Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant referent stażysta Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 maja 2017 r. sprawy ze skargi S. K. na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie informacji publicznej 1. zobowiązuje Wójta Gminy P. do załatwienia, w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej, wniosku skarżącego S. K. z dnia [...] kwietnia 2014 roku, w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt organowi; 2. stwierdza, że w sprawie wystąpiła bezczynność organu; 3. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. nie wymierza organowi grzywny; 5. zasądza od Wójta Gminy P. na rzecz skarżącego S. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

S. K. złożył w dniu [...] marca 2017 r. skargę na bezczynność Wójta Gminy P. żądając zobowiązania go do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] kwietnia 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej, zasądzenie kosztów postępowania

(w tym wynagrodzenia adwokata) oraz wymierzenia Wójtowi grzywny w maksymalnej wysokości.

stan sprawy przedstawiał się następująco:

Wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2014 r., przesłanym drogą elektroniczną, S. K. zwrócił się do Wójta Gminy P. o udostępnienie informacji publicznej w postaci skanów akt osobowych aktualnego Wójta Gminy P. i przesłanie dokumentów na adres poczty elektronicznej.

Ponieważ nie uzyskał odpowiedzi, wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy P., w dniu 6 sierpnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku uwzględnił skargę na bezczynność. Wyrokiem z dnia 24 listopada 2014 r. (II SAB/Bk 59/14) zobowiązał Wójta Gminy P. do załatwienia wniosku z dnia [...] kwietnia 2014 r. S. K. w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt organowi. Nadto stwierdził, że bezczynność Wójta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzył organowi grzywnę

w wysokości 300 zł. oraz zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego.

W uzasadnieniu wyroku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku przesądził, że żądanie skanów akt osobowych aktualnego Wójta Gminy P. jest informacją publiczną i żądanie tej informacji dotarło do Gminy P. (wbrew twierdzeniom organu). Zobowiązując Wójta do załatwienia wniosku, zgodnie

z ustawą o dostępie do informacji publicznej, Sąd wskazał, między innymi, że organ najpierw powinien zobowiązać skarżącego do sprecyzowania wniosku w trybie

art. 64 § 2 k.p.a., a następnie dokonać jego merytorycznej oceny pamiętając

o respektowaniu zasady ochrony danych osobowych.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 września 2016 r. w sprawie o sygnaturze akt I OSK 531/15 oddalił skargę kasacyjną Wójta Gminy P.

Naczelny Sąd Administracyjny, w uzasadnieniu wyroku, przesądził, iż wniosek o udzielenie informacji publicznej, dotarł drogą elektroniczną do organu i powinien być załatwiony. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że postępowanie

o udzielenie informacji publicznej nie toczy się, co do zasady, w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego tylko w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (obecnie t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm.), powołanej dalej jako: u.d.i.p.

Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zostały doręczone Wójtowi Gminy P. w dniu 17 listopada 2016 r.

W dniu [...] listopada 2016 r. organ wystosował w trybie art. 64 § 2 k.p.a. do S. K. wezwanie (odebrane 2.12.2016 r.) do sprecyzowania wniosku z dnia [...] kwietnia 2014 r. w zakresie udostępnienia skanów akt osobowych Wójta Gminy P., w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Skarżący S. K. nie odpowiedział na wezwanie organu, wnosząc

w dniu 13 marca 2017 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Białymstoku na bezczynność Wójta Gminy P.

W uzasadnieniu skargi, Skarżący twierdzi, iż nie wie na czym miałoby polegać sprecyzowanie wniosku i uważa, ze organ uchyla się od udzielenia informacji pomimo zapadłego prawomocnego wyroku w tej sprawie.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy P. wniósł o jej oddalenie.

Organ, powołując się na uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 24 listopada 2014 r. – II SAB/Bk 59/14 stwierdził, że akta osobowe zawierają różne dokumenty, a niektóre z nich mogą nie spełniać kryteriów informacji publicznej. dlatego też skarżący został wezwany do sprecyzowania wniosku na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., a ponieważ go nie uzupełnił, to sprawa pozostała bez rozpatrzenia. Skarżący, będący adwokatem, powinien właściwie odczytać zobowiązanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga, w zasadniczej części zasługiwała na uwzględnienie.

Należy zauważyć, że kontroli sądu administracyjnego został poddana, po raz drugi, bezczynność Wójta Gminy P. z tego samego wniosku S. K.,

z dnia [...] kwietnia 2014 r., którego dotyczyła sprawa o sygnaturze akt II SAB/Bk 59/14. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 24 listopada 2014 r. został utrzymany w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny (sygnatura akt I OSK 531/15). Zatem zgodnie z sentencją wyroku, podlegał on wykonaniu w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych, w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Akta administracyjne zostały zwrócone organowi w dniu 17 listopada 2016 r., a więc termin załatwienia wniosku Skarżącego mijał dnia 1 grudnia 2016 r. Usprawiedliwieniem dla niedotrzymania tego terminu mogłoby być tylko takie działanie bądź zaniechanie ze strony skarżącego, które uniemożliwiałoby organowi załatwienie sprawy zgodnie z przepisami u.d.i.p.

Jak słusznie podkreśla Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu swego wyroku z dnia 15 września 2016 r. (str. 7 I OSK 531/15), postępowanie

o udostępnienie informacji publicznej co do zasady nie toczy się w trybie kodeksu postepowania administracyjnego, lecz na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Dlatego też organ, uważając że skarżący powinien sprecyzować wniosek z dnia [...] kwietnia 2014 r., zastosował w wezwaniu z dnia [...] listopada 2016 r. niewłaściwą podstawę prawną – art. 64 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego, będąc w błędnym przekonaniu, że niewykonanie przez skarżącego zobowiązania z wezwania stanowi załatwienie sprawy poprzez pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia.

Tymczasem w ustawie o dostępie do informacji publicznej zostały wymienione cztery formy załatwienia wniosku, a mianowicie podmiot powinien:

- udostępnić żądaną informację publiczną (jeśli jest w jej posiadaniu)

w terminie wskazanym w art. 13 (bez zbędnej zwłoki, ewentualnie nie później niż

w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku ) chyba że terminy te nie mogą zostać dochowane, wówczas należy powiadomić stronę o przyczynach opóźnienia oraz terminie w jakim udostępnienie nastąpi, nie dłuższym niż 2 miesiące od złożenia wniosku;

-wydać decyzję o odmowie udostępnienia informacji np. gdy występują ustawowe przeszkody do jej udostępnienia w postaci np. ochrony danych osobowych (art. 16 ust 1);

- wydać decyzję o umarzeniu postępowania, jeśli informacja nie może zostać udostępniona w sposób i w formie określonej we wniosku (art. 16 ust. 1 w związku

z art. 14 ust. 2);

- poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada informacji publicznej lub że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej (vide np. wyrok NSA

z dnia 19 lutego 2014 r., I OSK 1401/13, CBOSA).

W stanie faktycznym niniejszej sprawy, istotnie, zaszła konieczność wezwania skarżącego do sprecyzowania wniosku, lecz organ powinien to uczynić na podstawie art. 14 ust. 2 u.d.i.p., a nie art. 64 § 2 k.p.a.. Należy zauważyć, że istnieją różne skutki prawne niewykonania wezwania w świetle w/w przepisów. Art. 64 § 2 k,p,a stanowi o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia, natomiast art. 14 ust. 2 u.d.i.p. mówi o umorzeniu postępowania.

Sąd przyznał rację zarzutowi skargi, że organ w wezwaniu do sprecyzowania wniosku z dnia [...] listopada 2016 r. nie wskazał na czym ma polegać owo sprecyzowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, w uzasadnieniu wyroku

w sprawie o sygnaturze akt II SAB/Bk 59/14 wskazał wprawdzie, że żądanie skanów akt osobowych Wójta Gminy P. jest zbyt ogólnikowe, ale to do organu należało (przy ponownym rozpatrzeniu sprawy) sformułowanie wezwania do skarżącego

w sposób przejrzysty i klarowny w kwestii sprecyzowania wniosku. Tego organ nie dopełnił, popadając w kolejną bezczynność, liczoną od dnia 1 grudnia 2016 r. do dnia 16 maja 2017 r. (data wyrokowania). Jest to znaczny okres zwłoki, jednakże Skład orzekający nie mógł stwierdzić, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa ani też nie miał podstaw do wymierzenia Wójtowi grzywny z tego powodu, że organowi nie można przypisać winy za zaistniały stan rzeczy.

Wbrew twierdzeniom skargi, że organ uchyla się od udzielenia informacji, to zdaniem Sądu, organ miał obowiązek zwrócić się do skarżącego o sprecyzowanie wniosku, ponieważ wynikało to z zaleceń poprzedniego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2014 r. (II SA/Bk 59/14), uwidocznionych w jego uzasadnieniu. Jednakże w tym uzasadnieniu pouczono wadliwie organ,

że powinien żądać sprecyzowania wniosku z dnia [...] kwietnia 2014 r. w trybie art.

64 § 2 k.p.a. co też organ wykonał, zamiast skierować wezwanie do skarżącego w

oparciu o art. 14 ust. 2 u.d.i.p.

Organ pozostawał, zatem, w błędnym i niezawinionym przekonaniu,

że sprawa została załatwiona poprzez "pozostawienie bez rozpatrzenia" wskutek braku odpowiedzi na wezwanie ze strony skarżącego.

W ocenie Sądu, organowi można przypisać bezczynność, lecz niezawinioną

i stąd też bez negatywnych następstw w postaci rażącego naruszenia prawa

i wymierzenia grzywny.

Rozpatrując sprawę po raz kolejny, Wójt Gminy P., po zwrocie akt administracyjnych, wystosuje wezwanie do skarżącego o sprecyzowanie jego wniosku z [...] kwietnia 2014 r. ze wskazaniem, w jakim zakresie i terminie ma nastąpić sprecyzowanie, pod rygorem umorzenia postępowania (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.

w związku z art. 16 ust. 1 u.d.i.p.)

W zależności od treści odpowiedzi skarżącego (bądź jej nie udzielenia) organ, w następnej kolejności, rozpatrzy wniosek według jednego z czterech wariantów omówionych powyżej w niniejszym uzasadnieniu.

Mając na względzie powyższe okoliczności Sąd orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). W przedmiocie kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy, na które składa się wpis sądowy w kwocie 100 złotych. Wbrew żądaniu skarżącego w punkcie drugim skargi, Sąd nie orzekł o zasądzeniu wynagrodzenia adwokata, ponieważ w tym postępowaniu nie zgłosił udziału żaden profesjonalny pełnomocnik, zaś skarga została podpisana osobiście przez skarżącego.