Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 1 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I.K. i A.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2319/24 odrzucające wniosek I.K. i A.K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi I.K. i A.K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 lipca 2024 r. nr 734/2024 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 grudnia 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 2319/24, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej: "P.p.s.a.), odrzucił skargę I.K. i A.K. (dalej: "skarżący") na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 lipca 2024 r., nr 734/2024 w przedmiocie nakazu rozbiórki z powodu nieuiszczenia przez skarżących wpisu od skargi kwocie 500 zł w terminie zakreślonym w wezwaniu, doręczonym skarżącym 4 października 2024 r.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 marca 2025 r., sygn. akt II OZ 329/25 oddalił zażalenie wniesione przez skarżących na powyższe postanowienie o odrzuceniu skargi.

W piśmie z dnia 14 kwietnia 2025 r. (data oddania pisma w polskiej placówce pocztowej) skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej przez nich skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 maja 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2319/24 na podstawie art. 88 P.p.s.a. odrzucił wniosek skarżących uznając go za spóźniony. Wskazał, że za datę ustania przyczyny uchybienia terminu, o której mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a., należy przyjąć datę uiszczenia należnego wpisu sądowego, tj. 31 października 2024 r. Oznacza to, że wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności powinien zostać złożony do 7 listopada 2024 r., podczas gdy wniosek taki skarżący złożyli dopiero 14 kwietnia 2025 r.

Zażalenie na postanowienie z dnia 16 maja 2025 r. złożyli skarżący, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie, przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, dopuszczenie skargi do merytorycznego rozpoznania i umożliwienie skarżącym obrony ich praw w sprawie dotyczącej rozbiórki garażu.

W uzasadnieniu zażalenia wskazali na naruszenie przez Sąd art. 85 § 1 i 2 P.p.s.a., art. 8 § 1 K.p.a., art. 45 ust. 1 i art. 64 Konstytucji RP. Podnieśli, że uchybienie terminu do uiszczenia należnego wpisu sądowego nastąpiło bez ich winy, a wniosek został złożony w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Co do przyczyn uchybienia terminu skarżąca twierdziła m.in., że miała zablokowane konto bankowe, przebywała w szpitalu, wykryto u niej guza w oskrzelach, złamała rękę, odczuwała silny ból i zażywała leki, przeszła załamanie nerwowe, przebywała na zwolnieniu lekarskim.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie zaś z art. 88 zdanie pierwsze P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Zasadnicze znaczenie dla oceny zachowania terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu ma więc ustalenie, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu, przy czym to strona wnosząca o przywrócenie terminu powinna wskazać tę przyczynę, a następnie uprawdopodobnić w stopniu graniczącym z pewnością, że wniosek złożony został przed upływem siedmiodniowego terminu od ustania tej przyczyny.

W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony z uchybieniem terminu przyjmując, że ostatnim dniem na wystąpienie z wnioskiem był 7 listopada 2024 r. Przyczyna uchybienia terminu ustała bowiem 31 października 2024 r., a więc w dacie uiszczenia na rachunek sądu kwoty 500 zł tytułem wpisu od skargi. Za słuszne należy uznać stanowisko Sądu pierwszej instancji, że dzień ten powinien być traktowany jako początek biegu siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Potwierdzili to zresztą pośrednio sami skarżący, którzy w zażaleniu na postanowienie Sądu z 13 grudnia 2024 r. o odrzuceniu ich skargi podali, że "należny wpis został uiszczony ... z opóźnieniem". To dowodzi, że skarżący po pierwsze mieli świadomość, że dokonali opłaty sądowej w dniu 31 października 2024 r. po terminie, po drugie zaś pomimo akcentowanych trudności istniała możliwość uiszczenia wpisu. Usprawiedliwiony jest więc wniosek, że przyczyna uchybienia terminu ustała najpóźniej z momentem dokonania przelewu kwoty 500 zł na rachunek WSA w Warszawie. Skarżący nie wskazują, by po tej dacie istniały nadzwyczajne, trudne do przezwyciężenia trudności uniemożliwiające terminowe złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Wskazać trzeba, że informacja o nieterminowym uiszczeniu opłaty sądowej zawarta została także w postanowieniu o odrzuceniu skargi, doręczonym skarżącym w dniu 7 stycznia 2025 r.

Skarżący wystąpili zaś z wnioskiem o przywrócenie terminu dopiero 14 kwietnia 2025 r., a więc po upływie siedmiodniowego terminu, o którym w art. 87 § 1 P.p.s.a. Oznacza to, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 88 P.p.s.a. i spóźniony wniosek odrzucił.

W tych okolicznościach pozbawione znaczenia dla wyniku postępowania odwoławczego pozostają akcentowane w zażaleniu okoliczności wskazujące na brak ich winy w uchybieniu terminu do dokonania uiszczenia wpisu od skargi, w tym przede wszystkim dolegliwości zdrowotne skarżącej I.K. oraz problemy z dostępem do rachunku bankowego (dołączona do zażalenia kopia dokumentacji medycznej dotyczy tylko skarżącej, nie obejmuje zaś skarżącego A.K., który również był uprawniony do złożenia wniosku). Merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, ocena czy do uchybienia terminu doszło bez winy strony możliwe jest po stwierdzeniu złożenia wniosku w siedmiodniowym terminie od ustania przyczyny uchybienia terminu.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie.