Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił B.W. umorzenia należności sądowej w kwocie 100 zł z tytułu nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że w sprawie toczyły się już postępowania dotyczące przyznania skarżącemu prawa pomocy, w których badano sytuację majątkową i zdolności płatnicze skarżącego. Postępowania te zakończyły się postanowieniami o odmowie przyznania prawa pomocy. Analizując oświadczenie złożone na potrzeby niniejszego postępowania Sąd podzielił swój wcześniejszy pogląd, że nie można twierdzić, iż zapłata kwoty w wysokości 100 zł przekracza zdolności płatnicze skarżącego.
Zaskarżając powyższe zarządzenie w całości skarżący wniósł o jego zmianę i uwzględnienie wniosku. Załączył kserokopię postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie stwierdzającego przewlekłość postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez komornika oraz zasądzającego od tego komornika na rzecz skarżącego kwotę 10.000 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W zażaleniu na zarządzenie przewodniczącego wydziału sądu pierwszej instancji należy wykazać, że narusza ono prawo. W niniejszej sprawie byłyby to przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a dokładnie art. 165, który reguluje zasady zmiany bądź uchylania postanowień niekończących postępowanie wskutek zmiany okoliczności.
Przedmiotowe zażalenie nie zawiera żadnego rzeczowego argumentu, który wskazywałby za wadliwość zaskarżonego zarządzenia, a zatem, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.
