Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner (spr.) Sędzia NSA Małgorzata Grzelak Sędzia del. WSA Artur Adamiec Protokolant Jarosław Lubryczyński po rozpoznaniu w dniu 9 września 2022 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej T.C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 378/18 w sprawie ze skargi T. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 8 stycznia 2018 r., nr 1401-IOC.4103.23.2017 w przedmiocie określenia kwoty podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od T. C. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie 900 (dziewięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wyrokiem z 9 sierpnia 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 378/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018, poz. 1302) – zwanej dalej p.p.s.a. oddalił skargę T. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 8 stycznia 2018 r. w przedmiocie określenia kwoty podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu.

Od tego wyroku skarżący wniósł skargę kasacyjną zaskarżając go w całości. Środek odwoławczy oparto na pierwszej podstawie kasacyjnej, formułując zarzuty naruszenia art. 93 ust. 1 pkt 1 ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2016 r., poz. 43) – zwanej dale "u.p.a." w związku z art. 20 dyrektywy Rady nr 92/83/EWG z 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych (Dz.U.UE.L.1992.316.21) – zwanej dalej "dyrektywą 92/83/EWG" poprzez niewłaściwe zastosowanie oraz błędną wykładnię – uznanie, że alkohol etylowy skażony zawarty w perfumach stanowi napój alkoholowy opodatkowany podatkiem akcyzowym oraz art. 1 ust. 1 pkt 1 i art. 92 u.p.a. w związku z art. 1 ust. 1 lit. b dyrektywy Rady nr 2008/118/WE z 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylająca dyrektywę 92/12/EWG (Dz.U.UE.L.2009.9.12) – zwanej dalej "dyrektywą 2008/118/WE" poprzez błędną wykładnię – uznanie, że wbrew treści implementujących przepisów, ustawa akcyzowa opodatkowuje także alkohol nieprzeznaczony do spożycia przez ludzi, podczas gdy w dyrektywach horyzontalnej i strukturalnej napoje alkoholowe i alkohol są ujęte jako osobne wyroby akcyzowe.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku, rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się wystąpienia żadnej spośród wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a. podstaw nieważności postępowania, Sąd rozpoznał sprawę w granicach skargi kasacyjnej i podniesionych zarzutów. Okazały się nieuzasadnione, dlatego skarga kasacyjna podlegała oddaleniu, a motywy wyroku, zgodnie z art. 193 zdanie drugie p.p.s.a. ograniczono do oceny tychże zarzutów.

Podkreślenia wymaga, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę związany jest podstawami skargi kasacyjnej. To wnoszący skargę kasacyjną określa granice kontroli orzeczenia sądu wojewódzkiego dokonywanej przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu zaskarżenia i jego kierunków oraz konkretyzowanie, uściślanie zarzutów skargi kasacyjnej czy też poprawianie jej niedokładności.

W skardze kasacyjnej nie podniesiono zarzutów zmierzających do podważenia ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku. Skarżący nie skonstruował żadnych zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego. Nie podjął zatem próby zakwestionowania przyjętych za podstawę wyrokowania, a uznanych przez Sąd pierwszej instancji za prawidłowe ustaleń poczynionych przez organy. Wynika z nich zaś jednoznacznie, że w postępowaniu podatkowym nie wykazano tego, że alkohol zawarty w importowanych perfumach został skażony zgodnie z przepisami prawa. Ustalenie to stanowiło zasadniczy powód oddalenia skargi.

Tymczasem z treści skargi kasacyjnej wynika, że skarżący przyjął założenie przeciwne. Formułując bowiem zarzuty naruszenia prawa materialnego skażenie alkoholu etylowego, który miał być zawarty w importowanych perfumach. Taka konstrukcja zarzutu czyni go w istocie niemożliwym do rozpoznania, bo skierowany jest przeciwko stanowisku, którego Sąd pierwszej instancji nie wyraził. Sąd ten nie uznał przecież, że "alkohol etylowy skażony zawarty w perfumach stanowi napój alkoholowy opodatkowany podatkiem akcyzowym" ani też, że "ustawa akcyzowa opodatkowuje alkohol nieprzeznaczony do spożycia przez ludzi". Z tych powodów zarzuty błędnej wykładni art. 93 ust 1 u.p.a., art. 20 dyrektywy 92/83/EWG, art. 1 ust. 1 i art. 92 u.p.a. w związku z art. 1 ust. 1 lit. b dyrektywy 2008/118/WE są nietrafne.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd postanowił na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a.