II OZ 279/24 - Postanowienie

Data orzeczenia	2024-06-12	
Data wpływu	2024-05-16	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Andrzej Wawrzyniak /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym	
Sygn. powiązane	IV SA/Wr 113/24	
Skarżony organ	Inne	
Treść wyniku	Oddalono zażalenie	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Gminy i Miasta Lwówek Śląski na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 kwietnia 2024 r. sygn. akt IV SA/Wr 113/24 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi Gminy i Miasta Lwówek Śląski na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 18 października 2023 r. nr 630/2023 w przedmiocie oddalenia zarzutów w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie	
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2024 r. sygn. akt IV SA/Wr 113/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Dolnośląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków (dalej "organ") z dnia 18 października 2023 r. w przedmiocie oddalenia zarzutów w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skutków materialnoprawnych, ze względu na zakres i charakter prawny, nie wywołuje postanowienie w przedmiocie zarzutów w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Uznanie przez organ za niezasadne zarzutów zgłoszonych przez stronę w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego nie powoduje bowiem powstania w sferze jej interesu prawnego żadnych skutków, nie nakłada też na nią nowych obowiązków, które mogłyby podlegać wykonaniu.

Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła Gmina i Miasto Lwówek Śląski - skarżąca. W uzasadnieniu zażalenia strona podniosła, że nakaz konserwatorski jest w trakcie wykonywania. Skarżący podjął działania administracyjne służące jego realizacji: wykonano dokumentację projektową, przeprowadzono procedury przetargowe. Czynności te podejmowane są w ramach budżetu skarżącej. Budżet na ten cel przewiduje kwotę 250.000,00 zł. Pomniejszenie jej o 50.000,00 zł z nakazu konserwatorskiego uniemożliwi "zmieszczenie" się w budżecie, to zaś przełoży" się na negatywne skutki względem zabytku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela dokonaną przez Sąd pierwszej instancji ocenę, że wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie mógł zostać uwzględniony. Oceny tej nie zmienia argumentacja podniesiona w zażaleniu. Sąd pierwszej instancji nie mógł zastosować ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, bowiem przedmiotem skargi do sądu jest postanowienie organu dotyczące zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Uznanie przez organ za niezasadne zarzutów zgłoszonych przez stronę w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego nie powoduje powstania żadnych skutków w sferze interesu prawnego strony, nie nakłada na skarżącą nowych praw lub obowiązków, które mogłyby podlegać wykonaniu. Tym samym wstrzymanie wskazanego we wniosku postanowienia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest możliwe (por. postanowienie NSA z 30 czerwca 2015 r., sygn. akt II GZ 306/15, postanowienie NSA z 19 listopada 2015 r., sygn. akt II FZ 737/15).

W złożonym zażaleniu strona podnosi, że uiszczenie kary spowoduje znaczną szkodę w budżecie skarżącej, jednak niniejsze postępowanie nie dotyczy aktu nakładającego obowiązek uiszczenia jakiejkolwiek kary.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.