drukuj    zapisz    Powrót do listy

6192 Funkcjonariusze Policji, Inne, Komendant Policji, Oddalono zażalenie, I OZ 1807/17 - Postanowienie NSA z 2018-01-05, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I OZ 1807/17 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2018-01-05 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-11-27
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Joanna Runge - Lissowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I OZ 1806/17 - Postanowienie NSA z 2018-01-05
II SA/Wa 31/17 - Wyrok WSA w Warszawie z 2017-08-08
I OZ 1805/17 - Postanowienie NSA z 2018-01-05
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 1369 art. 157 § 1 i 1a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu dnia 5 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 31/17 o odrzuceniu wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 31/17 w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek K. J. o uzupełnienie wyroku tego Sądu z dnia 8 sierpnia 2017 r. oddalającego jego skargę. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że ww. wyrok został wydany w trybie uproszczonym, zatem termin do złożenia wniosku o jego uzupełnienie rozpoczął bieg od dnia doręczenia K. J. odpisu sentencji tego orzeczenia, którą skarżący otrzymał 14 sierpnia 2017 r., a więc termin do złożenia wniosku upłynął 28 sierpnia 2017 r. Wniosek o uzupełnienie wyroku K. J. złożył najwcześniej 8 września 2017 r., bowiem wtedy doręczono mu odpis wyroku wraz z uzasadnieniem, a w związku z tą korespondencją skarżący wniósł o uzupełnienie orzeczenia z dnia 8 sierpnia 2017 r. Nadto Sąd podniósł, że wniosek o uzupełnienie wyroku nie może zmierzać do zmiany lub uzupełnienia treści merytorycznej jego uzasadnienia poprzez zamieszczenie w nim określonych kwestii żądanych przez stronę.

Zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł K. J. wskazując na fakt pominięcia przez Sąd w uzasadnieniu najbardziej istotnych zarzutów jego skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 157 § 1 i 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), "p.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Powyższy wniosek, w przypadku zgłoszenia po upływie terminu, podlega odrzuceniu.

Z akt sprawy wynika, że przedmiotowy wniosek K. J. złożył najwcześniej 8 września 2017 r., kiedy doręczono mu odpis wyroku wraz z uzasadnieniem (sam w piśmie wskazał datę 11 września 2017 r.). Natomiast odpis sentencji wyroku skarżący otrzymał 14 sierpnia 2017 r., termin zatem do złożenia wniosku upłynął 28 sierpnia 2017 r. Przedmiotowy wniosek podlegał więc odrzuceniu jako zgłoszony z uchybieniem terminu, o czym słusznie orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Na marginesie zgodzić należy się z Sądem I instancji, iż wniosek K. J. zmierzał w istocie do zmiany uzasadnienia wyroku i zamieszczenia w nim konkretnego rozstrzygnięcia, co jest niedopuszczalne.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.



Powered by SoftProdukt