Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] S.A. z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 30 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Go 1067/17 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi [...] S.A. z siedzibą w [...] na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w Zielonej Górze z dnia 29 sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych obowiązków postanawia: oddalić zażalenie. 2

Postanowieniem z dnia 30 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Go 1067/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odmówił [...] S.A. z siedzibą w [...] wstrzymania decyzji Okręgowego Inspektora Pracy w Zielonej Górze z dnia 29 sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych obowiązków.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w złożonej skardze pełnomocnik Spółki zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając go znacznymi kosztami realizacji kwestionowanego nakazu. Opracowanie nowych, zupełnie zbędnych metod szlifowania obicia bębna zgrzeblarki mogłoby wywołać u skarżącej powstanie szkody w znacznej rozmiarach w postaci kosztów opracowania nowych metod pracy a także kosztów szkoleń pracowników.

Sąd I instancji nie uwzględniając powyższego wniosku podał, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem spoczywa każdorazowo na stronie skarżącej. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Ponadto wniosek poparty zostać powinien stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. W ocenie Sądu, uzasadnienie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej nie pozwalało na jego uwzględnienie, przede wszystkim z uwagi na ogólnikowość zawartej w nim argumentacji, w której brak jest odwołania się do konkretnych okoliczności sprawy pozwalających na konkluzję, że wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy z uwagi na zaistnienie ustawowych przesłanek, a więc poparte przykładowo dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej Spółki, czy też dowodzącymi konieczności poniesienia konkretnych, znacznych wydatków.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca Spółka, zaskarżając je w całości zarzuciła Sądowi I instancji naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a. poprzez odmówienie wstrzymania zaskarżonej decyzji, podczas gdy pełnomocnik strony skarżącej w pełni wykazał istnienie ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji tj. istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak trafnie przyjął Sąd I instancji, do wykazania że w sprawie występują przesłanki enumeratywnie wymienione w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), pozwalające na wstrzymanie zaskarżonego aktu, a więc że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Winno ono zostać przekonująco umotywowane. Uzasadnienie wniosku w tej materii powinno odnosić się do konkretnych okoliczności prowadzących do konkluzji, że wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne w okolicznościach danej sprawy. Żądanie należy uprawdopodobnić poprzez poparcie go odpowiednimi dowodami, w tym dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej wnioskodawcy. Brak takiego uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.

Tymczasem w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej w tej sprawie decyzji strona skarżąca zaznaczyła jedynie, że jej wykonanie spowoduje obciążenie Spółki znacznymi kosztami realizacji kwestionowanego nakazu m. in. poprzez opracowanie nowych, zupełnie zbędnych metod szlifowania obicia bębna zgrzeblarki, a także szkolenia pracowników.

Skarżąca powinna przykładowo określić maksymalną ilość pracowników, którzy mieliby podlegać szkoleniu, kosztorys realizacji wskazanych prac, udokumentować swe możliwości finansowe. Utrwalone jest stanowisko judykatury, iż nie jest rolą Sądu domniemywanie, gdzie strona skarżąca upatruje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji (p. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 maja 2010 r., sygn. II FZ 223/10, oraz z 15 lutego 2011 r., sygn. II OZ 73/11, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Samo bowiem stwierdzenie, że podjęte na podstawie decyzji działania mogą prowadzić do powstania nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody, nie czyni zadość ciążącemu na skarżącym obowiązkowi uprawdopodobnienia, jakie nieodwracalne skutki lub znaczną szkodę może wywołać wykonanie decyzji.

Należy przy tym dodatkowo zwrócić uwagę, że ustawodawca w art. 61 § 3 P.p.s.a. posługuje się pojęciem "znacznej szkody", co oznacza, że dla wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie wystarcza samo jej wystąpienie, lecz jeszcze jej rozmiar dla wnioskodawcy musi być co najmniej znaczny. Oznacza to, że sam fakt poniesienia przez Spółkę kosztów podczas realizacji kwestionowanego nakazu, nie musi się więc automatycznie wiązać z powstaniem u zobowiązanej znacznej szkody, jeśli np. osiąga rocznie duże dochody. Obowiązek skarżącej, chcącej wykazać, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje po jej stronie znaczną szkodę, nie mógł zatem ograniczyć się do podania informacji o konieczności podjęcia określonych inwestycji i poniesienia z tego tytułu niesprecyzowanych wydatków.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.

-----------------------

3