W niniejszej sprawie w stanowiącym sprzeciw od decyzji piśmie z dnia 30 marca 2022r. skarżąca B. R. nie wskazała m.in. daty zaskarżonego aktu podając jedynie jego numer jako [...] Wobec tego, że w aktach przekazanych przez organ brak było takiej decyzji, stąd zarządzeniem z 27 kwietnia 2022r. wezwaną ją o wskazanie daty i numeru zaskarżonej decyzji. Wezwanie to zostało prawidłowo doręczone 24 maja 2022r. W dniu 31 maja 2022r. skarżąca jako zaskarżoną decyzję wskazała decyzję z 8.06.2021r. nr [...]
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 57 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 - dalej: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy. Określenie przedmiotu zaskarżenia oraz organu, którego działalności skarga dotyczy stanowi wymóg formalny skargi, zaś skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 64b § 2 p.p.s.a., sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, żądanie jej uchylenia oraz oznaczenie organu, który wydał zaskarżoną decyzję.
Z treści złożonego przez skarżącą pisma nie sposób ustalić sprzeciw od jakiej decyzji w istocie skarżąca chciała wnieść i z jakiego rodzaju rozstrzygnięciem mamy do czynienia. Jej pierwotne pismo sprowadza się bowiem do szeregu twierdzeń odnośnie działań, czy też braku podjęcia działań przez organ, nadto występuje rozbieżność w zakresie oznaczenia zaskarżonej decyzji. W pierwotnym piśmie, z dnia 30 marca 2022r. skarżąca B. R. nie wskazała m.in. daty zaskarżonego aktu podając jego numer jako [...], którego w przekazanych przez organ aktach brak, jako decyzji organu odwoławczego podlegającej zaskarżeniu sprzeciwem. Mając na względzie powyższe wezwano skarżącą do oznaczenia zaskarżonego rozstrzygnięcia poprzez podanie jego numeru i daty wydania. W dniu 31 maja 2022r. skarżąca jako zaskarżoną decyzję wskazała decyzję z 8.06.2021r., nr [...], której w sprawie nie wydano, jako decyzji organu odwoławczego podlegającej zaskarżeniu sprzeciwem.
Zaskarżony akt winien być jednoznacznie wskazany, aby z niego wynikało czy stanowi decyzję organu odwoławczego podlegającą zaskarżeniu sprzeciwem (podanie numeru, daty i przedmiotu skarżonego aktu). Analiza akt sprawy prowadzi do uznania, że skarżąca nienależycie wykonała wezwania Sądu, gdyż co prawda na wezwanie to odpowiedziała terminowo, jednak wskazując akt, którego nie wydano w przekazanych aktach administracyjnych, jako decyzję organu drugiej instancji. Nie można przyjąć, że podlega on zatem zaskarżeniu sprzeciwem w złożonym piśmie. Należy zauważyć, że to rolą skarżącego jest wskazanie, czego dotyczy sprzeciw, zaś sąd nie może domniemywać przedmiotu zaskarżenia. Zgodnie bowiem z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak, co do zasady, związany jedynie zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że w celu skutecznego zainicjowania postępowania sądowo-administracyjnego skarżący musi określić zaskarżone rozstrzygnięcie.
Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. 64b § 1 i 2 p.p.s.a. odrzucił sprzeciw.
