatywnych oddziaływań inwestycji. Gdyby tylko takiego ogólnego sformułowania użyła organizacja społeczna, to samo takie twierdzenie można byłoby uznać za niewystarczające do dopuszczenia danej organizacji do udziału w określonym postępowaniu administracyjnym. W niniejszej jednak sprawie Stowarzyszenie podało okoliczności, mające jego zdaniem przemawiać za tym, że może wystąpić kumulacja negatywnych oddziaływań na środowisko. Stowarzyszenie wskazało dlaczego jego zdaniem może dojść do kumulacji negatywnych oddziaływań inwestycji na środowisko – powołało się na określone okoliczności faktyczne dotyczące już istniejącej inwestycji oraz przewidzianych do realizacji (oprócz przedmiotowej inwestycji) jeszcze dwóch inwestycji tego samego inwestora. Tym samym Stowarzyszenie podało okoliczności faktyczne, które mają uzasadniać wniosek o dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w tym postępowaniu na prawach strony. Kwestia, czy rzeczywiście wskazane przez Stowarzyszenie inwestycje spowodują kumulatywne negatywne oddziaływanie na środowisko, stanowi kwestię do rozstrzygnięcia już na etapie wydawania decyzji. To zaś oznacza, że Kolegium i organ I instancji nie mogą wymagać od organizacji społecznej, która żąda dopuszczenia do udziału w postępowaniu na prawach strony, aby w dacie składania wniosku już wykazała, że taka kumulacja faktycznie istnieje. Udział organizacji społecznej ma zagwarantować, że określone okoliczności zostaną sprawdzone w toku czynności wyjaśniających przez organ administracji publicznej przed wydaniem decyzji w danej sprawie. Na etapie rozstrzygania w przedmiocie wniosku o dopuszczenie organizacji społecznej do udziału organy administracji publicznej mają prawo żądać uzasadnienia wniosku, a więc jeśli organizacja twierdzi, że wystąpi taka kumulacja, organy mają prawo żądania podania okoliczności, które zdaniem organizacji wnoszącej o dopuszczenie do udziału w postępowaniu przemawiają za tym, że taka kumulacja może wystąpić. Powyższe nie oznacza, że – jak wskazuje Kolegium i inwestor - Sąd żąda, aby Kolegium wychodziło poza granice tej sprawy i badało pozostałe sprawy. NSA podkreślił, że na tym etapie postępowania Kolegium nie ma badać, czy dojdzie do skumulowanego negatywnego oddziaływania inwestycji i zostaną przekroczone np. dopuszczalne normy hałasu, jakości powietrza, a więc na tym etapie postępowania zapoznać się z aktami administracyjnymi pozostałych inwestycji (A. i A.), lecz ma ocenić, po pierwsze czy toczą się postępowania dotyczące wskazanych przez Stowarzyszenie inwestycji, czy są to inwestycje tego samego rodzaju, czy znajdują się na terenie położonym w pobliżu przedmiotowej inwestycji, a więc, czy strona wskazała na okoliczności, które mogą świadczyć o kumulacji negatywnego oddziaływania na środowisko np. w zakresie hałasu, na skutek zaplanowania garaży o znacznej powierzchni i innych źródeł emisji akustycznej ( np. wentylacja, klimatyzacja), umiejscowienia źródeł emisji akustycznej także na dachu budynku, w zakresie zanieczyszczenia powietrza (spaliny) itd. Stowarzyszenie wskazywało również na zaniżenie tła dla NO2 i PM10. Zagadnienie, czy podnoszona kumulacja negatywnego oddziaływania na środowisko faktycznie nastąpi oraz czy i jakie normy mogą zostać przekroczone, podlega badaniu dopiero na etapie merytorycznego rozpoznania sprawy - wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Odniesienia się do powyższych okoliczności, podnoszonych przez Stowarzyszenie, zabrakło w uzasadnieniu postanowienia organu odwoławczego. To zaś zdaniem NSA czyniło zasadnym twierdzenie Sądu pierwszej instancji, że postanowienie Kolegium narusza art. 107 § 3 k.p.a., a to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Postanowieniem z [...] sierpnia 2015 r. nr [...] Kolegium uchyliło w całości postanowienie Prezydenta Miasta W. z [...] kwietnia 2012 r. i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.

Postanowieniem z [...] grudnia 2015 r. nr [...] Prezydent Miasta W. ponownie odmówił Stowarzyszeniu udziału na prawach strony w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym. W uzasadnieniu organ dokonał analizy przedsięwzięcia na podstawie jego karty informacyjnej, jak również wskazał, iż w obliczeniach uwzględniono aktualny stan jakości powietrza określony przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w piśmie z 22 listopada 2011 r. znak [...]. Wskazano, iż autor karty informacyjnej przedsięwzięcia dokonał analizy kumulacji oddziaływań planowanego przedsięwzięcia i przedsięwzięć usytuowanych w sąsiedztwie (np. drogi, budynek D.) przyjmując do obliczeń rozprzestrzeniania się substancji gazowych i pyłowych w powietrzu aktualny stan jakości powietrza dla analizowanego terenu, który uwzględnia oddziaływanie w zakresie emisji substancji do powietrza istniejących źródeł. Z pisma nie wynika, iż na terenie planowanego przedsięwzięcia przekroczone zostały standardy jakości środowiska. Podobnie zostaną zachowane dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku. Odnośnie kumulacji oddziaływań organ wyjaśnił, iż głównym obiektem, którego funkcjonowanie powodować będzie kumulowanie się odziaływania głównie w aspekcie oddziaływania w zakresie powietrza atmosferycznego i oddziaływania akustycznego, będzie Al. J. od strony wschodniej, a także obiekty usługowe od strony północnej. Zastosowane zostaną jednak elementy zmniejszające uciążliwości w związku z kumulowaniem się oddziaływania zanieczyszczeń. Ani organ I instancji ani organy niezależne tj. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w W. oraz Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Mieście W. nie dopatrzyły się istotnych zagrożeń dla środowiska, w tym związanych z kumulowaniem się oddziaływań, a wynikających z faktu realizacji i eksploatacji przedmiotowego przedsięwzięcia oraz przedsięwzięć planowanych w pobliżu o podobnej funkcji, co przedmiotowe przedsięwzięcie tj. A. i A., dla których w odrębnych postępowaniach również odstąpiono od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Organ wyjaśnił ponadto, iż władze Miasta W. podejmują szereg działań mających wpłynąć na poprawę standardu życia mieszkańców, poprzez poprawę jakości powietrza, jednakże wśród nich nie ma zakazów budowy nowych obiektów, w tym w strefie śródmiejskiej. Zdaniem organu interes społeczny rozumiany jako "ochrona warunków ekologicznych centrum miasta" mieści się w szeroko pojętym interesie społecznym i nie wskazuje wartości istotnych i ważnych ze społecznego punktu widzenia. Zatem organ nie dopatrzył się istnienia interesu społecznego, który mógłby podlegać ochronie, a której wyrazicielem w przedmiotowym postępowaniu byłoby Stowarzyszenie "Z.".

Po rozpoznaniu zażalenia stowarzyszenia Kolegium postanowieniem z [...] listopada 2019 r. nr [...] utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż analiza materiału dowodowego, przeprowadzona zgodnie z wytycznymi Sądu nie wykazała, by toczące się równocześnie postępowania w przedmiocie decyzji środowiskowych dla innych przedsięwzięć powodowały kumulację niekorzystnych oddziaływań. Zdaniem Kolegium nie zachodzą zatem przesłanki określone w art. 31 § 1 k.p.a. za dopuszczeniem stowarzyszenia do udziału w toczącym się postępowaniu na prawach strony.

W skardze na ww. postanowienie Kolegium z [...] listopada 2019 r. stowarzyszenie wniosło o jego uchylenie, jak również uchylenie postanowienia organu I instancji oraz w przypadku uwzględnienia argumentów skarżącego o zwrot kosztów sądowych. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż kumulacja oddziaływań szeregu inwestycji może pogarszać i tak już niedopuszczalny stan środowiska. Stan jakości środowiska w centrum W. nadal jest niedopuszczalny w sensie standardów zdrowotnych. Potwierdza to ostatni raport WIOŚ podsumowujący rok 2018 pn. "Roczna ocena jakości powietrza w województwie [...]. Raport wojewódzki za rok 2018".

W odpowiedzi na skargę Kolegium, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymało swoje stanowisko w sprawie zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (T.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (T.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej ustawy p.p.s.a., koncentrują się na kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.

Podstawę materialnoprawną kontrolowanego postanowienia Kolegium z [...] listopada 2019 r. stanowiły wskazane przepisy art. 31 § 1, § 2 i § 3 K.p.a. W myśl art. 31 §1 pkt 2 K.p.a. organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. Cele statutowe Stowarzyszenia Z. nie budziły w niniejszym postępowaniu żadnych wątpliwości. Organy zakwestionowały natomiast występowanie interesu społecznego po stronie skarżącego, a więc drugiej niezbędnej przesłanki dopuszczenia tego podmiotu do udziału w postępowaniu administracyjnym. Interes społeczny musi mieć związek z toczącym się postępowaniem w takim znaczeniu, by z racji jego ochrony, niezbędne było dopuszczenie do udziału w tym postępowaniu organizacji społecznej jako rzecznika tego interesu. Wniosek o dopuszczenie musi być umotywowany, powołanie się na ogólnikowe wartości nie daje podstaw do wyprowadzenia interesu społecznego.

Wskazać należy, iż sprawa dopuszczenia organizacji społecznej – Stowarzyszenia "Z." do udziału w postępowaniu administracyjnym zainicjowanym wnioskiem inwestora z dnia 19 grudnia 2011 r. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia była już przedmiotem analizy w postępowaniu przed WSA w Warszawie, a następnie przed NSA. WSA w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie Kolegium z [...] czerwca 2012 r., a następnie NSA oddalił skargi kasacyjne Kolegium i inwestora. Sprawa została zatem przekazana organom administracyjnym do dalszego postępowania, w wyniku którego Kolegium uchyliło postanowienie organu I instancji i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Zgodnie z art. 153 ustawy p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Przepis art. 153 p.p.s.a.- ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że ani organ administracji publicznej, ani sąd orzekając ponownie w tej samej sprawie nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane. Nieprzestrzeganie tego przepisu, w istocie podważałoby obowiązującą w demokratycznym państwie prawnym zasadę sądowej kontroli nad aktami i czynnościami organów administracji i prowadziłoby do niespójności działania systemu władzy publicznej.

Wskazania dla Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] oraz Prezydenta Miasta W. co do dalszego postępowania w niniejszej sprawie wynikały zarówno z wyroku NSA z dnia 5 listopada 2014 r. (sygn. akt II OSK 985/13), jak i wyroku WSA z dnia 11 grudnia 2012 r. (sygn. akt IV SA/Wa 1427/12). NSA w wyroku jednoznacznie wskazał, że Kolegium ustalając występowanie przesłanki interesu społecznego, badając wniosek o dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postepowaniu administracyjnym, nie ma badać, czy dojdzie do skumulowanego negatywnego oddziaływania inwestycji i zostaną przekroczone np. dopuszczalne normy hałasu, jakości powietrza, a więc na tym etapie postępowania zapoznać się z aktami administracyjnymi pozostałych inwestycji (A. i A.), lecz ma ocenić, po pierwsze czy toczą się postępowania dotyczące wskazanych przez Stowarzyszenie inwestycji, czy są to inwestycje tego samego rodzaju, czy znajdują się na terenie położonym w pobliżu przedmiotowej inwestycji, a więc, czy strona wskazała na okoliczności, które mogą świadczyć o kumulacji negatywnego oddziaływania na środowisko np. w zakresie hałasu, na skutek zaplanowania garaży o znacznej powierzchni i innych źródeł emisji akustycznej (np. wentylacja, klimatyzacja), umiejscowienia źródeł emisji akustycznej także na dachu budynku, w zakresie zanieczyszczenia powietrza (spaliny) itd. Stowarzyszenie wskazywało również na zaniżenie tła dla NO2 i PM10.

Sąd badając legalność zaskarżonego postanowienia doszedł do przekonania, że zostało ono wydane z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 K.p.a. Orzekające ponownie w sprawie organy nie zastosowały się bowiem do wytycznych zawartych w powołanych wyżej orzeczeniach sądów administracyjnych. Skupiły się bowiem głównie na analizie karty informacyjnej przedsięwzięcia, która uwzględnia jedynie ewentualną kumulację oddziaływań przedmiotowej inwestycji wraz z ulicą (J.) oraz istniejącym już budynkiem D.. Brak w niej natomiast informacji na temat ewentualnych przyszłych inwestycji w pobliżu przedmiotowej inwestycji tj. inwestycji A. i A., na które powołuje się skarżące stowarzyszenie. Kolegium ograniczyło się w uzasadnieniu postanowienia jedynie do konkluzji, iż analiza materiału dowodowego nie wykazała, by toczące się równocześnie postępowania w przedmiocie decyzji środowiskowych dla innych przedsięwzięć powodowały kumulację niekorzystnych oddziaływań. Jak wskazano wyżej organy powinny w niniejszym postępowaniu nie zajmować się ustaleniem czy dojdzie do kumulacji oddziaływań inwestycji na danym terenie, a jedynie ustalić i szczegółowo opisać w uzasadnieniu swoich postanowień czy toczą się postępowania dotyczące wskazanych przez Stowarzyszenie inwestycji, czy może toczą się już inwestycje, czy są to inwestycje tego samego rodzaju (ile budynków i ile garaży), na czym polegają, czy znajdują się na terenie położonym w pobliżu przedmiotowej inwestycji, a więc, czy strona wskazała na okoliczności, które mogą świadczyć o kumulacji negatywnego oddziaływania na środowisko np. w zakresie hałasu, na skutek zaplanowania garaży o znacznej powierzchni i innych źródeł emisji akustycznej ( np. wentylacja, klimatyzacja), umiejscowienia źródeł emisji akustycznej także na dachu budynku, w zakresie zanieczyszczenia powietrza (spaliny) itd.

Taki tok postępowania został wyraźnie wskazany w uzasadnieniu wyroku NSA. Motywując kwestię zbadania ewentualnego oddziaływania inwestycji NSA stanął na stanowisku, że chodzi tutaj o potencjalne zagrożenie kumulacją oddziaływań, a nie jej potwierdzenie. Oznacza to dokonanie ustaleń faktycznych i oceny:

- czy toczą się postępowania dotyczące wskazanych przez Stowarzyszenie inwestycji,

- czy są to inwestycje tego samego rodzaju,

- czy znajdują się na terenie położonym w pobliżu przedmiotowej inwestycji, a więc, czy strona wskazała na okoliczności, które mogą świadczyć o kumulacji negatywnego oddziaływania na środowisko np. w zakresie hałasu, na skutek zaplanowania garaży o znacznej powierzchni i innych źródeł emisji akustycznej (np. wentylacja, klimatyzacja), umiejscowienia źródeł emisji akustycznej także na dachu budynku, w zakresie zanieczyszczenia powietrza (spaliny) itd.

Te konkretne wskazania, które mają doprowadzić do wyjaśnienia, czy uzasadniony jest udział w postępowaniu organizacji społecznej, nie zostały wykonane przy ponownym rozpatrzeniu sprawy przez SKO. Organy orzekające nie ustaliły wskazanych okoliczności, które są niezbędne dla ustalenia przesłanki określonej w art. 31 § 1 K.p.a.

Ponownie rozpoznając sprawę organ administracji uwzględni powyższe rozważania Sądu, przeprowadzi postępowanie wyjaśniające i ustali stan faktyczny czyniąc zadość przepisom art. 7 i 77 K.p.a., a swoje stanowisko uzasadni zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 §3 K.p.a.

W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c ustawy p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 § 1 ustawy p.p.s.a.