1. Wyrokiem z 18 grudnia 2019 r., sygn. akt I SA/Op 261/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę J. S. (dalej "skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w O. z 26 marca 2019 r. w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2015 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu i do przeniesienia oraz kwoty podatku do zapłaty za październik i listopad 2015 r.
2. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
3.1. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
3.2. Na wstępie należy podkreślić, że wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania zaskarżonego aktu, ostatecznej decyzji określającej zobowiązanie podatkowe, będące formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wykonalności takiego aktu lub czynności, wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) dalej ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, według którego wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
3.3. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania i uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku przez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. np. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07). Niezbędnym zatem do uwzględnienia wniosku jest wykazanie konkretnych zagrożeń płynących z wykonania decyzji, a twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej strony (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 9 września 2010 r., sygn. I OZ 671/10 i z dnia 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 988/12). Nieodpowiednie uzasadnienie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia bowiem jego merytoryczną ocenę. (vide J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 4, Warszawa 2010, s. 206).
3.4. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że skarżący nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie wskazał żadnych okoliczności, z których by wynikało, że w jego sytuacji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji, a także nie przedstawił żadnej dokumentacji na podstawie której Sąd byłby w stanie ocenić sytuację finansową i majątkową skarżącego i orzec o możliwości przyznania skarżącemu ochrony tymczasowej. Samo stwierdzenie skarżącego, że "wnosi o wstrzymanie wykonania decyzji organu podatkowego drugiej instancji oraz decyzji organu podatkowego pierwszej instancji" nie może stanowić podstawy dla wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Nie jest też rolą Sądu aby domniemywać, w czym skarżący upatruje niebezpieczeństwa wystąpienia skutków w tym przepisie przewidzianych.
3.5. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji.
