II SA/Gl 1055/25 - Wyrok

Data orzeczenia	2026-02-19	
Data wpływu	2025-08-11	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach	
Sędziowie	Aneta Majowska
Beata Kalaga-Gajewska
Krzysztof Nowak /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6168 Weterynaria i ochrona zwierząt	
Hasła tematyczne	Ochrona zwierząt	
Skarżony organ	Samorządowe Kolegium Odwoławcze	
Treść wyniku	Uchylono decyzję I i II instancji	
Powołane przepisy	Dz.U. 2023 nr 0 poz 1580; art. 7 ust. 3 w związku z art. 6 ust. 2 pkt 11; Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt
Dz.U. 2026 nr 0 poz 143; art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art.145 § 3; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Nowak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska,, Asesor WSA Aneta Majowska, Protokolant specjalista Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2026 r. sprawy ze skargi M.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 2 czerwca 2025 r. nr SKO.V/428/161/2025 w przedmiocie ustalenia kosztów pobytu, transportu oraz utrzymania zwierząt 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta C. z dnia 11 lutego 2025 r. nr [...], 2. umarza postępowanie administracyjne.	
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 23 maja 2024 r. Burmistrz C. (dalej "Burmistrz" lub "organ I instancji") orzekł o czasowym odebraniu M. Z. (dalej "strona" lub "skarżący") dwóch kotów - samców rasy [...] krótkowłosej, tj. kota maści czarnej od dnia 22 grudnia 2023 r. i kota maści czarno-białej od dnia 24 grudnia 2023 r., z terenu nieruchomości położonej w C. przy ul. [...]. W tej samej decyzji organ orzekł o przekazaniu czasowo odebranych kotów do Miejskiego Schroniska dla Bezdomnych Zwierząt w B. przy ul. [...] (dalej "Schronisko") i zobowiązaniu adresata decyzji do poniesienia kosztów transportu oraz utrzymania kotów, których wysokość zostanie ustalona w odrębnym postępowaniu. Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał m.in. art. 7 ust. 3 w związku z art. 6 ust. 2 pkt 11 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1580 ze zm.) – dalej "u.o.o.z."

W dniu 11 lutego 2025 r. Burmistrz decyzją nr [...], działając na podstawie art. 7 ust.4 u.o.o.z.

1. ustalił koszty pobytu, transportu oraz utrzymania w Schronisku dwóch kotów - samców rasy [...] krótkowłosej, tj. kota maści czarnej za okres od dnia 22 grudnia 2023 r. do dnia 28 maja 2024 r. i kota maści czarno-białej za okres od 24 grudnia 2023 r. do dnia 28 maja 2024 r., czasowo odebranych stronie na podstawie decyzji Burmistrza nr [...] z dnia 23 maja 2024 r. w wysokości: 6.138,00 zł (sześć tysięcy sto trzydzieści osiem złotych 00/100);

2. obciążył kosztami ustalonymi w punkcie 1 stronę zamieszkałą w C. przy ul. [...] i wskazał nr konta do wpłaty ustalonej kwoty kosztów.

W uzasadnieniu Burmistrz wskazał, że w dniu 29 stycznia 2024 r. do Urzędu Miasta wpłynęło pismo skierowane od Kierownika Miejskiego Schroniska dla Bezdomnych zwierząt wraz z dołączonymi do niego oświadczeniami z których wynikało, że w dniach 22 i 24 grudnia 2023 r. funkcjonariusze Komisariatu Policji w C. w czasie interwencji stwierdzili obecność dwóch kotów. Z uwagi na brak możliwości zapewnienia im opieki, co stanowiło dla nich zagrożenie życia, wezwano pracowników schroniska celem zabezpieczenia i przejęcia tychże zwierząt.

W dniu 16 lutego 2024 roku wpłynęła do organu informacja z Komisariatu Policji w C. o interwencyjnym odebraniu z terenu nieruchomości położonej w C. przy ul. [...] dwóch kotów rasy [...] krótkowłosej - kota maści czarnej (od dnia 22 grudnia 2023 roku) i kota maści czarno-białej (od dnia 24 grudnia 2023 roku). Zwierzęta te zostały odebrane w trybie art. 7 ust. 3 u.o.o.z.

Następnie organ I instancji wskazał, że decyzją z 23 maja 2024 r. postanowił o odebraniu stronie dwóch kotów i przekazaniu ich do Schroniska.

W dniu 23 maja 2024 r. wpłynęło do organu I instancji oświadczenie strony o zrzeczeniu się prawa własności do zwierząt. W dniu 27 maja 2024 r. organ pismem przekazał do Schroniska oświadczenie strony o zrzeczeniu się prawa własności do dwóch kotów wraz z wypowiedzeniem umowy przechowania zwierzęcia z dnia 11 marca 2024 roku.

W dniu 4 czerwca 2024 r. organ otrzymał informację ze Schroniska, że w dniu 3 czerwca 2024 roku do Schroniska zgłosiła się K. Z. (siostra strony) twierdząc, że jest właścicielem kotów, które przebywały pod opieką jej brata i poprosiła o ich wydanie.

W dniu 6 czerwca 2024 r. strona wniosła odwołanie od decyzji o czasowym odebraniu zwierząt do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej (dalej "Kolegium" lub "organ odwoławczy").

W dniu 7 czerwca 2024 r. organ I instancji otrzymał pismo strony o wycofanie oświadczenia woli o zrzeczenie się praw do 2 kotów - jednego maści czarnej, drugiego maści czarno-białej jednocześnie oświadczając, że koty są własnością jego siostry. O tym fakcie organ poinformował Schronisko.

W dniu 19 czerwca 2024 r. K. Z. odebrała przechowywane w schronisku dwa koty oraz uiściła w Schronisku opłatę za ich pobyt od momentu rozwiązania umowy przechowywania zwierząt, tj. od 29 maja 2024 r. do 19 czerwca 2024 r.

Decyzją z dnia 3 lipca 2024 r. nr [...] Kolegium utrzymało w mocy decyzję organu I instancji o czasowym odebraniu zwierząt z dnia 23 maja 2024 r.

Zawiadomieniem nr [...] z dnia 5 września 2024 r. organ I instancji wszczął postępowanie w sprawie ustalenia kosztów transportu, utrzymania dwóch kotów.

Uzasadniając rozstrzygnięcie co do wysokości kosztów zapewnienia opieki w Schronisku czasowo odebranym kotom organ I instancji przedstawił pełne ich wyliczenie związane z transportem zwierząt i pobytem w schronisku.

Skarżący, działający przez pełnomocnika K. Z., wniósł odwołanie od powyższej decyzji zarzucając jej zarówno naruszenie przepisów postępowania jak i przepisów prawa materialnego.

Kolegium Odwoławcze w Bielsku-Białej decyzją z 2 czerwca 2025 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji Kolegium przedstawiło przebieg postepowania, ustalony stan faktyczny sprawy oraz przepisy prawa mające w niej zastosowanie. Kolegium zaakcentowało, że ustawa o ochronie zwierząt nie pozostawia jakiejkolwiek swobody organowi w zakresie obciążenia kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia, zwierzęcia, które zostało czasowo odebrane prawomocną, wykonalną decyzją.

Kolegium podkreśliło, że obowiązek uiszczenia rzeczonych kosztów ma charakter publicznoprawny, organ administracji publicznej obciążając nimi strony winien każdorazowo szczegółowo uzasadnić, a ich wysokość winna odpowiadać realnie ponoszonym z tego tytułu wydatkom, mającym wyłącznie uzasadniony faktycznie i prawnie charakter. W związku z powyższym z akt sprawy musi wynikać sposób obliczenia kosztów transportu, utrzymania i koniecznego leczenia odebranych zwierząt a wyliczenie to musi poddawać się weryfikacji. Zdaniem organu odwoławczego organ I instancji w treści uzasadnienia decyzji konkretnie wskazał, jak wyliczył koszty utrzymania każdego z kotów za wskazane okresy. W ocenie Kolegium ustalenia zawarte w decyzji są spójne z materiałem dowodowym.

W konsekwencji analizy stanu faktycznego sprawy Kolegium nie podzieliło zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania przedstawionych w odwołaniu. Zdaniem Kolegium decyzja organu I instancji jest zgodna z przepisami ustawy o ochronie zwierząt oraz k.p.a., zatem może ostać się w obrocie prawnym.

W skardze na decyzję Kolegium skarżący, działający przez pełnomocnika K. Z. zarzucił jej:

I. naruszenie przepisów postępowania (mające istotny wpływ na wynik sprawy) połączony z błędnymi ustaleniami faktycznymi, a mianowicie:

1. art. 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz.1691) - dalej "k.p.a." i 28 k.p.a. poprzez pozbawienie uczestnictwa w postępowaniu i nadania statusu strony właścicielki kotów K. Z. oddanych do schroniska przez funkcjonariuszy Policji bez jej wiedzy dnia 23 grudnia 2023 r. oraz 24 grudnia 2023 r., czyli po zatrzymaniu skarżącego dnia [...] r. pod nieobecność domowników, co w konsekwencji będzie rodziło zarzut braku udziału w postępowaniu bez własnej winy, stanowiący przesłankę do wznowienia postępowania mając na uwadze art.145 § 1 pkt 4 k.p.a.

2. naruszenie art. 7 k.p.a., 76 § 1 k.p.a., 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. oraz 107 § 3 k.p.a., polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego wbrew ciążącemu na organie I instancji na mocy art. 77 § 1 k.p.a. obowiązkowi w tym zakresie i w konsekwencji nie podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy oraz jego dowolnej ocenie, wyrażającej się zwłaszcza w nie wyjaśnieniu dlaczego organ I przyjął, że kot o maści czarnej został przyjęty do schroniska 22 grudnia 2023 r. skoro przeczą temu dokumenty schroniska oraz pismo z dnia 24 stycznia 2024 nr [...], w którym kierownik Schroniska informuje, że dnia 23 oraz 24 grudnia 2023 r. nastąpiła interwencja pracowników schroniska w lokalu na zawiadomienie funkcjonariuszy policji.

3. naruszenie art. 8 i 107 § 3 k.p.a. przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w niej zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji, w szczególności:

a) wskazanie, że organ nie ma uprawnień do badania kto jest stroną postepowania,

b) niewyjaśnianie, dlaczego koszty naliczono od dnia 22 grudnia 2023 r., skoro jeden kot został przyjęty do schroniska 23 grudnia 2023 r. a drugi 24 grudnia 2023 r. i to wynika z dokumentacji.

II. Naruszenie przepisu prawa materialnego:

art. 7 ust. 4 u.o.o.z. poprzez uznanie, że przepis został prawidłowo zastosowany, przy czym z uwagi na dzień odbioru zwierząt w dniu 23 grudnia 2023 r. oraz w dniu 24 grudnia 2023 r. koszty pobytu zwierząt winny być naliczane od dat wskazanych w dokumentacji Schroniska. Nadto właścicielką kotów była K. Z. i nikt nie informował jej o odebraniu zwierząt i gdzie się znajdują. Nawet dnia 3 czerwca 2024 r. nie pozwolono na odebranie zwierząt właścicielce, narażając ją na dodatkowe koszty naliczone do dnia 19 czerwca 2024 r.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Kolegium w piśmie z dnia 8 sierpnia 2025 r. wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

W dniu 16 października 2025 r. do tut. Sądu wpłynęła replika skarżącego na pismo Kolegium. Skarżący wskazał, że w dniu 5 sierpnia 2025 r. WSA w Gliwicach wydał wyrok w sprawie o sygn. II SA/Gl 1282/24, w którym uchylił decyzję Kolegium z 3 lipca 2024 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.

Pismem z dnia 24 listopada 2025 r. skarżący cofnął wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 7 ust. 3 u.o.o.z. w przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy dalsze pozostawanie zwierzęcia u dotychczasowego właściciela lub opiekuna zagraża jego życiu lub zdrowiu, policjant, strażnik gminny lub upoważniony przedstawiciel organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, odbiera mu zwierzę, zawiadamiając o tym niezwłocznie wójta (burmistrza, prezydenta miasta), celem podjęcia decyzji w przedmiocie odebrania zwierzęcia.

Na podstawie art. 7 ust. 4 w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia obciąża się jego dotychczasowego właściciela lub opiekuna.

Ustawa nie pozostawia jakiejkolwiek swobody organowi w zakresie obciążenia kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia, zwierzęcia, które zostało czasowo odebrane. Ustawodawca wręcz obliguje właściwy organ do wydania rozstrzygnięcia o kosztach transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia, w sytuacji, gdy zwierzę traktowane było w sposób określony w art. 6 ust. 2 u.o.o.z., co spowodowało jego czasowe odebranie. Innymi słowy, jeżeli decyzja o odebraniu zwierząt jest ostateczna i wykonana to organ administracji ma obowiązek orzec o obciążeniu dotychczasowego właściciela lub opiekuna tego zwierzęcia kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia. Przy czym, z uwagi na fakt, że obowiązek uiszczenia rzeczonych kosztów ma charakter publicznoprawny, organ administracji publicznej obciążenie nimi strony winien każdorazowo szczegółowo uzasadnić, a ich wysokość winna odpowiadać realnie ponoszonym z tego tytułu wydatkom, mającym wyłącznie uzasadniony faktycznie i prawnie charakter. W związku z powyższym z akt sprawy musi wynikać sposób obliczenia kosztów transportu, utrzymania i koniecznego leczenia odebranych zwierząt a wyliczenie to musi poddawać się weryfikacji.

W orzecznictwie sądowym akcentuje się "ostateczność i wykonalność" decyzji o odebraniu zwierząt jako warunku niezbędnego do orzekania w przedmiocie obciążenia kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia (vide wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 maja 2025 r. sygn. akt II SA/Gd 17/25, LEX nr 3884057).

Orzekając w sprawie Sąd uwzględnił powyższe rozważania oraz fakt, że wyrokiem w sprawie o sygn. II SA/Gl 1282/24 tut. Sąd uchylił decyzję Kolegium z 3 lipca 2024 r. oraz poprzedzającą ja decyzję organu I instancji o czasowym odebraniu zwierząt skarżącemu.

W uzasadnieniu tego wyroku Sąd wyraził stanowisko, które podziela również skład orzekający w kontrolowanej sprawie. "Należy (...) zauważyć, że art. 7 ust. 3 ustawy, który organ I instancji przywołał w podstawie prawnej swojej decyzji nie dawał podstaw do tego, aby orzekać o zobowiązaniu skarżącego do poniesienia kosztów transportu oraz utrzymania kotów i to jeszcze ze wskazaniem, że ustalenie wysokości tych kosztów nastąpi w odrębnym postępowaniu. Zagadnienia dotyczących takich kosztów uregulowano w art. 7 ust. 4 ustawy o ochronie zwierząt, lecz z tej regulacji, zdaniem Sądu, wynika, że do ustalenia kosztów może dojść dopiero po tym, gdy decyzja o odebraniu zwierzęcia stanie się ostateczna."

Ponieważ w związku z wyrokiem Sądu z dnia 5 sierpnia 2025 r. w obrocie prawnym brak jest ostatecznej decyzji o odebraniu zwierząt (kotów) skarżącemu decyzja ustalająca koszty pobytu kotów w schronisku jest bezprzedmiotowa.

Z uwagi na powyższe Sąd uznał skargę za uzasadnioną i dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art.145 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U z 2026 r., poz. 143) orzekł jak w sentencji.