I OSK 2388/16 - Wyrok

Data orzeczenia	2017-03-07	
Data wpływu	2016-09-30	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Elżbieta Kremer /sprawozdawca/
Marek Stojanowski /przewodniczący/
Marta Laskowska - Pietrzak	
Symbol z opisem	6123 Zasób geodezyjny i kartograficzny	
Hasła tematyczne	Inne	
Sygn. powiązane	II SA/Op 480/15	
Skarżony organ	Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa	
Treść wyniku	Oddalono skargę kasacyjną	
Powołane przepisy	Dz.U. 2015 nr 0 poz 542; § 44 i 45; Rozporzadzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
Dz.U. 2007 nr 231 poz 1700; art. 50; Ustawa z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa - tekst jednolity
Dz.U. 2015 nr 0 poz 909; art. 11, art. 7 ust. 1 i 2 i art. 4 pkt 11; Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych
Dz.U. 2016 nr 0 poz 718; art. 145 § 1 pkt 1 lit. a; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marek Stojanowski sędzia NSA Elżbieta Kremer (spr.) sędzia del. WSA Marta Laskowska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 31 maja 2016 r., sygn. akt II SA/Op 480/15 w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Opolu z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia zbiorów danych i materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oddala skargę kasacyjną	
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 31 maja 2016 r., sygn. akt II SA/Op 480/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę A. R. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Opolu z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia zbiorów danych i materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

Wyrok zapadł na tle następującego stanu faktycznego:

Pismem z dnia 11 marca 2015 r. A. R. (dalej skarżąca) zgłosiła w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Namysłowie (dalej PODGiK) pracę geodezyjną dotyczącą aktualizacji ewidencji gruntów i budynków dla działki nr [...], k.m. 2, położonej w Krzykowie, gmina Wilków (dalej działka nr [...]).

Pismem z dnia 25 marca 2015 r., doręczonym do PODGiK w dniu 26 marca 2015 r., skarżąca zawiadomiła organ o wykonaniu prac geodezyjnych/ kartograficznych o identyfikatorze [...]. Do zgłoszenia dołączony został operat techniczny.

W dniu 1 kwietnia 2015 r. Starosta Namysłowski (dalej Starosta) po przeprowadzeniu weryfikacji przekazanych danych i materiałów zawierających rezultaty oraz wyniki opracowania pracy geodezyjnej w postaci operatu technicznego pod względem zgodności z przepisami prawa i kompletności przekazywanych danych stwierdził niezgodności z obowiązującymi przepisami prawa i sporządził negatywny protokół.

W dniu 6 maja 2015 r. skarżąca uzupełniła operat techniczny o wniosek właścicieli działki nr [...] w sprawie wprowadzenia zmian w operacie ewidencyjnym.

W dniu 14 maja 2015 r. organ I instancji dokonał ponownej weryfikacji operatu technicznego, stwierdzając, że nieprawidłowości wykazane w protokole weryfikacji nr [...] z dnia 1 kwietnia 2015 r. nie zostały usunięte.

Decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. Starosta odmówił przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych i materiałów geodezyjnych przekazanych organowi w dniu 1 czerwca 2015 r., opracowanych w ramach zgłoszonej pracy geodezyjnej przez skarżącą, dotyczącej aktualizacji ewidencji gruntów i budynków dla działki ewidencyjnej nr [...] z dnia 11 marca 2015 r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że skarżącą w odpowiedzi na stwierdzone nieprawidłowości nie odniosła się bezpośrednio do definicji użytku Bp opisanego w pkt 15 tabeli stanowiącej załącznik nr 5 do rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 29 listopada 2013 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2013 r. poz. 1551). Starosta wskazał, że zdaniem skarżącej, nie zachodzi żaden z przypadków wyszczególnionych w pkt 5 tabeli stanowiącej ww. załącznik nr 5, według których można zaliczyć tereny obejmujące swym zasięgiem działkę nr [...] do gruntów rolnych zabudowanych, zatem należy je zaliczyć do terenów zurbanizowanych niezabudowanych lub w trakcie zabudowy. Ponadto - w przekonaniu skarżącej - tylko grunty nadające się do uprawy rolniczej oraz takie, na których znajdują się niepopadające w ruinę elementy zabudowy mogą stanowić grunty rolne zabudowane. Starosta nie uwzględnił powyższego stanowiska wykonawcy i uznał, że na przedmiotowej działce znajduje się grunt rolny zabudowany, który odpowiada definicji zawartej w pkt 5 tabeli stanowiącej załącznik nr 5 do rozporządzenia. Zdaniem organu, przedstawione w operacie technicznym zamierzenie polegające na zmianie rodzaju użytku gruntowego należy traktować jako próbę obejścia przepisów przewidujących szczególną ochronę gruntów rolnych i leśnych zdefiniowanych w art. 2 ust. 1 ww. ustawy. Na poparcie swojego stanowiska organ wskazał na pogląd wyrażony w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym zmiana przeznaczenia gruntu rolnego na cele nierolnicze dokonana w inny sposób niż przez formalną zmianę w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego stanowi rażące naruszenie art. 7 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Wyłączenie gruntów z produkcji rolnej jest czynnością faktyczną (rozpoczęcie innego niż rolnicze użytkowanie gruntów), która w świetle przepisu art. 11 omawianej ustawy może nastąpić po wydaniu decyzji zezwalającej na takie wyłączenie i w jej następstwie. W przeciwnym wypadku wyłączenie z produkcji narusza przepisy tej ustawy.

W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca podniosła, że odmowa przyjęcia dokumentacji do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego jest bezzasadna i niezgodna z zapisami § 44 i § 45 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Skarżąca podniosła, że organ nie uwzględnił jej wyjaśnień, iż ustawodawca nie przewidział sytuacji, że grunt w terenie nie stanowi żadnego z przypadków przewidzianych dla zurbanizowanych terenów niezabudowanych lub w trakcie zabudowy (Bp) i jednocześnie nie jest to grunt rolny zabudowany (Br), co sugeruje organ.

Opolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] września 2015 r. (dalej OWINGiK bądź organ II instancji) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu wskazał, że tylko pozytywny wynik weryfikacji prac geodezyjnych stanowi podstawę do przyjęcia materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Stosownie do § 68 ust. 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2015 r. poz. 542), zwanego dalej rozporządzeniem z 2001 r., zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych określa załącznik nr 6, a z lp. 15 tego załącznika jednoznacznie wynika, iż zaliczenie gruntów do zurbanizowanych terenów niezabudowanych bądź w trakcie zabudowy (symbol Bp) uzależnione jest od przepisów zawartych w ustawie z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 909), zwanej dalej także ustawą o ochronie gruntów. Zgodnie z art. 4 pkt 11 ustawy o ochronie gruntów, wyłączenie gruntu z produkcji oznacza rozpoczęcie innego niż rolnicze lub leśne użytkowanie gruntów. Działanie takie wymaga jednak legalizacji w formie decyzji administracyjnej. Ponadto stosownie do art. 7 tej ustawy, przeznaczenia gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III na cele nierolnicze dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Wyjaśnienia i zdjęcia dostarczone przez skarżącą nie dowodzą, że nieruchomość oznaczona nr [...], po byłej fermie trzody chlewnej, utraciła swój rolniczy walor.

W skardze na powyższą decyzję A. R. wniosła o uchylenie decyzji w całości i zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę OWINGiK wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z dnia 31 maja 2016 r. oddalił skargę.

Zgłoszona w dniu 26 marca 2015 r. do PODGiK w Namysłowie praca geodezyjna skarżącej, dotycząca aktualizacji bazy danych ewidencji gruntów i budynków dla działki nr [...] została poddana dwukrotnej weryfikacji organu pod względem kompletności oraz zgodności z przepisami prawa. Przeprowadzona weryfikacja ostatecznie zakończyła się negatywnym wynikiem, utrwalonym w protokole nr 2 z dnia 14 maja 2015 r., w którym organ stwierdził nieprawidłowości wynikające z naruszenia przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych, które to nieprawidłowości uniemożliwiły przyjęcie opracowania do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

W ocenie Sądu I instancji, postępowanie wyjaśniające zostało prawidłowo przeprowadzone przez organy, zgodnie z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.

Dokonując weryfikacji sporządzonego operatu technicznego, organy oparły swoje ustalenia na ortofotomapie obejmującej działkę nr [...], na której widoczne są obiekty stanowiące pozostałości po zbiornikach na gnojowicę oraz fragmenty powierzchni utwardzonych. Organy zgromadziły wystarczający i pełny materiał dowodowy, pozwalający na dokonanie oceny aktualnego stanu istniejącego na spornym terenie.

WSA w Opolu uznał, że stan faktyczny sprawy został prawidłowo ustalony i oceniony, co znalazło wyraz w uzasadnieniach obu decyzji. Zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1 p.g.i.k., ewidencja gruntów obejmuje m.in. informacje dotyczące ich położenia, granic, powierzchni, rodzaju użytków gruntowych, klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych. Z kolei, ust. 3 art. 20 p.g.i.k. stanowi, że grunty rolne i leśne obejmuje się gleboznawczą klasyfikacją gruntów, przeprowadzoną w sposób jednolity dla całego kraju, na podstawie urzędowej tabeli klas gruntów. Natomiast w § 68 rozporządzenia z 2001 r. dokonano klasyfikacji użytków gruntowych, które dzielą się na grunty rolne, grunty leśne, grunty zabudowane i zurbanizowane, grunty pod wodami, tereny różne. Zgodnie z § 68 ust. 6 tego rozporządzenia, zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych określa załącznik nr 6 do rozporządzenia. Organ I instancji błędnie wskazał w decyzji numer załącznika do rozporządzenia jako 5, jednak powyższe uchybienie, jak słusznie zauważył organ odwoławczy, nie mogło mieć wpływu na wydane rozstrzygnięcie, ponieważ organ przytoczył właściwą definicję omawianych gruntów. Zgodnie zatem z zapisami lp. 15 załącznika nr 6 do rozporządzenia z 2001 r., do zurbanizowanych terenów niezabudowanych lub w trakcie zabudowy, oznaczonych symbolem Bp, zalicza się grunty:

1) na których została rozpoczęta, lecz nie została zakończona budowa, w rozumieniu art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, powodująca wyłączenie tych gruntów z produkcji rolnej lub leśnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych;

2) które w wyniku zabudowy wyłączone zostały z produkcji rolnej lub leśnej, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych, ale na których istniejące wcześniej budynki zostały rozebrane, a jednocześnie grunty te przeznaczone są pod zabudowę.

Organy obu instancji trafnie wskazały, że z żadną z opisanych wyżej sytuacji nie mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie.

W opisanych okolicznościach faktycznych oraz w świetle wskazanych powyżej przepisów brak było podstaw do przyjęcia przez organ do państwowego zasobu pracy geodezyjnej skarżącej, w której dokonano zmiany kwalifikacji użytku gruntowego z terenu oznaczonego symbolem Br (grunty rolne zabudowane) na teren oznaczony symbolem Bp (zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy). Obowiązkiem organów była ocena prawidłowości zgłoszonej pracy geodezyjnej, w tym pod kątem wystąpienia podstaw prawnych do dokonania wnioskowanej zmiany danych, a nie rozstrzyganie wątpliwości skarżącej, która uznała, że prawodawca nie przewidział sytuacji, jaką zastała na spornym terenie.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła A. R., zaskarżając wyrok w całości, zarzuciła:

I. naruszenie przepisów prawa materialnego, mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.:

1. § 44 i 45 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków z dnia 29.03.2001 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 542) przez ich niezastosowanie, skutkujące odmową przyjęcia pracy geodezyjnej wykonanej przez skarżącą do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego oraz przyjęciem, iż działka nr [...] k.m.2, której praca ta dotyczy, jest prawidłowo sklasyfikowana w ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez Starostę Namysłowskiego podczas, gdy w rzeczywistości stan faktyczny aktualnie istniejący na w/w działce jest niezgodny z jej klasyfikacją w ewidencji gruntów i budynków, co doprowadziło do sytuacji, w której dane znajdujące się w operacie ewidencyjnym prowadzonym przez Starostę Namysłowskiego, dla działki nr [...] są nieaktualne;

2., art. 50 ustawy z dnia 19.10.1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz.U. z 2007 r. nr 231 poz. 1700 ze zm.) przez jego niezastosowanie skutkujące przyjęciem, iż aktualizacja oznaczenia użytku gruntowego z Br na Bp w działce nr [...] nie jest możliwa, gdyż nie została ona wyłączona z produkcji rolnej, podczas gdy zgodnie z art. 50 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa w chwili nabycia w/w działki przez aktualnego właściciela była już ona z mocy prawa wyłączona z produkcji rolnej z uwagi na upadłość PGR;

3. art. 11, art. 7 ust. 1 i 2 i art. 4 pkt 11 ustawy z dnia 03.02.1989 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 909) przez błędne ich zastosowanie skutkujące przyjęciem, iż zmiana oznaczenia użytku gruntowego z Br na Bp w działce nr [...] k.m.2 nie jest możliwa, gdyż nie została ona wyłączona z produkcji rolnej, gdyż wyłączenie mogłoby nastąpić jedynie na podstawie decyzji administracyjnej lub poprzez ujęcie w planie zagospodarowania przestrzennego albo w decyzji o warunkach zabudowy, czy poprzez rozpoczęcie innego niż rolnicze użytkowania, podczas gdy zgodnie z art. 50 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa w chwili nabycia w/w działki przez aktualnego właściciela była już ona z mocy prawa wyłączona z produkcji rolnej, a zatem przepisy ustawy z dnia 03.02.1989 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych nie znajdują dla tej działki zastosowania;

4. naruszenie przepisów Ip. 15 załącznika nr 6 do rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29.03.2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2015 r. poz. 542) w zw. z § 68 ust. 6 tegoż rozporządzenia poprzez ich niezastosowanie pomimo, iż stan faktyczny na gruncie w działce nr [...] k.m.2 wskazuje, iż obszar ten winien być zakwalifikowany jako zurbanizowany teren niezabudowany lub w trakcie zabudowy - Bp, skutkujące przyjęciem, iż w/w działka, obecnie oznaczona symbolem Br, jest prawidłowo sklasyfikowana jako grunty rolne zabudowane; j na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez:

II. naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. przez jego niezastosowanie i nieuchylenie zaskarżonej decyzji pomimo naruszenia przez Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Opolu, a wcześniej również przez Starostę Namysłowskiego, prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, przy wydaniu decyzji oznaczonych w pkt 1 niniejszej skargi, skutkujące oddaleniem skargi oraz art. 151 p.p.s.a. przez błędne jego zastosowanie skutkujące oddaleniem skargi pomimo podstaw do jej uwzględnienia.

Skarżąca wniosła o

1. zmianę zaskarżonego wyroku i uchylenie decyzji OWINGiK z dnia [...] września 2015 r., względnie również poprzedzającej jej decyzji Starosty Namysłowskiego z dnia [...] lipca 2015 r. ewentualnie o:

2. uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Opolu,

3. zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej.

Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach.

Przed odniesieniem się do zarzutów skargi kasacyjnej należy zwrócić uwagę, że przedmiotem kontroli Sądu I instancji była decyzja odmawiająca przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbioru danych i materiałów geodezyjnych opracowanych w ramach zgłoszonej pracy geodezyjnej, dotyczącej aktualizacji bazy danych ewidencji gruntów i budynków dla działki ewidencyjnej nr [...] położonej w obrębie Krzyków, gmina Wilków. Tym samym wydanie decyzji nie było poprzedzone klasycznym postępowaniem administracyjnym, w którym organ prowadzi postępowanie dowodowe, a następnie orzeka o istocie sprawy, lecz ograniczało się do oceny prawidłowości sporządzenia zgłoszonej pracy geodezyjnej. Mając na uwadze, że w zgłoszonej pracy geodezyjnej znajdujący się na działce nr [...] użytek gruntowy został zakwalifikowany jako "zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy" oznaczone symbolem Bp, zasadnie organ zbadał, czy powyższa kwalifikacja jest prawidłowa.

Odnosząc się do zarzutów skargi kasacyjnej dotyczących naruszenia prawa materialnego w pierwszej kolejności wskazano na naruszenie § 44 i § 45 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków poprzez ich niezastosowanie, skutkujące odmową przyjęcia pracy do zasobu. Powołany § 44 określa co należy do zadań starosty związanych z prowadzeniem ewidencji, zaś § 45. 1 stanowi, że aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu: 1) zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi; 2) ujawnienia nowych danych ewidencyjnych; 3) wyeliminowania danych błędnych. Zarzut dotyczący naruszenia wskazanych § 44 i § 45 rozporządzenia jest błędny, powołane przepisy określają zadania starosty jako organu ewidencyjnego oraz istotę aktualizacji operatu ewidencyjnego, decyzja w sprawie została wydana przez właściwy organ zaś dokonywanie aktualizacji operatu ewidencyjnego poprzez wprowadzanie nowych danych w tym przypadku wynikających z zgłoszonej pracy geodezyjnej nie oznacza, że dane te nie są weryfikowane zgodnie z zasadami określonymi w art.12b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.

Niezasadny jest również zarzut dotyczący naruszenia art.50 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa. Przepis ten stanowi ust. 1. Grunty Zasobu niezbędne do korzystania z budynków i lokali, o których mowa w art. 42-44, oraz grunty zabudowane niesłużące prowadzeniu działalności wytwórczej w rolnictwie uważa się za grunty wyłączone z produkcji rolnej w rozumieniu przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, zaś ust. 2. Grunty określone w ust. 1 podlegają ujawnieniu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako grunty zabudowane. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że powołany art.50 nie ma zastosowania do wszystkich gruntów Skarbu Państwa jakie znajdują się w Zasobie Własności Rolnej Skarbu Państwa utworzonym na podstawie powołanej ustawy z dnia 19 października 1991 r. Artykuł 50 znajduje się w rozdziale 9 ustawy zatytułowanym Gospodarka mieszkaniowa i socjalna, w rozdziale tym uregulowane zostały zasady dotyczące sprzedaży najemcom wchodzące w skład Zasobu lokale mieszkalne, budynki gospodarcze wraz z niezbędnymi gruntami, a także możliwość przekazywania przez Agencje gruntów Zasobu zabudowanych obiektami infrastruktury technicznej towarzyszącej budynkom mieszkalnym, itd. Jednym słowem art.50 ustawy ma zastosowanie do tych gruntów z Zasobu o których była wyżej mowa, a także do gruntów zabudowanych niesłużących prowadzeniu działalności wytwórczej w rolnictwie, należy bowiem mieć na uwadze, że do Zasobu zostało przejęte mienie po zlikwidowanych państwowych gospodarstwach rolnych w skład którego wchodziły nie tylko grunty rolne, ale również grunty, które nie związane były z prowadzoną działalnością wytwórczą w rolnictwie, a na których znajdowały się budynki, czy też urządzenia infrastruktury przeznaczone dla celów mieszkalnych, sportowych, kulturalnych. Stąd też zarzut dotyczący naruszenia art.50 ustawy jest niezasadny, albowiem przedmiotowa działka ewidencyjna nr [...] nie miała takiego charakteru o jakim mowa w tym przepisie, a wręcz odwrotnie służyła do prowadzenia działalności rolniczej.

Niezasadne są również zarzuty dotyczące naruszenia pkt 15 złącznika nr 6 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, który to załącznik dotyczy zaliczania gruntów do poszczególnych użytków gruntowych. Wspomniany załącznik określa cechy gruntów i inne przesłanki, które decydują o zaliczeniu gruntów do poszczególnych użytków gruntowych. Skoro w zgłoszonej pracy geodezyjnej przyjęto, iż na działce ewidencyjnej nr [...] znajdują się użytki gruntowe zaliczane do zurbanizowanych terenów niezabudowanych lub w trakcie zabudowy, symbol Bp, zasadnie organ zbadał, czy spełnione zostały zasady zawarte w załączniku nr 6 pkt 15 określające kiedy grunt może być zaliczony do tej kategorii użytku gruntowego. Zgodnie z treścią powołanego pkt 15 do zurbanizowanych terenów niezabudowanych lub w trakcie zabudowy zalicza się grunty:

1) na których została rozpoczęta, lecz nie została zakończona budowa, w rozumieniu art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, powodująca wyłączenie tych gruntów z produkcji rolnej lub leśnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych;

2) które w wyniku zabudowy wyłączone zostały z produkcji rolnej lub leśnej, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych, ale na których istniejące wcześniej budynki zostały rozebrane, a jednocześnie grunty te przeznaczone są pod zabudowę;

2. Przy ustalaniu konturów zurbanizowanych terenów niezabudowanych lub w trakcie zabudowy bierze się pod uwagę postanowienia decyzji wydanych na podstawie art. 11 oraz art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych oraz treść projektu zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, stosując odpowiednio zasady dotyczące ustalania konturów terenów mieszkaniowych, terenów przemysłowych oraz innych terenów zabudowanych.

3. Do zurbanizowanych terenów niezabudowanych lub w trakcie zabudowy nie zalicza się gruntów przeznaczonych pod budowę dróg publicznych lub linii kolejowych, o których mowa w lp. 21. Powołany pkt 15 załącznika w sposób jednoznaczny stanowi, kiedy dany grunt może być zaliczony do użytku gruntowego oznaczonego symbolem Bp, to wprost zasady zawarte w tym punkcie nakazują stosować określone przepisy ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych, w tym instytucję wyłączenia gruntów z produkcji rolnej uregulowaną w tej ustawie. Dlatego też zarzut dotyczący naruszenia pkt 15 załącznika nr 6 jest niezasadny podobnie jak niezasadny jest zarzut dotyczący naruszenia wskazanych przepisów art.4 pkt 11, art.7 ust.1 i ust.2 oraz art.11 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Powołany art.7 ustawy ( składający się z pięciu ustępów podzielnych na szereg punktów) reguluje zasady dotyczące przeznaczania gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, które to zasady są zróżnicowane w zależności między innymi od klasy użytku gruntowego. Z kolei powołany art.11 ustawy ( również składający się z kilku ustępów podzielnych na szereg punktów) reguluje instytucje wyłączenia z produkcji określonych użytków rolnych. Mając na uwadze określone w załączniku nr 6 zasady zaliczania gruntów do poszczególnych użytków gruntowych, które mają charakter wiążący i powszechnie obowiązujący należy stwierdzić, że zaliczenie gruntu do określonego rodzaju użytku gruntowego jest kategorią prawną i nie może być dokonywane w oparciu własną ocenę stanu faktycznego istniejącego na gruncie z naruszeniem wspomnianych wyżej zasad. Dlatego też podniesione zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia prawa materialnego są niezasadne.

W zarzutach dotyczących naruszenia przepisów postępowania wskazano na art.145 § 1 pkt 1 lit a p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie i nieuchylenie zaskarżonej decyzji pomimo naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, mając na uwadze niezasadność zarzutów dotyczących naruszenia prawa materialnego zarzut ten jest bezprzedmiotowy.

W takich okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.