Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu T. D. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lipca 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 421/10 wydanego w sprawie ze skargi T. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie przekazania podania zgodnie z właściwością postanawia odrzucić sprzeciw T. D.

Postanowieniem z dnia 5 lipca 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 421/10 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał T. D. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] oraz odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Odpis w/w postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 14 lipca 2010 r., co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru. W dniu 24 lipca 2010 r. T. D. wniosła do tutejszego Sądu sprzeciw od wskazanego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 258 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Natomiast stosownie do § 2 pkt 6-8 w/w przepisu do czynności o których mowa w § 1 należą w szczególności: wydawanie zarządzeń o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania, wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy, wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków. W myśl art. 259 § 1 wskazanej ustawy od zarządzeń i postanowień o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 w/w ustawy, strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Zgodnie z § 2 powołanego artykułu sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W przedmiotowej sprawie sprzeciw od opisanego postanowienia z dnia 5 lipca 2010 r. T. D. wniosła w dniu 24 lipca 2010 r., podczas gdy ostatnim

Sygn. akt I SA/Wa 421/10

dniem do wniesienia sprzeciwu na to postanowienie był dzień 21 lipca 2010 r. Jak z tego wynika sprzeciw ten został wniesiony z przekroczeniem terminu.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 259 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.