Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Aleksandra Młyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2006 r. sprawy ze skargi Miejskiego Zarządu Dróg i Komunikacji w R. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2006 r. znak w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

VII SA/Wa 711/06

U Z A S A D N I E N I E

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem znak [...] wydanym dnia [...] lutego 2002 r. po rozpatrzeniu wniosku Miejskiego Zarządu Dróg i Komunikacji w R. z dnia [...] stycznia 2006 r. w związku z postanowieniem Nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2006 r. o nałożeniu na zarządcę obiektu obowiązku przedłożenia ekspertyzy akustycznej dla zmodernizowanej części drogi krajowej Nr [...] na odcinku od ul. S. do ul. S. w R.– stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu organ stwierdził, iż ze zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia wynika, że zostało ono doręczone Miejskiemu Zarządowi Dróg i Komunikacji w dniu 13 stycznia 2006 r., a więc termin 7-dniowy do wniesienia zażalenia przewidziany w art. 141§2 kpa upłynął w dniu 20 stycznia 2006 r. Zażalenie w niniejszej sprawie zostało przesłane do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu [...] stycznia 2006 r. a więc po upływie terminu do jego wniesienia.

Odwołujący się nie wnioskowali o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Miejski Zarząd Dróg i Komunikacji w R.

Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia skarżący podniósł, że wnosił zażalenia na postanowienie organu nadzoru budowlanego, natomiast wniosek datowany na dzień 19 stycznia 2006 r. jaki został złożony do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyraźnie określał zakres wystąpienia, tj. wnosił o zmianę prawomocnego postanowienia.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji i postanowień, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.

Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153 poz. 1270).

Skarga jest zasadna.

Przedmiotem oceny w niniejszej sprawie jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie organu I instancji.

Zgodnie z art. 141 kpa na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi, które wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie – od dnia jego ogłoszenia stronie.

Zażalenie musi dotyczyć zindywidualizowanego, wyraźnie oznaczonego postanowienia, musi choćby zawierać przedstawienie własnego stanowiska w sprawie, odmiennego od zawartego w doręczonym akcie. Co prawda zażalenie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia i wystarczy aby wynikało z niego, iż strona nie jest zadowolona z postanowienia, lecz obowiązkiem organu było ustalenie, czy wniosek jaki w niniejszej sprawie złożył Miejski Zarząd Dróg i Komunikacji, spełnia powyższe kryteria.

Zasadą postępowania administracyjnego, wyrażoną między innymi w art. 63 i art. 128 kpa jest jego odformalizowanie, tak aby sprawa mogła być rozpoznana zgodnie z intencją i interesem strony bez zbędnego formalizmu. Nie można jednak przyjąć, że jeżeli żądanie jest zredagowane niezręcznie i mało zrozumiale, to organ administracji publicznej jest uprawniony do sprecyzowania treści żądania. Jest to niedopuszczalne chociażby dlatego, że mogłoby doprowadzić do niedopuszczalnej zmiany żądania, wbrew intencji osoby wnoszącej podanie.

O tym jaki charakter i zakres żądania ma mieć pismo wniesione przez stronę w postępowaniu administracyjnym, decyduje ostatecznie strona, a nie organ, do którego pismo zostało skierowane. W razie wątpliwości organ, mając na względzie postanowienia art. 7 – 9 kpa powinien zwrócić się do strony o zajęcie jednoznacznego stanowiska (wyrok NSA z dnia 4 kwietnia 2002 r. ISA 2188/00).

Wobec tego, iż organ nie wykonał wynikającego z przepisów art. 7 – 9 kpa obowiązków, w ten sposób naruszył przepisy postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145§1 pkt 1c, art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.