II OZ 88/26 - Postanowienie

Data orzeczenia	2026-02-12	
Data wpływu	2026-01-22	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Marzenna Linska - Wawrzon /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s	
Sygn. powiązane	II SA/Gl 1357/25	
Skarżony organ	Inspektor Nadzoru Budowlanego	
Treść wyniku	Oddalono zażalenie	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. N. i W. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 grudnia 2025 r. sygn. akt II SA/Gl 1357/25 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. N. i W. N. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 sierpnia 2025 r. nr WINB-WOA.7721.40.2025.KS/KC w przedmiocie wykonania określonych robót budowalnych postanawia: oddalić zażalenie.	
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2025 r. sygn. akt II SA/Gl 1357/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. N. i W. N. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 sierpnia 2025 r. w przedmiocie wykonania określonych robót budowalnych.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z dnia 29 września 2025 r. J. N. i W. N. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 sierpnia 2025 r. w przedmiocie wykonania określonych robót budowalnych, tj. demontażu gazowego podgrzewacza wody w łazience, szczelnego zaślepienia przewodów gazowych po odłączeniu gazowego podgrzewacza wody w łazience, szczelnego zaślepienia (zamurowania) wlotu do nieużytkowanego zbiorczego przewodu spalinowego w łazience. Jednocześnie złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i podali, że wykonanie obowiązku określonego w decyzji spowodowałoby natychmiastowy brak dostępu do ciepłej wody użytkowej oraz ingerencję w instalację gazową mimo, że sprawa nie została jeszcze prawomocnie rozstrzygnięta. Wskazali, że z protokołów okresowych kontroli przewodów kominowych z lat 2022-2025 wynika, że przewody spalinowe w ich lokalu nie wykazywały usterek i były dopuszczalne do dalszego użytkowania. Stwierdzili, że w razie uchylenia decyzji, przywrócenie stanu poprzedniego byłoby obarczone dodatkowymi kosztami i trudnościami technicznymi. Wstrzymanie wykonania decyzji zabezpiecza zatem ich prawa do czasu rozpoznania skargi i nie narusza interesu publicznego, gdyż instalacja była dotychczas eksploatowana bez zastrzeżeń organów kontrolnych.

Pismem z dnia 2 grudnia 2025 r. Tyska Spółdzielnia Mieszkaniowa "O." w T. (dalej: "uczestnik postępowania"), w odniesieniu do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zaakcentowała, że we wszystkich lokalach budynku zamieszkałego m.in. przez skarżących, zostały zdemontowane gazowe przepływowe podgrzewacze wody oraz zostały zlikwidowane odprowadzenia spalin do zbiorczego przewodu (komina) spalinowego znajdującego się w budynku oraz zostały zaślepione (zamurowane) wloty do tego przewodu znajdujące się w łazienkach poszczególnych lokali. Działania takie miały na celu zwiększenie bezpieczeństwa użytkowników lokali, przez wyeliminowanie ryzyka zatrucia czadem jaki może powstać w procesie spalania gazu w podgrzewaczach wody. Skarżący jednak odmówili wstępu do ich lokalu w celu przeprowadzenia tych robót i nadal - jako jedyni mieszkańcy w budynku wielorodzinnym - korzystają z gazowego przepływowego podgrzewacza wody. Uczestnik postępowania podkreślił, że spaliny powstające w procesie spalania gazu odprowadzane są z łazienki skarżących do zbiorczego przewodu spalinowego znajdującego się w budynku i aktualnie istnieje ryzyko przedostania się spalin do innych lokali. Nadto, istniejący stan faktyczny stwarza także zagrożenie dla samych skarżących, gdyż przewód kominowy był projektowany dla odbierania i odprowadzania spalin ze wszystkich lokali znajdujących się w pionie budynku, tj. trzech lokali. Jego przekrój jest zatem zbyt duży aby prawidłowo odprowadzić spaliny powstające w jednym lokalu, co stwarza ryzyko niezapewnienia odpowiedniego "ciągu" i tym samym bezpiecznych warunków w lokalu skarżących. Faktu tego nie zmieniają prawidłowe wyniki z okresowych kontroli przewodów. Uczestnik postępowania wskazał, że ciąg powietrza może zmienić się nagle choćby ze względu na warunki atmosferyczne. Podsumowując podał, że istnieje ryzyko zatrucia czadem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarżący nie wykazali by miało dojść do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a zatem spełnienia warunków z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.).

We wniosku skarżący wskazali na pozbawienie ich dostępu do ciepłej wody użytkowej. Przywołali także prawidłowe wyniki kontroli przewodów kominowych. Zaznaczyli, że wykonanie decyzji może ich narazić na dalsze koszty i problemy techniczne. Tej kwestii nie odnieśli jednak do swojej sytuacji materialnej, nie opisali żadnych szczegółów mogących powstać trudności. W ocenie Sądu Wojewódzkiego wykonanie prac objętych zaskarżoną decyzją nie jest czynnością nieodwracalną ani skomplikowaną technicznie. Ze stanowiska uczestnika postępowania jasno wynika, że istnieje możliwość zatrucia czadem zarówno przez skarżących, jak i przez innych mieszkańców budynku. Tym samym w ocenie Sądu istnieje możliwość naruszenia, wspomnianego przez skarżących, interesu publicznego. Są wskazał, że w tym kontekście wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 16 czerwca 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 959/23, stwierdzając, że odnosząc realia sprawy do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. priorytetem powinno być bezpieczeństwo użytkowania spornej instalacji. Z uwagi zatem na powstałe ryzyko zarówno względem skarżących, jak i innych mieszkańców budynku, Sąd doszedł do przekonania, że nie można zastosować ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 61 II SA/Gl 1357/25 w zw. z art. 61 § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Skarżący złożyli od powyższego postanowienia zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego rozpoznania skargi, ewentualnie - przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Zdaniem skarżących Sąd I instancji błędnie uznał, że po stronie skarżących nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody ani spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie zaskarżonej decyzji prowadzi do natychmiastowej ingerencji w instalację gazową oraz pozbawienia skarżących dostępu do ciepłej wody użytkowej. Skarżący jest osobą z niepełnosprawnością narządu ruchu, co powoduje, że brak dostępu do ciepłej wody użytkowej w sposób szczególnie dotkliwy wpływa na codzienne funkcjonowanie i podstawowe czynności życiowe. Dodatkowo jego żona pozostaje na stałej rencie z tytułu choroby zawodowej.

Skarżący podali, że przewody spalinowe nie są podatne na rozszczelnienia. Zgromadzony materiał dowodowy, w tym protokoły okresowych kontroli przewodów kominowych z lat 2022-2025, nie potwierdzają istnienia aktualnego i bezpośredniego zagrożenia dla życia lub zdrowia skarżących, ani innych mieszkańców budynku.

Zdaniem Skarżących, powoływanie się wyłącznie na hipotetyczne ryzyko, zależne od zmiennych warunków atmosferycznych i niepoparte aktualnymi ustaleniami technicznymi, nie może uzasadniać odmowy zastosowania ochrony tymczasowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (art. 61 § 1 p.p.s.a.).

W przedmiotowej sprawie decyzją z dnia 12 sierpnia 2025 r. Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na skarżących jako inwestorów obowiązek: (1) demontażu gazowego podgrzewacza wody w łazience, (2) szczelnego zaślepienia przewodów gazowych po odłączeniu gazowego podgrzewacza wody w łazience, (3) szczelnego zaślepienia (zamurowania) wlotu do nieużytkowanego zbiorczego przewodu spalinowego w łazience.

Zgodzić się należało z oceną Sądu Wojewódzkiego, że charakter nakazanych robót budowlanych wskazuje, że koszt ich wykonania oraz ewentualnego ponownego montażu przedmiotowego gazowego podgrzewacza wody w łazience ich mieszkania – nie doprowadzi do niebezpieczeństawa wyrządzenia znacznej szkody. W szczególności należało przyjąć, że wykonanie obowiązku określonego zaskarżoną decyzją nie spowoduje trudnych do odwrócenia skutków.

Z kolei sama okoliczność utrudnień związanych z demontażem przedmiotowego urządzenia (brak dostępu do ciepłej wody) nie mogła stanowić przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem trzeba założyć, że skarżący mają możliwość skorzystania z rozwiązań zastępczych lub zastosowanych we wszystkich pozostałych lokalach danego budynku wielorodzinnego.

Niewątpliwie rozpoznając wniosek skarżących, Sąd miał obowiązek uwzględnić interes pozostałych mieszkańców budynku, zwłaszcza stanowisko wyrażone w piśmie Spółdzielni Mieszkaniowej, skoro użytkowanie przedmiotowego urządzenia przez skarżących związane jest z korzystaniem ze zbiorczego przewodu spalinowego i stwarza ryzyko przedostawania się spalin do innych lokali.

Słusznie zatem Sąd Wojewódzki uznał, że nie można było dać pierwszeństwa priorytetom skarżących przed ochroną dobra o szczególnym znaczeniu, jakim jest bezpieczeństwo zdrowia i życia osób zamieszkujących budynek wielorodzinny.

Dlatego podana przez skarżących argumentacja nie mogła stanowić podstawy do ustalenia przesłanek warunkujących uwzględnienie wniosku w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. W konsekwencji Sąd Wojewódzki zasadnie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Z tych względów zażalenie podlegało oddaleniu, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

-----------------------

5