drukuj    zapisz    Powrót do listy

6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s, Prawo pomocy, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, Odmówiono przyznania prawa pomocy, II SA/Po 1941/03 - Postanowienie WSA w Poznaniu z 2008-10-03, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II SA/Po 1941/03 - Postanowienie WSA w Poznaniu

Data orzeczenia
2008-10-03  
Data wpływu
2003-09-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Katarzyna Witkowicz-Dwornicka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Sygn. powiązane
II OSK 1965/08 - Postanowienie NSA z 2009-01-23
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 255, art. 252 par. 1, art. 246 par. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja

Katarzyna Witkowicz-Dwornicka – Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 października 2008r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi P.B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie inwentaryzacji powykonawczej postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ Katarzyna Witkowicz - Dwornicka

Uzasadnienie

Skarżący P.B. wniósł o zwolnienie go od ponoszenia opłat sądowych w przedmiotowej sprawie argumentując, że wniosek ten uzasadniony jest ogromnymi kosztami, które wnioskodawca ponosi na utrzymania budynków, których jest właścicielem. Podał, że budynki te są w bardzo złym stanie technicznym i wymagają kapitalnego remontu, a koszty tych prac znacznie przekraczają wpływy, które uzyskuje z bieżących czynszów.

Wnioskodawca oświadczył, że wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z małoletnią córką. W części wniosku dotyczącej posiadanego majątku podał, że ma kamienice, akcje o wartości około [...] zł oraz samochód ciężarowy marki [...] z 2004r. Oświadczył, że jedynym źródłem dochodu jest czynsz z najmu w wysokości [...] zł miesięcznie.

Zgodnie z treścią art. 252 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Wniosek skarżącego nie sprostał wymogom tego przepisu, był bowiem niepełny i nie dostarczał informacji niezbędnych do jego merytorycznego rozstrzygnięcia. W oparciu o przepis art. 255 powyższej ustawy wnioskodawca został osobiście zobowiązany do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych w celu uzupełnienia wniosku o prawo pomocy. Wnioskodawca udzielił bowiem pełnomocnictwa szczególnego do niektórych tylko czynności w postępowaniu.

Zobowiązano, więc skarżącego do złożenia oświadczenia obejmującego zwłaszcza dane dotyczące wszystkich źródeł dochodów wraz z ich wysokością oraz do przedłożenia na tą okoliczność rocznego zeznania podatkowego. Wnioskodawca został zobowiązany do podania, czy prowadzi działalność gospodarczą, gdyż oświadczył, że posiada samochód ciężarowy. Dla ustalenia realnych możliwości płatniczych skarżącego istotne było także podanie stanu rachunku bankowego wraz z informacją o zaciągniętych kredytach i pożyczkach.

Z drugiej strony, wezwano skarżącego do szczegółowego opisania posiadanego majątku nieruchomego wraz z podaniem sposobu jego przeznaczenia, wysokości miesięcznego dochodu jaki przynosi, a także kosztów jego utrzymania, zwłaszcza, że w sposób ogólny wskazał jedynie, że ma kamienice nie precyzując ich ilości, położenia, stanu technicznego, przeznaczenia. Podnosił także, że ponosi na ich utrzymanie ogromne koszty nie podając ich wysokości.

Skarżący wezwanie odebrał osobiście, ale pozostawił bez jakiejkolwiek odpowiedzi.

Zgodnie z treścią art. 246 §1 pkt 2 powyższej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w częściowym zakresie następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oznacza to, że na stronie spoczywa ciężar wykazania, że sytuacja majątkowa i finansowa jest na tyle trudna, iż nie ma możliwości poniesienia wszystkich wydatków związanych z prowadzeniem postępowania sądowoadministracyjnego. Do uwzględnienia przedmiotowego wniosku nie wystarczy ogólnikowe twierdzenie, że ponosi ogromne koszty utrzymania budynków.

Wnioskodawca mimo dodatkowego wezwania nie złożył oświadczenia o wysokości wszystkich źródeł dochodów stałych, jak i dorywczych wraz z ich wysokością oraz nie poparł twierdzeń zawartych we wniosku jakimikolwiek dokumentami. Nie przedłożył rocznego zeznania podatkowego PIT, które odzwierciedla wszystkie przychody uzyskiwane z różnych źródeł oraz koszty ich uzyskania.

Wnioskodawca zaniechał podania informacji o posiadanych rachunkach bankowych oraz przedłożenia wyciągów z tych rachunków, podczas gdy dokumenty te jednoznacznie wskazują na wysokość środków finansowych jakimi wnioskodawca rzeczywiście dysponuje oraz jakich transakcji tymi środkami dokonuje. Dokumenty te pozwalają bowiem na weryfikację złożonego przez skarżącego oświadczenia w zakresie źródeł i wysokości uzyskiwanych dochodów, a w konsekwencji jego realne możliwości płatnicze.

Wnioskodawca nie wyszczególnił też kosztów bieżącego utrzymania, które również wskazują na zdolność finansową strony ubiegającej się o prawo pomocy do uiszczenia kosztów niniejszego postępowania chociażby w części. Nie przedłożył żadnych dokumentów, które mogłyby uprawdopodobnić jego oświadczenia, że ponosi ogromne koszty na utrzymanie kamienic.

Wobec braku pełnej informacji o realnej sytuacji majątkowej i finansowej wnioskodawcy, wezwanie do złożenia oświadczeń i przedłożenia dokumentów źródłowych na ich poparcie, stworzyło dodatkową możliwość uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy i wykazanie, że rzeczywiście zasługuje na skorzystanie z dobrodziejstwa tego prawa.

Tymczasem skarżący pozostawił wezwanie bez jakiejkolwiek odpowiedzi. Niemożliwe, więc okazało się jednoznaczne określenie wysokości uzyskiwanych dochodów oraz ponoszonych wydatków i ostatecznie prawidłowa ocena jego realnych możliwości płatniczych. W konsekwencji brak jest podstaw do przyjęcia, że skarżący zasługuje na skorzystanie z dobrodziejstwa prawa pomocy chociażby w części.

Mając powyższe na względzie na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak we wstępie.

/-/ Katarzyna Witkowicz - Dwornicka



Powered by SoftProdukt