Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zespołu Szkół A. z siedzibą w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji postanawia: odrzucić skargę.

W dniu 4 stycznia 2017 r. (data stempla pocztowego) Zespół Szkół A. z siedzibą w Ł., działający w formie stowarzyszenia wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. skargę na decyzję tego organu z [...]r., nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji.

W aktach administracyjnych sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru zaskarżonej decyzji z którego wynika, że została ona doręczona stronie w dniu 2 grudnia 2016 r. W treści rozstrzygnięcia zawarto pouczenie o możliwości i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest spóźniona i z tego powodu podlega odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest więc jej wniesienie w terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. termin ten wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O zachowaniu określonego w powołanym wyżej art. 53 § 1 p.p.s.a. trzydziestodniowego terminu decyduje więc data nadania skargi do właściwego organu administracji za pośrednictwem którego należy ją wnieść do sądu.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono stronie skarżącej w 2 grudnia 2016r., a zatem 30-dniowy termin do wniesienia rozpoczął swój bieg 3 grudnia 2016 r., a upływał 1 stycznia 2017r., tj. dzień wolny od pracy. W myśl art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego z zastrzeżeniem § 2. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Wobec powyższego ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi był 2 stycznia 2017 roku (poniedziałek), zaś przesyłka zawierająca skargę została nadana 4 stycznia 2017r. (k. 20 akt sądowych)., a więc po upływie terminu do jej wniesienia,.

W tej sytuacji skargę należało uznać za spóźnioną, ponieważ została złożona z dwudniowym uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Uchybienie to skutkuje zaś odrzuceniem skargi i wyłącza możliwość merytorycznego jej rozpoznania.

Z powyższych względów sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.

AKE.