Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 2 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 lipca 2025 r. sygn. akt II SA/Gd 323/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 10 marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 2 lipca 2025 r. sygn. akt II SA/Gd 323/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę T. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 10 marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy i zwrócił skarżącemu uiszczony wpis od skargi.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 13 maja 2025 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia ww. braku formalnego skargi została doręczona skarżącemu w dniu 21 maja 2025 r. Pomimo upływu zakreślonego w zarządzeniu terminu, wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Z tych przyczyn Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę i z urzędu zwrócił stronie cały uiszczony wpis od skargi.

Zażaleniem T. F. zaskarżył powyższe postanowienie zarzucając błędne ustalenie, że wezwanie Sądu do usunięcia braków formalnych skargi zostało mu doręczone.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo procesowe strony, oprócz wymogów określonych w art. 46 § 1 p.p.s.a., powinno zawierać - gdy jest pierwszym pismem w sprawie - także numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Brak wskazania numeru PESEL strony skarżącej stanowi brak formalny skargi.

Bezspornie w rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę, która zawierała braki formalne – nie wskazano w niej bowiem numeru PESEL skarżącego. Z uwagi na powyższe skarżący został wezwany do uzupełnienia tego braku w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 21 maja 2025 r. (k. 18 akt sądowych). Termin do uzupełnienia przedmiotowego braku formalnego skargi mijał zatem skarżącemu z dniem 28 maja 2025 r. Natomiast wobec jego nieuzupełnienia prawidłowo Sąd pierwszej instancji uznał, że skarga podlega odrzuceniu. W rozpoznawanej sprawie doszło bowiem do ziszczenia się przesłanki odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Jednocześnie podkreślenia wymaga, że analiza akt sądowych przedmiotowej sprawy nie potwierdza stanowiska skarżącego o niedoręczeniu mu wezwania do uzupełnienia przedmiotowego braku formalnego skargi. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru skierowanego do skarżącego wezwania do uzupełnienia braków skargi wynika, że przesyłka ta została odebrana dnia 21 maja 2025 r. pod adresem skarżącego przez dorosłego domownika – J.F., co zostało potwierdzone jej własnoręcznym podpisem. Odebranie przesyłki przez dorosłego domownika jest stosownie do treści art. 72 § 1 p.p.s.a. uważane za skuteczne doręczenie przesyłki samemu adresatowi. Warunkiem doręczenia przesyłki osobie nie będącej adresatem jest to, aby odbierający pismo zobowiązał się do jego przekazania odbiorcy. Strona będzie więc ponosić konsekwencje jakie wynikają z doręczenia pisma nawet wówczas, gdy pismo jest doręczane podczas jej nieobecności w miejscu zamieszkania (zob. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2014 r., sygn. akt II OZ 112/14).

Jednocześnie zwrócenia uwagi wymaga, że pocztowy dowód doręczenia przesyłki stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Taki charakter zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki uzasadnia przyjęcie, że dokument ten korzysta z domniemania prawdziwości. Domniemanie to może zostać obalone przeciwdowodem. Nie można jednak przyjąć, by do obalenia tego domniemania wystarczyło twierdzenie strony, że doręczenie przesyłki było nieskuteczne.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ust. 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.