Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu 21 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. P. na bezczynność Wojewody w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę

T. P. – nazywany dalej "Skarżącym", wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w postaci skanów dokumentów rozliczeniowych dotyczących rozliczenia środków otrzymanych przez Gminę S. na usuwanie skutków powodzi w roku 2018.

Zarządzeniem z 10 marca 2020 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Skarżący został pouczony o rygorze odrzucenia skargi w przypadku nie usunięcia braku w terminie 7 dni. Powyższe zarządzenie, pomimo dwukrotnego awizowania, nie zostało odebrane przez Skarżącego. Zgodnie z informacjami znajdującymi się na kopercie oraz druku potwierdzenia odbioru, pierwsza próba doręczenia miała miejsce 23 marca 2020 r., druga próba nastąpiła 31 marca 2020 r., natomiast zwrot – w wyniku nie podjęcia przesyłki – nastąpił 8 kwietnia 2020 r.

W rozpatrywanej sprawie Skarżący nie uzupełnił wskazanego braku fiskalnego skargi w przewidzianym terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302; dalej jako "P.p.s.a."), do uiszczania kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W myśl art. 220 § 1 zdanie pierwsze i drugie P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W sytuacji nieopłacenia skargi art. 220 § 3 P.p.s.a. przewiduje jako skutek powyższego jej odrzucenie. Siedmiodniowy termin określony w art. 220 § 1 P.p.s.a. dla wykonania obowiązku opłacenia skargi jest terminem ustawowym.

Zgodnie z art. 73 § 4 P.p.s.a., odczytywanym łącznie z art. 73 § 1 tej ustawy, data doręczenia zastępczego w drodze fikcji prawnej zależna jest od terminu pierwszej próby doręczenia przesyłki w sposób określony w art. 65-72 P.p.s.a. i skutecznego pozostawienia druku awizo z informacją o możliwości jej odbioru w placówce pocztowej. Tym samym, biorąc pod uwagę, że pierwsza próba doręczenia nastąpiła 23 marca 2020 r., czternastodniowy termin, o którym jest mowa w art. 73 § 1 P.p.s.a. upłynął 6 kwietnia 2020 r. W tym też dniu, zgodnie z art. 73 § 4 P.p.s.a., doszło do doręczenia Skarżącemu zarządzenia, o którym była mowa powyższej, w drodze fikcji doręczenia. Zgodnie z powyższym, siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków fiskalnych skargi upłynął zatem 13 kwietnia 2020 r.

W rozpatrywanej sprawie Skarżący nie uzupełnił wskazanego braku fiskalnego skargi w terminie, tj. do 13 kwietnia 2020 r.

W konsekwencji, zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu.