![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6192 Funkcjonariusze Policji, Inne, Komendant Policji, Oddalono zażalenie, I OZ 1807/17 - Postanowienie NSA z 2018-01-05, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
I OZ 1807/17 - Postanowienie NSA
|
|
|||
|
2017-11-27 | |||
|
Naczelny Sąd Administracyjny | |||
|
Joanna Runge - Lissowska /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6192 Funkcjonariusze Policji | |||
|
Inne | |||
|
I OZ 1806/17 - Postanowienie NSA z 2018-01-05 II SA/Wa 31/17 - Wyrok WSA w Warszawie z 2017-08-08 I OZ 1805/17 - Postanowienie NSA z 2018-01-05 |
|||
|
Komendant Policji | |||
|
Oddalono zażalenie | |||
|
Dz.U. 2017 poz 1369 art. 157 § 1 i 1a Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. |
|||
|
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu dnia 5 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 31/17 o odrzuceniu wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 31/17 w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: oddalić zażalenie. |
||||
|
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek K. J. o uzupełnienie wyroku tego Sądu z dnia 8 sierpnia 2017 r. oddalającego jego skargę. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że ww. wyrok został wydany w trybie uproszczonym, zatem termin do złożenia wniosku o jego uzupełnienie rozpoczął bieg od dnia doręczenia K. J. odpisu sentencji tego orzeczenia, którą skarżący otrzymał 14 sierpnia 2017 r., a więc termin do złożenia wniosku upłynął 28 sierpnia 2017 r. Wniosek o uzupełnienie wyroku K. J. złożył najwcześniej 8 września 2017 r., bowiem wtedy doręczono mu odpis wyroku wraz z uzasadnieniem, a w związku z tą korespondencją skarżący wniósł o uzupełnienie orzeczenia z dnia 8 sierpnia 2017 r. Nadto Sąd podniósł, że wniosek o uzupełnienie wyroku nie może zmierzać do zmiany lub uzupełnienia treści merytorycznej jego uzasadnienia poprzez zamieszczenie w nim określonych kwestii żądanych przez stronę. Zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł K. J. wskazując na fakt pominięcia przez Sąd w uzasadnieniu najbardziej istotnych zarzutów jego skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 157 § 1 i 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), "p.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Powyższy wniosek, w przypadku zgłoszenia po upływie terminu, podlega odrzuceniu. Z akt sprawy wynika, że przedmiotowy wniosek K. J. złożył najwcześniej 8 września 2017 r., kiedy doręczono mu odpis wyroku wraz z uzasadnieniem (sam w piśmie wskazał datę 11 września 2017 r.). Natomiast odpis sentencji wyroku skarżący otrzymał 14 sierpnia 2017 r., termin zatem do złożenia wniosku upłynął 28 sierpnia 2017 r. Przedmiotowy wniosek podlegał więc odrzuceniu jako zgłoszony z uchybieniem terminu, o czym słusznie orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Na marginesie zgodzić należy się z Sądem I instancji, iż wniosek K. J. zmierzał w istocie do zmiany uzasadnienia wyroku i zamieszczenia w nim konkretnego rozstrzygnięcia, co jest niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. |
||||