Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi M. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę.

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Starosta [...] cofnął M. N. uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B do czasu ustania przyczyny - tj. przedłożenia orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że orzeczeniem lekarskim nr [...] z dnia [...]r. stwierdzono u M. N. istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, do których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kat. B. W tej sytuacji organ będąc związanym treścią art.103 ust.1 lit. a ustawy o kierujących pojazdami zobligowany był do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy.

Od powyższej decyzji pismem z dnia 9 lipca 2015r. odwołanie wniósł M. N. reprezentowany przez adw. M. P., podnosząc naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. przez odstąpienie od obligatoryjnego zawieszenia postępowania ze względu na brak ostatecznego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, od którego uzależniona jest prawidłowa decyzja organu I instancji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...]r. działając na podstawie art.138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając przyjęte rozstrzygnięcie Kolegium wskazało, że do organu I instancji wpłynęło ostateczne orzeczenie lekarskie z Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. nr [...] z dnia [...]r. o istnieniu przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi m.in. kategorii B, z jednoczesnym wskazaniem terminu następnego badania na [...]r. Ponieważ zgodnie z art. 79 ust. 7 ustawy o kierujących pojazdami orzeczenie lekarskie wydane po przeprowadzeniu ponownego badania lekarskiego jest ostateczne, orzeczenie z dnia [...]r. jest ostateczne i pozostaje w obrocie prawnym, a tym samym wiąże organy administracji publicznej w zakresie postępowania w sprawie cofnięcia uprawnienia. Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium wskazało również, że zaskarżona decyzja nie została wydana z naruszeniem art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję SKO wniósł M. N. zarzucając naruszenie art. 7 k.p.a., art.10 k.p.a. oraz art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. W uzasadnieniu skargi podniósł, że organ orzekł o zatrzymaniu prawa jazdy pomimo, że orzeczenie lekarskie nie stwierdza trwałych przeciwwskazań do kierowania pojazdami, wyznaczając przy tym termin kolejnych badań. Jednocześnie wskazał, że zaskarżona decyzja całkowicie pomija kwestię dotyczącą pozostałych uprawnień, które posiada.

W odpowiedzi na skargę SKO w K. w całości podtrzymało dotychczasowe stanowisko oraz argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji i na tej podstawie wniosło o oddalenie skargi.

W toku postępowania sądowego pełnomocnik skarżącego zarzucił, że postępowanie administracyjne powinno być prowadzone w stosunku do wszystkich kategorii prawa jazdy, które posiadał skarżący, potwierdzając jednocześnie, że w stosunku do kategorii T została wydana odrębna decyzja, od której skarżący również się odwołał.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Materialnoprawną podstawę wydanych decyzji, w dacie orzekania przez organy administracji w niniejszej sprawie, stanowiły przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami ( tekst jedn. Dz. U. z 2015r. poz. 155 z późn. zm. dalej: "ustawa"). Zgodnie z art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a cyt. ustawy, starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Treść cytowanego przepisu jest jednoznaczna i nie wywołuje w orzecznictwie większych wątpliwości. Niemniej analiza przesłanek, jakie muszą być spełnione, aby organ mógł wydać taką decyzję, będzie wskazywała zarazem zakres postępowania dowodowego i rodzaj dowodów, jakie organ musi przeprowadzić.

Przede wszystkim zasadnie zwrócił uwagę organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji, że wydanie decyzji cofającej uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi nie zostało pozostawione swobodnemu uznaniu organu i jego ocenie co do zasadności wydania takiej decyzji. W przypadku bowiem stwierdzenia przez uprawnionego lekarza w orzeczeniu lekarskim istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania przez stronę pojazdami silnikowymi, starosta ma obowiązek wydania decyzji cofającej kierowcy uprawnienia do kierowania pojazdami.

Prawidłowe jest również stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji, że organ administracji jest związany treścią orzeczenia lekarskiego stwierdzającego istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, a orzeczenia te nie podlegają jego ocenie co do zasadności ich wydania. Podkreślić należy, że orzeczenia lekarskie wiążą organy administracyjne, które nie mają jakichkolwiek podstaw formalnoprawnych do kwestionowania okoliczności objętych treścią tych orzeczeń. Postępowanie, którego celem jest ocena stanu zdrowia kierowcy, jest prowadzone przez uprawnionych lekarzy posiadających szczególne uprawnienia i kwalifikacje a wydane przez nich orzeczenia nie podlegają weryfikacji przez organy administracji publicznej (starostę) w prowadzonych przez nie postępowaniach o wydanie lub cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi (por. wyrok NSA z dnia 22 czerwca 2009 r., sygn. I OSK 840/08, wyrok NSA z dnia 17 marca 2005 r., sygn. I OSK 1273/04, wyrok NSA z dnia 11 stycznia 2007 r., sygn. I OSK 251/06 wyrok WSA w Krakowie z dnia 6 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 471/13 i wyrok WSA w Łodzi z dnia 5 marca 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 911/13). Orzeczenie lekarskie wydawane w tym szczególnym trybie stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 76 § 2 k.p.a. Oznacza to, że orzeczenie stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone i korzysta z domniemania prawdziwości oraz domniemania zgodności z prawdą tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone.

Badania lekarskie w przedmiotowym zakresie mogą przeprowadzać jedynie lekarze uprawnieni spełniający wymagania określone w art. 77 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami i wpisani do ewidencji uprawnionych lekarzy, prowadzonej przez marszałka województwa. Jak stanowi art. 79 ust. 2 ww. ustawy, uprawniony lekarz, po przeprowadzeniu badania lekarskiego, wydaje osobie badanej orzeczenie lekarskie. Podkreślić należy, że osoba badana lub podmiot kierujący na badania, niezgadzający się z treścią orzeczenia lekarskiego, może wystąpić z wnioskiem o przeprowadzenie ponownego badania lekarskiego w jednostce określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 81 ustawy. Jednostka mająca przeprowadzić badania w trybie odwoławczym powinna być jednostką o wyższym poziomie referencyjnym w stosunku do jednostki, która przeprowadziła badanie pierwotne (art. 79 ust. 4 i 5 ustawy). Orzeczenie lekarskie wydane po przeprowadzeniu ponownego badania lekarskiego jest ostateczne (art. 79 ust. 7 ustawy). Kopię orzeczenia, w przypadku gdy zostały stwierdzone przeciwwskazania zdrowotne do kierowania pojazdem, uprawniony lekarz ma obowiązek przesłać staroście właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania osoby badanej, po upływie 14 dni od dnia badania, jeżeli nie został złożony wniosek o przeprowadzenie ponownego badania albo orzeczenie lekarskie zostało wydane po przeprowadzeniu ponownego badania. Przesłanie do organu kopii ostatecznego orzeczenia lekarskiego kończy pierwszy diagnostyczno-orzeczniczy etap postępowania w przedmiocie weryfikacji uprawnień kierowcy ze względu na stan jego zdrowia w oparciu o regulacje ustawy o kierujących pojazdami.

Orzeczenie lekarskie dostarczone do organu było ostateczne, zatem bez znaczenia pozostają zarzuty skargi dotyczące braku stwierdzenia istnienia trwałych przeciwwskazań do kierowania pojazdami. Sam fakt stwierdzenia istnienia przeciwwskazań do kierowania pojazdami nawet o charakterze czasowym, stanowi podstawę do cofnięcia uprawnień, bowiem uniemożliwia prowadzenie pojazdów osobom, które ze względu na stan zdrowia utraciły zdolność bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych i zabezpiecza tym samym pozostałych uczestników ruchu drogowego przed zagrożeniem jakie mógłby spowodować kierujący, którego stan zdrowia zgodnie z opinią lekarzy nie pozwala na bezpieczne prowadzenia pojazdów.

Jako chybiony należało uznać zarzut skargi dotyczący braku zawieszenia postępowania. Wbrew twierdzeniom skarżącego fakt, że w orzeczeniu lekarskim wskazano termin kolejnych badań nie stanowił zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Zgodzić należy się również ze stanowiskiem organów, iż możliwe było wydanie odrębnych decyzji dotyczących dwóch różnych kategorii prawa jazdy, które posiadał skarżący.

W tym stanie rzeczy prawidłowa była zarówno decyzja organu I instancji jak i utrzymująca ją w mocy decyzja organu odwoławczego.

Powyższego stanowiska nie mogła zmienić argumentacja skargi dotycząca naruszenia przepisów proceduralnych. Wbrew stanowisku skargi organy podjęły wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i w konsekwencji załatwienia sprawy, nie naruszając przy tym słusznego interesu strony.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2016r., poz.718 ) skargę oddalił.