II OZ 1461/25 - Postanowienie

Data orzeczenia	2025-10-16	
Data wpływu	2025-09-11	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Andrzej Wawrzyniak /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s	
Sygn. powiązane	VII SA/Wa 2473/24	
Skarżony organ	Inspektor Nadzoru Budowlanego	
Treść wyniku	Oddalono zażalenie
Odrzucono zażalenie	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 16 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P., R. P., D. K. i D. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2473/24 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi K. P. i R. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2024 r., nr 883/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: 1. oddalić zażalenie R. P.; 2. odrzucić zażalenie K. P., D. K. i D. K.	
Uzasadnienie
K. P. i R. P. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2024 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.

W następstwie prawomocnego, negatywnego zakończenia postępowania w przedmiocie prawa pomocy, zarządzeniem z dnia 19 maja 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2473/24, Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego R. P do uiszczenia wpisu od tej skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Zażaleniem K. P., R. P., D. K. i D. K. zaskarżyli powyższe zarządzenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są: skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Stosownie zaś do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W takim przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia pisma (skargi, sprzeciwu, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania). Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia, wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 zł.

W przedmiotowej sprawie Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zastosował w sposób prawidłowy powyższe przepisy – wezwał wnoszącego skargę R. P. do uiszczenia od niej wpisu sądowego. Prawidłowo także została określona wysokość należnego wpisu. Przedmiot niniejszej skargi stanowi decyzja Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, którą umorzono postępowanie odwoławcze od decyzji o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego. Sprawa, w której wniesiono skargę, jest zatem niewątpliwie sprawą z zakresu budownictwa. Zaskarżone zarządzenie nie narusza więc przepisów obowiązującego prawa.

Na ocenę prawidłowości zaskarżonego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie mogły mieć wpływu kwestie podniesione w zażaleniu. Oceniając legalność zaskarżonego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII Naczelny Sąd Administracyjny sprawdza jedynie, czy istnieje po stronie skarżącej obowiązek uiszczenia wpisu oraz czy jego wysokość ustalono w prawidłowej wysokości. Taki obowiązek w niniejszej sprawie niewątpliwie istniał w związku z treścią art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., a wysokość wpisu została ustalona prawidłowo.

W związku z powyższym zażalenie wniesione przez R. P. oddalono na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie 1 sentencji.

Zażalenie wniesione natomiast przez K. P., D. K. i D. K. podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 p.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność zażalenia może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę, do której nie skierowano wezwania. W niniejszej sprawie K. P., D. K. ani D. K. nie byli adresatami wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, nie dotyczą ich zatem skutki procesowe niewykonania tego zarządzenia (odrzucenie skargi na wypadek nieuiszczenia w terminie wpisu sądowego).

Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny w stosunku do ww. na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w punkcie 2 sentencji