drukuj    zapisz    Powrót do listy

6111 Podatek akcyzowy, Odrzucenie zażalenia, Dyrektor Izby Celnej, *Utrzymano w mocy postanowienie - art. 260 par. 1 ustawy - P.p.s.a., I SA/Wr 1467/16 - Postanowienie WSA we Wrocławiu z 2017-03-20, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I SA/Wr 1467/16 - Postanowienie WSA we Wrocławiu

Data orzeczenia
2017-03-20  
Data wpływu
2016-11-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Zbigniew Łoboda /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne
Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
*Utrzymano w mocy postanowienie - art. 260 par. 1 ustawy - P.p.s.a.
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 718 art. 178, art. 197 par. 2, art. 260 par. 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I zażalenia na postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 20 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 1467/16 w sprawie ze skargi R. O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] września 2016 r., Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów smarowych postanawia: odrzucić zażalenie.

Uzasadnienie

R. O. wniosła w tej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 20.01.2017r. referendarz sądowy nie uwzględnił powyższego żądania skarżącej. Po rozpoznaniu sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 20.02.2017 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie referendarza sądowego.

Pismem z dnia 07.03.2017 r. – nazwanym: "Zażaleniem" skarżąca zaskarżyła powyższe postanowienie Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zażalenie jest niedopuszczalne.

Zgodnie z art. 260 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jedn. t. Dz. U. z 2016 r. po. 718 ze zm.) rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy.

W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.

Treść wskazanych regulacji nie pozostawia wątpliwości, że od postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych wydanych w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Postanowienie Sądu z dnia 20.02.2017 r. jest zatem prawomocne.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 ww. ustawy procesowej.

Powrót do listy

Powered by SoftProdukt