![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty, Odrzucenie skargi, Dyrektor Izby Celnej, Odrzucono skargę, III SA/Wa 1609/13 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2014-02-27, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
III SA/Wa 1609/13 - Postanowienie WSA w Warszawie
|
|
|||
|
2013-06-25 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie | |||
|
Małgorzata Długosz-Szyjko /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty | |||
|
Odrzucenie skargi | |||
|
II FZ 1301/13 - Postanowienie NSA z 2014-01-07 | |||
|
Dyrektor Izby Celnej | |||
|
Odrzucono skargę | |||
|
Dz.U. 2012 poz 270 art. 220 par. 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. |
|||
|
Sentencja
Dnia 27 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od gier za marzec 2012 r. postanawia: odrzucić skargę. |
||||
|
Uzasadnienie
C. sp. z o.o. z siedzibą w W. (zwana dalej "Spółką" lub "Skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od gier za marzec 2012 r. W skardze zawarła także wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 13 września 2013 r. odmówił Spółce przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Pismem z dnia 27 września 2013 r. Skarżąca złożyła sprzeciw od powyższego postanowienia referendarza sądowego. Postanowieniem z dnia 14 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Pismem z dnia 31 października 2013 r. Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 stycznia 2014 r. sygn. akt II FZ 1301/13 oddalił zażalenie na powyższe postanowienie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III WSA w Warszawie z dnia 16 stycznia 2014 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 2000 (słownie: dwa tysiące) złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 22 stycznia 2014 r. Jak wynika z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącej opłat sądowych, do dnia 21 lutego 2014 r. Skarżąca, mimo wezwania, nie uiściła należnego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. W myśl art. 230 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej ,,p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Jeśli należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie w odpisie zarządzenia skierowanego do pełnomocnika strony Skarżącej w sposób prawidłowy zostało zawarte wezwanie do uiszczenia należnego wpisu. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 22 stycznia 2014 r. (karta - 77 akt sądowych). W związku z powyższym termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 29 stycznia 2014 r. W zakreślonym terminie wpis nie został uiszczony. W tej sytuacji Sąd był zatem zobowiązany, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzec, jak w sentencji. |
||||