drukuj    zapisz    Powrót do listy

6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f, Odrzucenie skargi, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, Oddalono zażalenie, I GZ 34/23 - Postanowienie NSA z 2023-02-28, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I GZ 34/23 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2023-02-28 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-02-06
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Joanna Wegner /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
V SA/Wa 3493/21 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2022-02-28
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259 art. 220 § 3;
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2022 r., sygn. akt V SA/Wa 3493/21 w przedmiocie odrzucenia skargi S. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2021 r., nr 1401-IEE1.711.1.55.2021.2.KO w przedmiocie zwolnienia spod egzekucji środków na rachunkach bankowych postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 lutego 2022 r., sygn. akt V SA/Wa 3493/21 odrzucił skargę S. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2021 r. w przedmiocie zwolnienia spod egzekucji środków na rachunkach bankowych.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z 17 stycznia 2022 r., skarżący został wezwany od uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 100 zł. Jak wynika z akt sprawy, odpis zarządzenia został skarżącemu skutecznie doręczony przez awizo. Natomiast wpisu w wymaganym terminie nie uiszczono, co w konsekwencji doprowadziło do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 259) – dalej "p.p.s.a".

Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji, zaskarżając je w całości. Postanowieniu zarzucono błąd w ustaleniach faktycznych, który objawił się wadliwym ustaleniem, jakoby skarżący nie uzupełnił braków formalnych pisma w wyznaczonym terminie, w sytuacji gdy spełnił i wykonał wszelkie wymogi formalne dla skargi. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości i nadanie biegu skardze, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Nadto skarżący wniósł o udzielenie prawa pomocy przez zwolnienie od konieczności poniesienia wpisu od wniesionego zażalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Z akt sprawy wynika że Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia błędnie wskazał daty doręczenia skarżącemu wezwania do uiszczenia wpisu. Wydaje się, że nastąpiło to w wyniku oczywistej omyłki pisarskiej. Z akt sprawy wynika, że zarządzenie z dnia 17 stycznia 2022 r. zostało skarżącemu doręczone z dniem 4 lutego 2022 r. W takiej sytuacji za ostatni dzień do uzupełniania braku formalnego skargi, należało uznać dzień 11 lutego 2022 r. Skarżący nie uiścił w wymaganym terminie wpisu od skargi, co zasadnie obligowało Sąd pierwszej instancji do odrzucenia skargi. Natomiast błąd pisarski w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nie miał wpływu na zasadność tego rozstrzygnięcia. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że z akt sprawy wynika, że orzeczenie Sądu pierwszej instancji było zgodne z prawem.

Odnosząc się do wniosku skarżącego o udzielenie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od zażalenia, należy wskazać że postępowanie w przedmiocie przyznania skarżącemu prawa pomocy zostało zakończone przed Sądem pierwszej instancji.

Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. i art. 198 p.p.s.a. oddalił zażalenie.



Powered by SoftProdukt