Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 sierpnia 2025 r. sygn. akt III SA/GI 600/25 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej w sprawie ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 19 maja 2025 r. nr SKO.4204.68.2025 w przedmiocie skierowania na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 5 sierpnia 2025 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej w sprawie ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 19 maja 2025 r. nr SKO.4204.68.2025 w przedmiocie skierowania na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy.

Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy.

Pismem z 17 czerwca 2025 r. S. M. (dalej: "Skarżący") wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z 19 maja 2025 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty Myszkowskiego z 25 marca 2025 r. w przedmiocie skierowania na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy.

W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji argumentując, że niewstrzymanie wykonania decyzji cyt. "grozi skarżącemu nieodwracalnymi skutkami w postaci utraty uprawnień do kierowania pojazdami".

Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił wstrzymania wykonania decyzji podkreślając, że strona nie uprawdopodobniła, iż zachodzi w stosunku do niej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd I instancji zaznaczył, że w uzasadnieniu wniosku Skarżący podniósł, iż niewstrzymanie wykonania decyzji grozi skarżącemu nieodwracalnymi skutkami w postaci utraty uprawnień do kierowania pojazdami. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził jednak, że badając zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (decyzji) lub czynności nie jest władny brać pod uwagę zasadności skargi. W ocenie Sądu, uzasadnienie wniosku zawiera jedynie ogólne sformułowanie, że wykonanie decyzji grozi skarżącemu utratą uprawnień do kierowania pojazdami. Skarżący nie poparł swoich twierdzeń żadnymi dowodami.

W podstawie prawnej orzeczenia wskazano art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.").

Skarżący nie zgadzając się we wskazanym na wstępie postanowieniem, zaskarżył go w całości i zarzucił mu naruszenie z art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie i niewstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji. Jednocześnie Skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodów z dokumentów, którymi Skarżący nie dysponował na etapie składania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji, a to :

- Postanowienia Sądu Rejonowego w Będzinie z dnia 8 sierpnia 2025 r, sygn. akt VIIW 355/24, przywracającego termin do wniesienia sprzeciwu od wyroku nakazowego;

- załączenie do akt niniejszej sprawy akt sprawy VII W 309 i VII W 355/24 Sądu Rejonowego w Będzinie i przeprowadzenie dowodu ze znajdujących się w nich dokumentów, a w szczególności z postanowienia wydanego dnia 8 sierpnia 2025 r w przedmiocie przywrócenia terminu i jak I zakresie potwierdzenia braku prawomocności wyroku nakazowego i skutecznego wniesienia sprzeciwu,

- decyzji SKO w Częstochowie z 19 sierpnia 2025 r utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji na fakt cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami Skarżącemu.

Ponadto Skarżący wniósł o zwrócenie się przez Sąd do:

- Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach o nadesłanie aktualnej informacji o ilości punktów karnych skarżącego z uwzględnieniem przywrócenia terminu do złożenia sprzeciwu od ostatniego wyroku za wykroczenie drogowe w sprawie o sygn. VII W 309 i VII W 355/24 Sądu Rejonowego w Będzinie.

- centralnej ewidencji kierowców o nadesłanie aktualnej informacji o ilości punktów karnych skarżącego z uwzględnieniem przywrócenia terminu do złożenia sprzeciwu od ostatniego wyroku za wykroczenie drogowe w sprawie o sygn. VII W 309 i VII W 355/24 Sądu Rejonowego w Będzinie.

Mając na uwadze powyższe, Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Myszkowskiego z dnia 25 marca 2025 r., znak KT.5430.6.12.2025.MP, utrzymanej w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 19 maja 2025 r., znak SKO.4204.68.2025 oraz o zasądzenie kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepianych na rzecz Skarżącego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd, przed którym toczy się postępowanie kontrolujące akt lub czynność organu administracji publicznej jest uprawniony do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli w stosunku do strony – wnioskodawcy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez pojęcie szkody użyte w przywołanym przepisie należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Instytucja procesowa wstrzymania wykonania decyzji jest odstępstwem od generalnej zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych i służyć ma stronie postępowania, chroniąc ją przed negatywnymi skutkami, jakie mogą powstać w wyniku wykonania rozstrzygnięcia. Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter fakultatywny, a więc sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., od których zaistnienia ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

Warunkiem zastosowania w stosunku do wnioskodawcy ochrony tymczasowej wynikającej z powołanego przepisu jest wykazanie przez stronę, że w związku z wykonaniem decyzji lub aktu administracji publicznej zachodzić będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody bądź jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skoro zaś sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.

Dokonana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny ocena wniosku Skarżącego o wstrzymanie jest prawidłowa. Sąd I instancji nie mógł zastosować ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, skoro przed wydaniem zaskarżonego postanowienia Skarżący nie przedstawił ani dowodów, ani argumentów, które wskazywałyby na wystąpienie w przedmiotowej sprawie okoliczności uprawdopodabniających wystąpienie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Na marginesie należy zaznaczyć, że zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia WSA nie może podważyć argumentacja podniesiona dopiero w zażaleniu. Istotą zażalenia jest kontrola legalności wymienionych w przepisach Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowień i zarządzeń wydanych w toku postępowania. Wobec powyższego nie było podstaw, aby odnieść się do nowych okoliczności, powołanych w zażaleniu i uwzględnić je przy wydawaniu rozstrzygnięcia w przedmiocie postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nie ma podstaw do czynienia WSA zarzutów, że nie uwzględnił okoliczności, których Skarżący nie wskazał przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Ponadto wnioski dowodowe złożone przez Skarżącego nie dotyczą potwierdzenia wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., a okoliczności dotyczących zasadności skargi. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, sąd nie dokonuje oceny jej prawidłowości, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi. Takie działanie Sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby bowiem niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu (por. postanowienie NSA z 12 marca 2021 r., sygn. akt I GSK 144/21, CBOSA; postanowienie NSA z 27 stycznia 2016 r, sygn. akt I OZ 38/16, CBOSA).

Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.