Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka, , , po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na pismo Rektora A w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie: informacji w sprawie naliczania średniej ocen p o s t a n a w i a: odrzucić skargę

Pismem z dnia 19 października 2017 r. M. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na pismo Rektora A w K. z dnia [...] r. nr [...]. We wskazanym powyżej piśmie Rektor poinformował M. K., że w sprawie prawidłowości naliczania średniej ocen uzyskanych w toku studiów złożyła już skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Zatem nie ustosunkowuje się do treści pisma skarżącej zatytułowanej "odwołanie" albowiem sprawa pozostaje w kompetencjach Sądu.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie skargi. Wskazał, że zaskarżone pismo nie jest decyzją administracyjną, nie podlega więc zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać trzeba, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.). W ramach tej wstępnej kontroli dokonuje przede wszystkim badania swojej właściwości biorąc pod uwagę treść art. 3 § 2 P.p.s.a.

Zgodnie z regulacją zawartą w 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i oraz 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponadto Sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Podkreślenia wymaga, że ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym w określonych przypadkach dopuszcza możliwość sądowej kontroli działalności publicznych oraz niepublicznych szkół wyższych, mając na względzie zasadę autonomii wyrażoną w art. 4 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z art. 207 ust. 1 ustawy do decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 10 i 11 oraz art. 196 ust. 3, decyzji podjętych przez organy uczelni, kierownika studiów doktoranckich lub dyrektora jednostki naukowej w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego i doktoranckiego, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. , poz. 1257) oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. W postanowieniu tut. Sądu z dnia 19 czerwca 2017 r. sygn. akt IV SA/Gl 441/17 stwierdzono, że powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty a zatem w pozostałym zakresie stosuje się wyłącznie przepisy Prawa o szkolnictwie wyższym, które stanowią wyraz kluczowej dla funkcjonowania demokratycznego państwa prawnego zasady autonomii uczelni.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest pismo Rektora A w K. z dnia [...]r. będące odpowiedzią na "odwołanie" skarżącej dotyczące sposobu naliczenia średniej ocen uzyskanych w toku studiów. W tym miejscu przyjdzie wskazać, że skład orzekający w pełni popiera pogląd i przyjmuje za własny pogląd wyrażony w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 listopada 2017 r. sygn. IV SA/Gl 985/17 zgodnie z którym zaświadczenie o ukończeniu studiów jest czynnością faktyczną, rodzajem dokumentu urzędowego, który nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Nie przysługuje też od niego żaden środek zaskarżenia, a można jedynie przeprowadzić przeciwko niemu przeciwdowód w postępowaniu administracyjnym, złożyć skargę powszechną w trybie skarg i wniosków lub żądać wydania nowego zaświadczenia od organu, który je wydał. Samo jednak zaświadczenie jako że nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, nie podlega kontroli sądu administracyjnego, a osoba, która kwestionuje jego treść może dochodzić swego roszczenia drogą pośrednią, tj. wnioskować o ponowne wydanie zaświadczenia o określonej treści i w razie wydania postanowienia o odmowie złożyć zażalenie do organu wyższego stopnia. Nadto zaświadczenie nie jest decyzją administracyjną. Trzeba podkreślić, że w przeciwieństwie do decyzji administracyjnej, zaświadczenie, zważywszy na jego charakter i funkcje, nie wiąże organu i może być zawsze uchylone lub zmienione, w sytuacji gdy dojdzie do zmiany faktów lub stanu prawnego (por. wyrok NSA z dnia 29 lutego 2012 r. sygn. akt II GSK 186/11). Zaświadczenie jak wyżej wskazano stanowi czynność faktyczną, podczas gdy decyzja administracyjna jest czynnością prawną. Decyzje wydaje się po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego ogólnego, w którym zmierza się do załatwienia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o prawach bądź obowiązkach stron. Postępowanie w sprawie wydania zaświadczeń nie jest skierowane na wywołanie bezpośrednich skutków prawnych i pozostaje bez wpływu na zakres praw i obowiązków stron. Z tych względów od pisma, które nie stanowi decyzji administracyjnej nie można wnieść odwołania w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego a dalej skargi do sądu administracyjnego.

W związku z powyższym, uznając skargę za niedopuszczalną, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.