Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Maria Zarębska-Kobak /spr./ Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk WSA Jolanta Ewa Wojtyna Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 25 listopada 2008 r. sprawy ze skargi S. G. na postanowienie Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...].

II SA/Rz 444/08

U Z A S A D N I E N I E

Przedmiotem skargi jest postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...].06.2008 r. nr [...] wydane w wyniku odwołania S. G. od decyzji własnej z dnia [...].04.2008 r. nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego - utrzymujące w mocy w/w postanowienie.

W podstawie prawnej powołano przepis art. 127 § 3 i art. 138 § 1 k.p.a.

Z uzasadnienia decyzji i akt sprawy wynika, że S. G. zwróciła się z wnioskiem do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w dniu 15.12.2006 r., sprecyzowanym w dniu 4.06.2007 r., w którym domagała się wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną wydaną przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w dniu [...].10.2003 r. o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich z tytułu działalności w ruchu oporu, z jednoczesnym wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenie wniosku o wznowienie postępowania. W w/w wniosku wyjaśniła, że dowiedziała się, że żyje świadek który współdziałał z nią w organizacji, tj. w ruchu oporu AK - E. G. i który mógłby potwierdzić jej działalność. Jako podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego powołała przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania organ odmówił jego przywrócenia z powołaniem się na przepis art. 59 § 1 w zw. z art. 58 § 1 i 2 k.p.a.

Jako uzasadnienie wyjaśnił, że dowody na które powołuje się wnioskodawczyni znane jej były cały czas, natomiast dowód który obecnie powołuje z zeznań świadków E. G. nie został uwzględniony, ponieważ nie przedłożyła jego zeznań.

Organ uznał, że w razie uchybienia terminu zainteresowana osoba powinna uprawdopodobnić, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy i prośbę o przywrócenie terminu winna złożyć w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby winna dopełnić czynności, dla której określony był termin, tj. złożyć wniosek o wznowienie postępowania. W ocenie organu w niniejszej sprawie takie przesłanki nie nastąpiły.

W odwołaniu odwołująca wniosła o ponowne rozpoznanie sprawy wskazując, że uprawdopodobniła termin do złożenia wniosku, któremu uchybiła, albowiem wyjaśniła, że jest osobą starszą, cierpiącą na zaburzenia nerwowe, od 24 lat leczy się na nerwicę, a o fakcie, że żyje świadek dowiedziała się po zakończeniu sprawy o odmowie przyznania jej uprawnień kombatanckich.

Według wnioskodawczyni świadek E. G. jest ważnym świadkiem, gdyż zna dokładnie jej przynależność do organizacji i jest w stanie potwierdzić jej przynależność, jak również opisać jej działalność.

Rozpoznając ponownie sprawę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nie uwzględnił wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy i potwierdził zasadność odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia i przywrócenie terminu o złożenie wniosku do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, ewentualnie o uchylenie w/w postanowień i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu skargi powtórzyła argumentację jak we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, wskazując że fakt swojej choroby uprawdopodobniła stosownymi zaświadczeniami lekarskimi.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

skarga zasługuje na uwzględnienie z przyczyn innych niż zostały w niej podniesione, bowiem wniosek o przywrócenie terminu został rozpoznany co najmniej przedwcześnie.

Kontrola tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270/ zwana dalej P.p.s.a., nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia /art. 135 ustawy/.

Przedmiotem skargi jest postanowienie z dnia [...] czerwca 2008 r. Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wydaną przez ten organ o odmowie przyznania skarżącej uprawnień kombatanckich /decyzja z dnia [...].09.2003 r Nr [...]/.

Akta sprawy wskazują, że skarżąca zwróciła się z wnioskiem do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w dniu 15 grudnia 2006 r, doprecyzowanym pismem z dnia 28 maja 2007 r. o wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną tegoż organu odmawiającą jej przyznania uprawnień kombatanckich.

Jako podstawę wznowienia tego postępowania wskazała przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

W argumentach tego wniosku podała cyt. "ostatnio dowiedziałam się że żyje świadek znający moją działalność w Armii Krajowej" o nazwisku E. G. i podała jego adres. We wniosku tym zawarła prośbę o przywrócenie terminu do jego załatwienia.

W/w stan faktyczny sprawy niewątpliwie wskazuje, że skarżąca zmierza do wzruszenia decyzji ostatecznej w trybie nadzwyczajnym tj. w postępowaniu wznowieniowym.

W tym miejscu podkreślenia wymaga, że postępowanie w sprawie wznowienia postępowania jest dwuetapowe. W pierwszej fazie, organ który wydał decyzję w sprawie, w pierwszej instancji bada, czy podanie o wznowienie wniosła strona, czy wskazano w nim ustawowe przesłanki wznowienia, a także czy został zachowany termin do złożenia podania określony w art. 148 k.p.a.

Dopiero pozytywne ustalenia w tym zakresie uzasadniają wydanie postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia postępowania, które stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.

Art. 148 § 1 k.p.a. między innymi stanowi, że podanie o wznowienia postępowania wnosi się w terminie 1 miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Skarżąca we wniosku jako podstawę do wznowienia postępowania podała przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. tj. nowy dowód w sprawie /zeznania świadka E. G./.

Przy takim stanie faktyczny sprawy obowiązkiem organu wynikającym z art.7 k.p.a., 8 k.p.a., 9 k.p.a. 64 § 2 k.p.a. było wezwanie skarżącej o uzupełnienie tego wniosku poprzez podania daty kiedy to dowiedziała się o fakcie, że świadek E. G. żyje.

Dopiero tak uzupełniony wniosek pozwoli na ustalenie czy został zachowany termin określony w art. 148 § 1 k.p.a.

Od w/w ustalenia uzależnione będzie dalsze postępowanie w sprawie wznowienia postępowania oraz zasadność rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia podania o wznowienia postępowania.

W ponownym postępowaniu organ w pierwszej kolejności wezwie skarżącą o wyjaśnienie zasadniczej kwestii tj. podania daty powzięcia wiadomości o żyjącym świadku E. G.

Jeżeli okaże się, że skarżąca zachowała termin 1 miesiąca od daty dowiedzenia się o nowym dowodzie w sprawie jakim jest dowód z zeznań świadka, wówczas organ wyda postanowienie o wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia postępowania i przeprowadzi postępowanie co do przyczyn wznowienia i wyda stosowna decyzję.

Natomiast jeżeli okaże się, że termin ten nie został zachowany, wówczas rozpozna wniosek o jego przywrócenie z zachowaniem wszelkich zasad określonych w art. 58 k.p.a.

Stwierdzone przez Sąd naruszenia w/w przepisów postępowania, mający wpływ na wynik sprawy, obligowało Sąd do wyeliminowania z obrotu prawnego postanowień obu instancji stosownie do art. 145 § 1 pkt.1 lit. c P.p.s.a.