drukuj    zapisz    Powrót do listy

6119 Inne o symbolu podstawowym 611, Koszty sądowe, Dyrektor Izby Skarbowej~Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, Oddalono zażalenie, II FZ 558/17 - Postanowienie NSA z 2017-09-13, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II FZ 558/17 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2017-09-13 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-09-05
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jerzy Rypina /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne
Koszty sądowe
Sygn. powiązane
III SA/Wa 1941/16 - Wyrok WSA w Warszawie z 2017-04-12
II FSK 3831/18 - Wyrok NSA z 2020-11-10
II FZ 568/18 - Postanowienie NSA z 2018-10-23
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej~Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 1369 art. 229 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Rypina, , , po rozpoznaniu w dniu 13 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. K. od zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 1941/16 w zakresie opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Zarządzeniem z dnia 11 lipca 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 1941/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił M. K. umorzenia należności sądowej z tytułu opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z dnia 12 kwietnia 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 1941/16 wraz z uzasadnieniem.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 kwietnia 2017 r. wezwano skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W odpowiedzi na powyższe wezwanie strona pismem z dnia 11 maja 2017 r. wniosła o umorzenie powyższej opłaty na podstawie art. 229 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), dalej: p.p.s.a., z uwagi na swoją trudną sytuację materialną.

Na podstawie zarządzenia z dnia 15 maja 2017 r. skarżący został wezwany do nadesłania uzupełniającego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, stanie rodzinnym, o dochodach małżonka pozostającego we wspólności majątkowej, w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy umorzenia należności sądowej.

W odpowiedzi skarżący wyjaśnił, swoją sytuację majątkową.

Sąd odmawiając umorzenia opłaty kancelaryjnej wyjaśnił, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Przedstawił strukturę miesięcznych dochodów rodziny wynoszących 5.443,67 zł oraz wydatków wynoszących łącznie 3.840 zł. Zdaniem Sądu, pozostająca w budżecie 4-osobowej rodziny nadwyżka dochodów nad wydatkami w kwocie 1.603,67 zł pozwala stronie w zupełności na uiszczenie kwoty 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem bez nadmiernego obciążenia majątkowego lub innych ciężkich skutków.

Skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie argumentując, że jest poważnie zadłużony u przyjaciół i rodziny (w szczególności ojca). Wskazał także że w jednej sprawie, dotyczącej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 14 lutego 2012 r. złożył kilkanaście skarg oraz 4 skargi kasacyjne, które zostały w całości sfinansowane przez ojca skarżącego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 229 § 1 p.p.s.a., należności z tytułu nieuiszczonych kosztów sądowych oraz grzywien orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym, z wyjątkiem grzywien, o których mowa w art. 55 § 1, art. 149 § 2 oraz art. 154 § 1, mogą być umorzone lub zapłata tej należności może być odroczona albo rozłożona na raty, jeżeli jej ściągnięcie byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami lub groziłoby dłużnikowi zbyt ciężkimi skutkami.

W świetle zaś § 2 ust. 1 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym (DzU. Nr 221, poz. 2194), umorzenie należności sądowych może nastąpić z urzędu lub na wniosek dłużnika. Wskazane należności mogą być umorzone na wniosek dłużnika w części lub w całości, jeżeli dłużnik wykaże, że z uwagi na swoją sytuację rodziną, majątkową i wysokość dochodów nie jest w stanie ich uiścić, a ściągnięcie należności w drodze egzekucji spowodowałoby dla dłużnika lub jego rodziny nadmierne obciążenie majątkowe lub inne ciężkie skutki. Stosownie natomiast do treści § 7 ust. 2 i 3 ww. rozporządzenia, wniosek o umorzenie, rozłożenie na raty lub odroczenie zapłaty należności sądowych powinien zawierać oświadczenie dłużnika obejmujące dokładne dane o jego stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna – także o jej stanie rodzinnym, o dochodach małżonka pozostającego we wspólności majątkowej z dłużnikiem, a ponadto wszelkie inne okoliczności uzasadniające składany wniosek. Należy przy tym zaznaczyć, iż umorzenie tego rodzaju należności stanowi w istocie rzeczy formę pomocy ze strony Skarbu Państwa, stąd też ustalenia Przewodniczącego na tym tle muszą być wyjątkowo skrupulatne.

W rozpoznawanej sytuacji Przewodniczący wnikliwie zbadał sytuację majątkową skarżącego wskazując, że uzyskiwane przez niego i jego rodzinę dochód w wysokości 5.443,67 zł miesięcznie, nawet przy uwzględnieniu wydatków w kwocie 3.840 zł, może stanowić źródło finansowania kosztów związanych z opłatą należności sądowej w wysokości 100 zł. Jednocześnie skarżący w zażaleniu jedynie polemizuje z argumentacją Sądu, a argumentacja ta nie może stanowić podstawy do uchylenia wydanego zarządzenia.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu



Powered by SoftProdukt