Strona skarżąca na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100 złotych. Do wniosku dołączyła zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach.
W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca podniosła, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz żoną i dwojgiem niepełnoletnich dzieci, z którymi utrzymuje się ze swojego wynagrodzenia za pracę w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Strona skarżąca wyjaśniła również, że nie posiada żadnych przedmiotów wartościowych oraz, iż na spłatę zaległych zobowiązań podatkowych przeznaczyła całe oszczędności swojej rodziny i obecnie nie posiada żadnych oszczędności. Natomiast bieżące dochody w całości pochłaniają koszty utrzymania rodziny. W piśmie z dnia 7 grudnia 2011 r. strona skarżąca oświadczyła, że jest w stanie uiścić jedynie 100 złotych tytułem kosztów sądowych związanych z wszystkimi 34 sprawami, które równolegle do sprawy niniejszej są rozpoznawane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie.
Referendarz sądowy stwierdził, że:
Artykuł 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", stanowi, że prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (§1). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (§ 4). Natomiast zgodnie z art. 211 p.p.s.a. koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Zatem wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100 złotych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie wystąpienia przesłanki unormowanej w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy do wysokości obciążeń finansowych, które jest ona zobowiązana ponieść w toku postępowania. Wymaga to również ustalenia tego, jak wpływać będzie ponoszenie pełnych kosztów postępowania na możliwość ponoszenia przez stronę wnoszącą o przyznanie prawa pomocy kosztów utrzymania koniecznego. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skoro strona skarżąca nie posiada oszczędności, nieruchomości ani przedmiotów wartościowych a całość jej bieżących dochodów pochłaniają koszty utrzymania rodziny to poniesienie przez nią tytułem kosztów sądowych kwoty wyższej niż zadeklarowana przez nią spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny. Przy czym w związku z tym, że w sprawie o sygn. akt I SA/Lu 17/12 postanowieniem referendarza sądowego z dnia 9 lutego 2012 r. strona skarżąca zobowiązana została do uiszczenia tytułem opłat sądowych kwoty 100 złotych przyjąć należy, iż wyczerpała się jej możliwość ponoszenia bez wywołania uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego jakichkolwiek kosztów sądowych. Biorąc pod uwagę tą okoliczność jak i zakres wniosku strony skarżącej referendarz sądowy zwolnił stronę skarżącą w całości od opłat sądowych to jest od wpisów sądowych i opłat kancelaryjnych (art. 212 § 1 p.p.s.a.).
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.
