Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J.G. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę.

Decyzją z dnia [...] maja 2012r. Nr [...] na podstawie art. 156 § 1 ust. 2 oraz art. 157 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) Komendant Wojewódzki Policji stwierdził nieważność decyzji nr [...] z dnia [...] lipca 2002r. Komendanta Powiatowego Policji, przyznającej J.G., jako emerytowi policji, równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu w ilości 6 norm zaludnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. uprzednio rozpoznał skargi J.G. na: 1) bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie równoważnika pieniężnego za remont lokalu zakończoną wyrokiem z dnia 10 września 2009 r., sygn. akt II SAB/Go 39/09 zobowiązującym organ do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] rudnia 2008 r. o wypłatę równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006-2008 w terminie 30 dni od dnia otrzymania przez organ akt sprawy wraz z odpisem prawomocnego orzeczenia Sądu, 2) decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego zakończonej wyrokiem z dnia 2 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Go 762/10 uchylającym zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, 3) decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, sygn. akt II SA/Go 464/11 zakończonej uchyleniem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji (wyrokiem z dnia 28 lutego 2012 r., I OSK 2156/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wniesioną od wyroku WSA w Gorzowie Wlkp.). Ponadto J.G. zwrócił się do tutejszego Sądu z wnioskiem o wymierzenie Komendantowi Powiatowemu Policji grzywny za niewykonanie wyroku w sprawie II SA/Go 464/11 (sprawa zarejestrowana pod sygn. II SA/Go 514/12, rozprawa wyznaczona została na dzień 30 sierpnia 2012 r.).

Pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. (ze wskazaniem sygn. akt II SA/Go 464/11), nadesłanym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, J.G. przesłał kserokopię decyzji z dnia [...] maja 2012 r., zwracając się do tutejszego Sądu o wyjaśnienie zaistniałej sytuacji i zbadanie czy nie doszło w tym zakresie do naruszenia przepisów prawa. Jednocześnie J.G. poinformował, iż od w/w decyzji wniósł odwołanie do Komendanta Głównego Policji.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II-go w/w pismo zarejestrowane zostało w dzienniku korespondencji jako skarga na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji i przesłane temu organowi celem udzielenia odpowiedzi na skargę, a następnie przesłania do Sądu w trybie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej zwanej p.p.s.a., wraz z aktami administracyjnymi sprawy. Jednocześnie pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. J.G. został poinformowany przez Sąd o przekazaniu pisma z dnia [...] czerwca 2012 r. organowi oraz pouczony o treści art. 54 p.p.s.a. Dodatkowo strona została poinformowana, iż sprawa o sygn. II SA/Go 464/11 została już prawomocnie zakończona i sprawy ze skarg wniesionych przez skarżącego w roku 2012 będą toczyć się pod odrębnymi sygnaturami w związku z czym nie ma potrzeby powoływania się na sygn. II SA/Go 464/11.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o odrzucenie skargi jako wniesionej na akt nie podlegający weryfikacji sądowoadministracyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg między innymi na decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.).

Stosowne do treści art. 52 § 1 p.p.s.a. skarga może zostać wniesiona do Sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).

Powyższe oznacza, iż wyczerpanie środków zaskarżenia, poprzedzające złożenie skargi do sądu administracyjnego, stanowi jedną z podstawowych przesłanek decydujących o dopuszczalności skargi. Tym samym nie jest możliwym dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zgodności z prawem decyzji organu I instancji bez uprzedniej weryfikacji tego orzeczenia przez organ II instancji w ramach postępowania odwoławczego, jeżeli przepisy prawa przewidują środek odwoławczy w ramach danej sprawy administracyjnej. Natomiast jeżeli skarżący wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji i w wyniku postępowania odwoławczego organ II instancji wydał decyzję, to wniesienie skargi do sadu administracyjnego jest dopuszczalne wyłącznie na decyzję organu II instancji.

W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] maja 2012 r. stwierdzającą nieważność decyzji Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] lipca 2002 r. w przedmiocie równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu, od której w toku postępowania administracyjnego, przysługiwało stronie odwołanie do organu wyższego stopnia tj. Komendanta Głównego Policji, o czym strona była pouczona w treści ww. decyzji i co uczyniła, jak wynika z treści skargi uczyniła. Tym samym w ocenie Sądu przedmiotową skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.

Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.