Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń (spr.) Sędziowie: WSA Jacek Bursa WSA Krystyna Daniel Protokolant: Maksymilian Krzanowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2017 r. sprawy ze skargi "C." Sp. z o.o. w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 30 września 2016 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia zintegrowanego skargę oddala.

Decyzją z dnia 22 lipca 2016 r., znak: [...] Starosta K. odmówił udzielenia firmie A. Sp. z o.o. z siedzibą w S. pozwolenia zintegrowanego z uwzględnieniem zbierania odpadów niebezpiecznych w oczekiwaniu na działania, o których mowa w pkt 1,2 lit. B. oraz w pkt 4 i 6, o całkowitej pojemności powyżej 50Mg, z wyłączeniem wstępnego magazynowania odpadów przez ich wytwórcę w miejscu ich wytworzenia.

Postępowanie w sprawie zostało wszczęte z wniosku firmy A. Sp. z o.o. z siedzibą w S. z dnia 23 grudnia 2015 roku, o wydanie pozwolenia zintegrowanego dla instalacji do magazynowania odpadów niebezpiecznych o pojemności powyżej 50 ton, zlokalizowanej w S. , przy ul. [...] , z uwzględnieniem zbierania odpadów.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że do wniosku dołączono potwierdzenie opłaty rejestracyjnej w kwocie 12 000,00 zł oraz opłaty skarbowej tytułem wydania pozwolenia zintegrowanego w wysokości 506,00 zł. Zgodnie z treścią art. 201 POS, a także pkt 5.5 załącznika do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 sierpnia 2014 r. w sprawie rodzajów instalacji mogących powodować znaczne zanieczyszczenia poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska, jako całości (Dz. U. z 2014 r., poz. 1169), organ I instancji wskazał, iż przedmiotowa inwestycja wymagała pozwolenia zintegrowanego. Dotychczas Wnioskodawca prowadził działalność w zakresie zbierania odpadów w oparciu o decyzję Starosty K. z dnia 13 lutego 2015 r., znak: [...] , stanowiącej zezwolenie na zbieranie odpadów. Art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 11 lipca 2014 roku o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz. . z 2014 r., poz. 1101) wprowadził wymóg uzyskania pozwolenia zintegrowanego od dnia 1 lipca 2015 roku dla przedmiotowej instalacji.

Organ I instancji wskazał, że taka ocena prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności wynika ze zmienionych przepisów prawa, a także z uwagi na fakt, iż Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska wydał w oparciu o przepis art. 365 ustawy Prawo ochrony środowiska decyzję w dniu 29 stycznia 2016 roku, znak: [...] , wstrzymującą z dniem 1 maja 2016 roku użytkowanie instalacji. Decyzja ta na dzień wydawania decyzji przez organ I instancji nie była ostateczna, gdyż A. Sp. z o.o. wniosła od niej odwołanie do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

Organ I instancji obszernie przedstawił stan faktyczny sprawy , a końcowej części uzasadnienia decyzji przedstawiono podstawy odmowy. Wskazano, że złożony przez stronę wniosek nie został w pełni uzupełniony, zgodnie z żądaniem organu. Nadto, że obiekt nie jest wystarczająco zabezpieczony pożarowo. Stwierdzono również niespełnienie wymagań BAT- brak wystarczających rozwiązań w zakresie gospodarki wodno - ściekowej na terenie obiektu. Stwierdzono również liczne naruszenia ustawy o odpadach, polegające m.in. na tym, że prowadzono przetwarzanie odpadów bez wymaganego zezwolenia oraz dokonywano mieszania odpadów niebezpiecznych różnego rodzaju. Prowadzono ewidencję odpadów niezgodnie ze stanem rzeczywistym, magazynowano odpady niezgodnie z posiadanym zezwoleniem, nie wypełniano formularzy przy przyjmowaniu odpadów od osób fizycznych oraz niewystarczająco zabezpieczono środowisko wodne. To wszystko stanowiło podstawę wydanej odmowy, bowiem doszło do realizacji przesłanek określonych w art. 186 pkt 1 ustawy Poś oraz art. 46 ust. 1 ustawy o odpadach, tj. obecne oddziaływanie instalacji powoduje pogorszenie stanu środowiska oraz może stwarzać zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi, czego potwierdzeniem mają być kontrole takich organów, jak: [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej w K.

Od decyzji organu i instancji A. sp. z o.o. złożyła odwołanie zarzucając skarżonej decyzji naruszenie: art. 201 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska w zw. z art. 3 pkt 6 ustawy oraz pkt 5 ppkt 5 załącznika rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 sierpnia 2014 roku; art. 184 ust. 2 i 2b POŚ; art. 186 pkt 1 POŚ; art. 186 pkt 1 POŚ w zw. z art. 204 ust. 1 POŚ; art. 6, 7, 8, 75 § 1, 77 § 1, 78 § 1, 80 k.p.a.; art. 46 ust. 1 ustawy o odpadach; art. 186 ust. 1 POŚ w zw. z art. 201 ust. 1 POŚ.

Odwołująca Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji organu I instancji i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez udzielenie pozwolenia zintegrowanego zgodnie z wnioskiem z dnia 23 grudnia 2015 roku, względnie uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 30 września 2016 r., znak [...] działając na podstawie art. 181 ust. 1, art. 186 ust. 1 art. 204 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo Ochrony Środowiska (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 672 z późn.zm.), oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm.) utrzymało zaskarżoną decyzję w całości w mocy.

Uzasadniając to rozstrzygnięcie Kolegium wskazało, że zarzuty odwołania nie są zasadne, a wydana w sprawie decyzja organ I instancji jest prawidłowa i jako taka, powinna zostać utrzymana w całości w mocy.

Zgodnie z treścią przepisu art. 181 ust. 1 i 1a ustawy Prawo ochrony środowiska, organ ochrony środowiska może udzielić pozwolenia:

1) zintegrowanego; [...]

1a. Organ ochrony środowiska, na wniosek prowadzącego instalację, może objąć jednym pozwoleniem instalacje położone na obszarze swojej właściwości.

Na podstawie art. 186 ust. 1 POŚ, organ właściwy do wydania pozwolenia odmówi jego wydania, jeżeli m.in. nie są spełnione wymagania, o których mowa w art. 141 ust. 2, art. 143 i art. 204 ust. 1, a w przypadku pozwolenia na wytwarzanie odpadów, o którym mowa w art. 181 ust. 1 pkt 4, oraz pozwolenia zintegrowanego - także jeżeli zamierzony sposób gospodarowania odpadami jest niezgodny z planami gospodarki odpadami, o których mowa w ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

Stosownie do art. 204 ust. 1 POS, instalacje wymagające pozwolenia zintegrowanego spełniają wymagania ochrony środowiska wynikające z najlepszych dostępnych technik, a w szczególności nie mogą powodować przekroczenia granicznych wielkości emisyjnych.

Treść art. 141 ust. 2 POŚ stanowi, że oddziaływanie instalacji lub urządzenia nie powinno powodować pogorszenia stanu środowiska w znacznych rozmiarach lub zagrożenia życia lub zdrowia ludzi, natomiast w art. 143 wskazano, iż technologia stosowana w nowo uruchamianych lub zmienianych w sposób istotny instalacjach i urządzeniach powinna spełniać wymagania, przy których określaniu uwzględnia się w szczególności:

1) stosowanie substancji o małym potencjale zagrożeń;

2) efektywne wytwarzanie oraz wykorzystanie energii;

3) zapewnienie racjonalnego zużycia wody i innych surowców oraz materiałów i paliw;

4) stosowanie technologii bezodpadowych i małoodpadowych oraz możliwość odzysku powstających odpadów;

5) rodzaj, zasięg oraz wielkość emisji;

6) wykorzystywanie porównywalnych procesów i metod, które zostały skutecznie zastosowane w skali przemysłowej;

7) (uchylony)

8) postęp naukowo-techniczny.

Artykuł 45 ust. 4 ustawy o odpadach wskazuje, że z obowiązku uzyskania odpowiednio zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów zwalnia się m.in. podmiot obowiązany do uzyskania pozwolenia zintegrowanego, o którym mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska. Zwalnia się również posiadacza odpadów prowadzącego działalność w zakresie unieszkodliwiania odpadów przez ich składowanie w składowiskach podziemnych, który jest obowiązany do uzyskania koncesji na prowadzenie takiej działalności na podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze; posiadacza odpadów obowiązanego do uzyskania decyzji zatwierdzającej program gospodarowania odpadami wydobywczymi lub zezwolenia na prowadzenie obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych, o których mowa w ustawie z dnia 10 lipca 2008 r. o odpadach wydobywczych (Dz.U. Nr 138, poz. 865, z późn. zm.47)); wytwórcę odpadów, który wytwarzane przez siebie odpady, niebędące odpadami niebezpiecznymi, unieszkodliwia w miejscu ich wytworzenia zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie ust. 3; posiadacza odpadów, który poddaje odzyskowi odpady zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie ust. 3; władającego nieruchomością, który zbiera odpady komunalne, wytwarzane na terenie tej nieruchomości.

Na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy o odpadach właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, w przypadku gdy zamierzony sposób gospodarowania odpadami m.in. mógłby powodować zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub dla środowiska.

Zgodnie z pkt 5 ppkt 5 załącznika do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 sierpnia 2014 roku w sprawie rodzajów instalacji mogących powodować znaczne zanieczyszczenia poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości (Dz. U. z 2014 r., poz. 1169), rodzajem instalacji mogących powodować znaczne zanieczyszczenia poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości, są instalacje w gospodarce odpadami do magazynowania odpadów niebezpiecznych, w oczekiwaniu na działania, o których mowa w pkt 1, 2 lit. b oraz w pkt 4 i 6, o całkowitej pojemności ponad 50 ton, z wyłączeniem wstępnego magazynowania odpadów przez ich wytwórcę w miejscu ich wytworzenia.

W art. 3 pkt 6 ustawy Prawo ochrony środowiska, przez pojęcie instalacji rozumie się:

a) stacjonarne urządzenie techniczne,

b) zespół stacjonarnych urządzeń technicznych powiązanych technologicznie, do których tytułem prawnym dysponuje ten sam podmiot i położonych na terenie jednego zakładu,

c) budowle niebędące urządzeniami technicznymi ani ich zespołami, których eksploatacja może spowodować emisję.

Zgodnie z art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego, budowlą jest każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Odpady niebezpieczne magazynowane są w hali magazynowej oraz w dwóch zbiornikach, znajdujących się na zewnątrz. W odniesieniu do zbiorników, zastosowanie znajdą przepisy rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 sierpnia 2014 roku w sprawie rodzajów instalacji mogących powodować znaczne zanieczyszczenia poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości (Dz.U. z 2014 r., poz. 1169) w związku z przepisami art. 3 pkt 6 ustawy POŚ oraz art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, pozwalające uznać przedmiotową instalację za mogącą powodować znaczne zanieczyszczenia poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska, jako całości. W odniesieniu zaś do hali magazynowej, która należy zakwalifikować, jako budynek, znajdują się w niej również instalacje takie jak, szczelne studzienki z poliwęglanu (8szt.) o pojemności 1,5 m3, połączone korytkami, jako instalacja do wyłapywania ewentualnych odcieków, powstających w trakcie magazynowania odpadów niebezpiecznych, a także instalacja wentylacyjna. Z ustaleń organu I instancji wynika, iż w dniu 29 stycznia 2016 roku Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska wydał decyzję administracyjną w oparciu o art. 365 ustawy POŚ, znak: [...] , którą wstrzymał z dniem 1 maja 2016 roku użytkowanie ww. instalacji. Wspomniana decyzja administracyjna nie zalega w aktach sprawy, lecz z pozostałych dokumentów zgromadzonych przez organ I instancji wynika, że taki akt został wydany, a jego treść jest możliwa do odtworzenia (karta [...] akt sprawy). Decyzja WIOŚ została wydana z uwagi na brak posiadanego przez Spółkę A. Sp. z o.o. z siedzibą w S. pozwolenia zintegrowanego. WIOŚ pismem z dnia 8 lipca 2016 roku, znak: [...] , zwrócił się z wnioskiem do Starosty K. o cofnięcie posiadanego już przez A. Sp. z o.o. z siedzibą w S. zezwolenia na zbieranie odpadów niebezpiecznych oraz innych niż niebezpieczne (decyzja Starosty K. z dnia 25 lutego 2015 r., znak: [...] ). We wniosku wskazał, iż A. Sp. z o.o. z siedzibą w S. nieustannie narusza przepisy ustawy w zakresie działalności objętej zezwoleniem.

Mając to na względzie Kolegium w całości podzieliło pogląd organu I instancji o zasadności zastosowania art. 181 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 184 ust. 1 w zw. z art. 186 pkt 1 oraz w zw. z art. 204 ust. 1 Prawa ochrony środowiska.

Zwrócono też uwagę, iż zgodnie z art. 184 ust. 1 ustawy POŚ, pozwolenie wydaje się, z zastrzeżeniem art. 183b, art. 189, art. 191 a i art. 217, na wniosek prowadzącego instalację. W przedmiotowej sprawie również postępowanie toczyło się na wniosek A. Sp. z o.o., które wystąpiło o wydanie pozwolenia zintegrowanego na posiadane przez siebie i wykorzystywane instalacje. Wniosek o wydanie pozwolenia (art. 184 ust. 2 POŚ) powinien zawierać:

1) oznaczenie prowadzącego instalację, jego adres zamieszkania lub siedziby;

1a) oznaczenie głównego prowadzącego instalację lub określenie zakresu odpowiedzialności poszczególnych prowadzących oznaczone części instalacji za eksploatację instalacji zgodnie z przepisami ochrony środowiska, w przypadku określonym w art. 183b;

2) adres zakładu, na którego terenie prowadzona jest eksploatacja instalacji; L*

3) informację o tytule prawnym do instalacji;

4) informacje o rodzaju instalacji, stosowanych urządzeniach i technologiach oraz charakterystykę techniczną źródeł powstawania i miejsc emisji;

5) ocenę stanu technicznego instalacji;

6) informację o rodzaju prowadzonej działalności;

7) opis zakładanych wariantów funkcjonowania instalacji;

8) blokowy (ogólny) schemat technologiczny wraz z bilansem masowym i rodzajami

wykorzystywanych materiałów, surowców i paliw, istotnych z punktu widzenia wymagań ochrony środowiska;

9) informację o energii wykorzystywanej lub wytwarzanej przez instalację;

10) wielkość i źródła powstawania albo miejsca emisji - aktualnych i proponowanych - w trakcie normalnej eksploatacji instalacji oraz w warunkach odbiegających od normalnych, w szczególności takich jak rozruch i wyłączenia;

10a) warunki lub parametry charakteryzujące pracę instalacji, określające moment zakończenia rozruchu i moment rozpoczęcia wyłączania instalacji;

11) informację o planowanych okresach funkcjonowania instalacji w warunkach odbiegających od normalnych;

12) informację o istniejącym lub przewidywanym oddziaływaniu emisji na środowisko;

13) wyniki pomiarów wielkości emisji z instalacji, jeżeli przeprowadzenie pomiarów było wymagane;

14) zmiany wielkości emisji, jeżeli nastąpiły po uzyskaniu ostatniego pozwolenia dla instalacji;

15) proponowane działania, w tym wyszczególnienie środków technicznych mających na celu zapobieganie lub ograniczanie emisji, a jeżeli działania mają być realizowane w okresie, na który ma być wydane pozwolenie - również proponowany termin zakończenia tych działań;

16) proponowane procedury monitorowania procesów technologicznych istotnych z punktu widzenia wymagań ochrony środowiska, w szczególności pomiaru lub ewidencjonowania wielkości emisji;

17) deklarowany termin i sposób zakończenia eksploatacji instalacji lub jej oznaczonej części, niestwarzający zagrożenia dla środowiska, jeżeli zakończenie eksploatacji jest przewidywane w okresie, na który ma być wydane pozwolenie;

17a) deklarowany łączny czas dalszej eksploatacji instalacji, jeżeli ma on wpływ na określenie wymagań ochrony środowiska, oraz deklarowany sposób dokumentowania czasu tej eksploatacji;

17b) deklarowany termin oddania instalacji do eksploatacji w przypadku określonym w art. 191 a; 18) czas, na jaki wydane ma być pozwolenie.

Powyższe wskazują warunki formalne dla prawidłowo złożonego wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego. Zgodnie z treścią art. 186 pkt 1 ustawy POŚ, organ właściwy do wydania pozwolenia odmówi jego wydania, jeżeli nie są spełnione wymagania, o których mowa w art. 141 ust. 2, art. 143 i art. 204 ust. 1, a w przypadku pozwolenia na wytwarzanie odpadów, o którym mowa w art. 181 ust. 1 pkt 4, oraz pozwolenia zintegrowanego - także jeżeli zamierzony sposób gospodarowania odpadami jest niezgodny z planami gospodarki odpadami, o których mowa w ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach. Zbadać należało, czy w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z oddziaływaniem instalacji lub urządzenia powodującym pogorszenie stanu środowiska w znacznych rozmiarach lub zagrożenia życia lub zdrowia ludzi, a także czy przedmiotowe instalacje wymagające pozwolenia zintegrowanego spełniają wymagania ochrony środowiska wynikające z najlepszych dostępnych technik, a w szczególności nie mogą powodować przekroczenia granicznych wielkości emisyjnych.

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym protokołu WIOŚ w K. , nr [...] , z dnia 19 lipca 2016 roku oraz pisma [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 27 lipca 2016 roku, znak: [...] ), protokołu ustaleń z czynności kontrolno-rozpoznawczych z zakresu ochrony przeciwpożarowej Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej znak [...] z dnia 24 czerwca 2016 roku (k [...] ), pisma Zastępcy Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej, znak: [...] , z dnia 28 czerwca 2016 roku (k. [...] ) wynika, że rozumiana instalacja w sposób negatywny oddziaływane na środowisko, co przejawia się istnieniem realnego ryzyka skażenia środowiska wodnego, co wyczerpuje przesłankę odmowy udzielenia pozwolenia zintegrowanego o jakiej mowa w art. 186 pkt 1 w zw. z art. 141 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska. Jak wynika z pisma dotyczącego wyników kontroli WIOŚ (k [...]), organ ten zbadał próbki ścieków pobranych ze studzienek kanalizacyjnych, stwierdzając przedostawanie się do rzeki [...] , w związku z działalnością wnioskodawcy, drogą kanalizacji opadowej, toksycznych substancji (m.in. teterachloroetyenu). Protokół kontroli Państwowej Straży Pożarnej (k. [...] ) pozwala stwierdzić, że instalacja stwarza zagrożenie pożarowe, albowiem wykazano brak wymaganych urządzeń oddymiających, stwierdzono istnienie zastrzeżeń w zakresie wykonania ściany oddzielenia pożarowego, ujawniono brak wydzielenia wymaganych przepisami stref pożarowych. W aktach sprawy (k.[...] znajduje się też wydruk z systemu teleinformatycznego zawierający przesłaną przez Wydział Operacyjno-Szkoleniowy Komendy Miejskiej PSP w K. , kopię meldunku z interwencji z dnia 7 lipca 2016 roku dotyczącej zdarzenia opisanego jako: "pożar maszyny prasująco-mielącej [...] , od której odchodziło ramię z zamontowanym pasem transmisyjnym skierowane do betonowego zbiornika. Meldunek opisuje, że "palił się silnik maszyny oraz śmiecie tj. farby, szmaty, palety drewniane, elementy plastikowe, które najprawdopodobniej były wsypywane za pomocą wózka widłowego od góry maszyny". Ponadto opisano, że "pożarowi towarzyszyło silne zadymienie oraz specyficzny zapach, jaki towarzyszy rozpuszczalnikom, olejom i farbom."

Organ wskazał wprost na realizację przesłanki odmowy udzielenia pozwolenia zintegrowanego, o jakiej mowa w art. 186 pkt 1 w zw. z art. 204 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska. Wnioskodawca odmówił pismem z dnia 21 czerwca 2016 roku (k. [...] złożenia szczegółowych wyjaśnień w zakresie, o jakim mowa w art. 204 ust. 1 cyt. ustawy tj. w zakresie spełnienia przez instalację wymagań ochrony środowiska wynikające z najlepszych dostępnych technik.

Kolegium, w całości podzieliło stanowisko wyrażone w treści decyzji organu I instancji, wskazujące na brak możliwości wydania dla Wnioskodawcy pozytywnej decyzji w zakresie pozwolenia zintegrowanego, wobec braku spełnienia wymagań wskazywanych w treści art. 186 pkt 1 w zw. z art. 204 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska. W ocenie Kolegium nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego przez organ i instancji, w tym przepisów wskazywanych w treści odwołania. Nie doszło również do naruszenia przepisów postępowania, mających wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia.

Opisaną wyżej decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie A. sp. z o.o. Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

1. Naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynika sprawy:

a. naruszenie art. 201 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 672) /dalej: POŚ/ w zw. z art. 3 pkt 6 POŚ oraz pkt 5 ppkt 5 załącznika do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 sierpnia 2014 r. w sprawie rodzajów instalacji mogących powodować znacznej zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości (Dz. U. z 2014 r. poz. 1169) polegające na:

← zaniechaniu oceny, czy obiekt (hala magazynowa), którego dotyczył wniosek Spółki z dnia 23 grudnia 2015 r. stanowi instalację w rozumieniu ww. przepisów POŚ, w szczególności w rozumieniu art. 3 pkt 6 tej ustawy, a w konsekwencji, czy jego eksploatacja wymaga uzyskania pozwolenia zintegrowanego,

← braku wskazania przesłanek oraz okoliczności stanu faktycznego, które w ocenie organu uzasadniały zakwalifikowanie przedmiotowego obiektu jako instalacji wymagającej uzyskania pozwolenia zintegrowanego, a w konsekwencji brak wykazania podstaw faktycznych do prowadzenia postępowania w przedmiotowej sprawie i zakończenia go decyzją merytoryczną, a nie decyzją umarzającą postępowanie z uwagi na brak posiadania przez ww. obiekt cech instalacji,

b. naruszenie art. 186 pkt 1 POŚ polegające na jego zastosowaniu, pomimo iż w okolicznościach stanu faktycznego nie zachodziła żadna z wynikających z tego przepisu przesłanek odmowy wydania pozwolenia zintegrowanego,

c. naruszenie art. 184 ust. 2 i 2b POŚ poprzez błędne przez organ pierwszej instancji uznanie, że wniosek Spółki o wydanie pozwolenia zintegrowanego nie został uzupełniony w toku postępowania w kierunku wskazanym przez ten organ, a tym samym nie spełnił wymogów formalnych określonych przepisami,

d. naruszenie art. 186 pkt 1 POŚ w zw. z art. 204 ust. 1 POŚ polegające na wydaniu decyzji o odmowie udzielenia Spółce pozwolenia zintegrowanego z uwagi na rzekome niespełnienie przez instalację Spółki służącą do magazynowania odpadów i wymagań BAT (najlepszych dostępnych technik), pomimo iż - jak wskazał sam organ pierwszej instancji - do dnia wydania decyzji nie opublikowano konkluzji BAT dotyczących takich instalacji, zaś stanowisko organu w przedmiotowej kwestii opiera się w całości na ocenie spełnienia przez instalację Spółki wymagań BAT dotyczących instalacji do odzysku i unieszkodliwiania odpadów,

e. naruszenie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2013 r., poz. 21 ze zm.) polegające na jego zastosowaniu w niniejszej sprawie dotyczącej wydania pozwolenia zintegrowanego dla instalacji magazynowania odpadów, pomimo iż przepis ten dotyczy wyłącznie zezwoleń na zbieranie odpadów lub zezwoleń na przetwarzanie odpadów, a wynikający z art. 45 ust. 6 przedmiotowej ustawy uwzględnienia przy wydawaniu pozwoleń wytwarzanie odpadów (a nie pozwoleń zintegrowanych) dotyczy wyłącznie "wymagań przewidzianych dla zezwoleń na zbieranie odpadów lub zezwoleń na przetwarzanie odpadów", a tym samym w ogóle nie odnosi do przewidzianych w ustawie podstaw wydania decyzji odmownej,

f. naruszenie art. 186 pkt 1 POŚ polegające na wydaniu w stosunku do Spółki decyzji odmownej, w oparciu o ustalenie, iż obiekt Spółki stwarza ryzyko zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi lub dla środowiska, pomimo, iż istnienie takiego ryzyka jest immanentną cechą każdej instalacji wymagającej uzyskania pozwolenia zintegrowanego, co wprost wynika z art. 201 ust. 1 POŚ.

2. Naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które miało wpływ na wynik sprawy:

a. rażące naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania wyrażonej w art. 15 K.p.a. polegające na zaniechaniu rozpatrzenia niniejszej sprawy przez organ odwoławczy w jej całokształcie, w tym braku poczynienia przez organ odwoławczy jakichkolwiek własnych ustaleń faktycznych w sprawie, braku uzupełninia przez organ odwoławczy materiału dowodowego sprawy pomimo dostrzeżenia jego braków, całkowitym braku rozpatrzenia przez ten organ szeregu merytorycznych zarzutów zgłoszonych przez skarżącą w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej,

b. naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji Starosty

K. bez prawidłowego zbadania jej prawidłowości oraz bez prawidłowego ponownego rozpatrzenia w całości przedstawionej sprawy, a także bez wnikliwego rozpatrzenia zarzutów zawartych w złożonym przez skarżącego odwołaniu,

c. naruszenie art. 107 § 3 K.p.a. polegające na braku merytorycznego ustosunkowaniu się przez organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do szeregu merytorycznych zarzutów zgłoszonych przez skarżącą w odwołaniu,

d. naruszenie zasady praworządności wyrażonej w art. 7 K.p.a. oraz naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej wyrażonej w art. 8 K.p.a. polegające na uznaniu przez organ pierwszej instancji, że wszczęcie przez organ postępowania w przedmiocie cofnięcia zezwolenia Starosty K. z dnia 13 lutego 2015 r. (znak: [...] ) udzielonego Spółce na zbieranie odpadów, uzasadnia wydanie przez ten sam organ decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia z integrowanego, albowiem w przeciwnym razie cyt.: "organ całkowicie zaprzeczyłby sobie",

e. naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej wyrażonej w art. 8 K.p.a. polegające na zakwestionowaniu przedłożonych przez Spółkę, a sporządzonych przez osoby posiadające uprawnienia z zakresu pożarnictwa i budownictwa opracowań i ekspertyz dot. bezpieczeństwa pożarowego w zakładzie Spółki, które dotychczas nie były w żaden sposób kwestionowane przez ten organ i stanowiły m.in. podstawę udzielenia Spółce zezwolenia Starosty K. z dnia 13 lutego 2015 r. (znak: [...] na zbieranie odpadów,

f. naruszenie art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80, art. 84 § 1 oraz art. 107 § 3 K.p.a. polegające na przyjęciu, że obiekt, którego dotyczy przedmiotowe postępowanie służący wyłącznie do magazynowania odpadów nie jest wystarczająco zabezpieczony pożarowo, pomimo:

- przedłożenia przez Spółkę szeregu ekspertyz, analiz i opinii specjalistów z zakresach pożarnictwa i budownictwa potwierdzających spełnienie przez ww. obiekt Spółki wymogów ochrony przeciwpożarowej,

- braku przeprowadzenia na powyższą okoliczność jakichkolwiek dowodów, szczególności braku przeprowadzenia dowodów z opinii biegłych specjalistów z zakresu pożarnictwa, albowiem tylko taki dowód mógł stanowić podstawił zakwestionowania ekspertyz specjalistycznych złożonych w toku postępowania przez Spółkę,

g. naruszenie art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a. polegające na uznaniu, iż:

⦁ pożary, które miały miejsce we wrześniu 2015 r. i lipcu 2016 r. poddają w wątpliwość bezpieczeństwo pożarowe obiektu Spółki,

⦁ przyczyną pożaru w Spółce w dniu 7 lipca 2016 r. (a ściślej zapalenia się maszyny spalinowej - mobilnego rozdrabniacza o nazwie [...] ) było nielegalne przetwarzanie .przez Spółkę odpadów niebezpiecznych |

pomimo, iż do dnia złożenia niniejszego odwołania przyczyna pożaru nie została

jednoznacznie ustalona, zaś organ pierwszej instancji nie przeprowadził żadnego dowodu na okoliczność jego przyczyny,

h. naruszenie art. 6 K.p.a. polegające na powołaniu w podstawie prawnej decyzji pierwszoinstancyjnej przepisów art. 45 ust. 4-8 i art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy o odpadach oraz oparciu tej decyzji na wskazanych przepisach prawa pomimo, iż nie mają one zastosowania w sprawie o udzielenie pozwolenia zintegrowanego dla instalacji do magazynowania odpadów,

i. naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 80 K.p.a. polegające na oparciu ustaleń faktycznych, co do rzekomych naruszeń przez Spółkę przepisów ustawy o odpadach w oparciu o nieformalne ustalenia poczynione podczas kontroli Spółki w lipcu 2016 r. przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, a to w oparciu o treść pisma wystosowanego do organu w lipcu 2016 r. przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w trakcie kontroli Spółki prowadzonej przez organ, które zostało sporządzone na długo przed zakończeniem kontroli i sporządzeniem protokołu oraz przed umożliwieniem Spółce zgłoszenia uwag i zastrzeżeń do wyników kontroli.

Wskazując na powyższe zarzuty Spółka A. Sp. z o.o. w S. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Starosty K. , a także o zasądzenie na rzecz skarżącego od organu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych. (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 z późn. zm.) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 poz. 718 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.).

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji pod kątem tak określonych kryteriów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie doszedł do wniosku, że jest ona prawidłowa a zarzuty skargi bezzasadne. Organy prowadzące postępowanie, przy zachowaniu zasady dwuinstancyjności wyrażonej w art. 15 k.p.a wyjaśniły w należyty sposób wszystkie istotne dla sprawy okoliczności, co ostatecznie doprowadziło do odmowy wydania pozwolenia zintegrowanego.

Art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 11 lipca 2014 roku o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 1101) wprowadził wymóg uzyskania pozwolenia zintegrowanego od dnia 1 lipca 2015 roku miedzy innymi dla działalności prowadzonej przez spółkę A. polegającej na eksploatowaniu instalacji do magazynowania odpadów niebezpiecznych o całkowitej pojemności powyżej 50 Mg z wyłączeniem wstępnego magazynowania odpadów przez ich wytwórcę w miejscu ich wytworzenia, z uwzględnieniem zbierania odpadów.

Wymóg uzyskania pozwolenia zintegrowanego ma zastępować wszystkie cząstkowe pozwolenia środowiskowe obowiązujące dotychczas prowadzącego działalność i w związku z tym swoim zakresem obejmuje wszystkie dotychczasowe oddziaływania na środowisko określone w pozwoleniach cząstkowych a także ich wzajemne powiązania. Organ rozpoznający wniosek o wydanie pozwolenia zintegrowanego zobowiązany jest szeroko badać wszystkie aspekty oddziaływania na środowisko instalacji poddawanej eksploatacji przez przedsiębiorcę.

Prowadzone przez organy obu instancji wieloaspektowe postępowanie zmierzające do zbadania czy możliwe jest udzielenie Spółce A. Sp z o.o. w S. pozwolenia zintegrowanego w zakresie objętym wnioskiem sprostało wymogom obowiązujących przepisów.

Zgodnie z art. 201 ust 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo Ochrony Środowiska (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 672 z późn.zm.) pozwolenia zintegrowanego wymaga prowadzenie instalacji, której funkcjonowanie, ze względu na rodzaj i skalę prowadzonej w niej działalności, może powodować znaczne zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska, jako całości, z wyłączeniem instalacji lub ich części stosowanych wyłącznie do badania, rozwoju lub testowania nowych produktów lub procesów technologicznych.

Zgodnie z pkt 5 ppkt 5 załącznika do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 sierpnia 2014 roku w sprawie rodzajów instalacji mogących powodować znaczne zanieczyszczenia poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska, jako całości (Dz. U. z 2014 r., poz. 1169) - rodzajem instalacji mogących powodować znaczne zanieczyszczenia poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska, jako całości, są instalacje w gospodarce odpadami do magazynowania odpadów niebezpiecznych, w oczekiwaniu na działania, o których mowa w pkt 1, 2 lit. b oraz w pkt 4 i 6, o całkowitej pojemności ponad 50 ton, z wyłączeniem wstępnego magazynowania odpadów przez ich wytwórcę w miejscu ich wytworzenia.

Stosownie do art. 186 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo Ochrony Środowiska organ właściwy do wydania pozwolenia odmówi jego wydania, jeżeli nie są spełnione wymagania, o których mowa w art. 141 ust 2 , art. 143 i art. 204 ust 1, a w przypadku pozwolenia na wytwarzanie odpadów , o którym mowa w art. 181 ust 1 pkt 4 oraz pozwolenia zintegrowanego – także jeżeli zamierzony sposób gospodarowania odpadami jest niezgodny z planami gospodarki odpadami, o których mowa w ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r o odpadach.

Jednocześnie zgodnie z art. 141 tej ustawy - eksploatacja instalacji lub urządzenia nie powinna powodować przekroczenia standardów emisyjnych ( ust 1) . Oddziaływanie instalacji lub urządzenia nie powinno powodować pogorszenia stanu środowiska w znacznych rozmiarach lub zagrożenia życia lub zdrowia ludzi (ust 2).

Instalacje wymagające pozwolenia zintegrowanego spełniają wymagania ochrony środowiska wynikające z najlepszych dostępnych technik, a w szczególności nie mogą powodować przekroczenia granicznych wielkości emisyjnych ( art. 204 ust 1 Poś)

Jak trafnie wskazano w zaskarżonej decyzji kubatura pozostającej w dyspozycji spółki hali pozwala na jednorazowe zmagazynowanie 15 500 Mg odpadów, z czego połowa jest przeznaczona na odpady inne niż niebezpieczne. Zbiorniki magazynowe mają natomiast pojemność 400 Mg każdy. W związku z tym wymagane jest uzyskanie pozwolenia zintegrowanego, gdyż magazynowanie odpadów niebezpiecznych w oczekiwaniu na działania, o których mowa w pkt 1 i 2 lit b oraz w pkt 4 i 6, odbywa się w instalacji o całkowitej pojemności powyżej 50 ton.

Odpady niebezpieczne magazynowane są w hali magazynowej oraz w dwóch zbiornikach, znajdujących się na zewnątrz. Trafne jest stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji, że w odniesieniu do zbiorników, zastosowanie znajdą przepisy rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 sierpnia 2014 roku w sprawie rodzajów instalacji mogących powodować znaczne zanieczyszczenia poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska, jako całości (Dz.U. z 2014 r., poz. 1169) w związku z przepisami art. 3 pkt 6 ustawy POŚ i art. 3 ust 3 prawa budowlanego pozwalające uznać przedmiotową instalację za mogącą powodować znaczne zanieczyszczenia poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska, jako całości. W odniesieniu zaś do hali magazynowej - budynku, to znajdują się w niej również instalacje takie jak, szczelne studzienki z poliwęglanu (8szt.) o pojemności 1,5 m3, połączone korytkami, jako instalacja do wyłapywania ewentualnych odcieków, powstających w trakcie magazynowania odpadów niebezpiecznych, a także instalacja wentylacyjna. Również i te instalacje – urządzenia techniczne ( art. 3 pkt 6a ) powinny być uznane za mogące powodować znaczne zanieczyszczenia poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska i nie ma znaczenia, że znajdują się w hali magazynowej będącej budynkiem w rozumieniu przepisów prawa budowlanego.

Jak wskazano we wniosku z grudnia 2015 r o wydanie pozwolenia zintegrowanego dla instalacji do magazynowania odpadów niebezpiecznych o całkowitej pojemności ponad 50 Mg, na czas nieoznaczony – budynek, jako tzw dawna "trzecia hala elektrolizy " jest wykorzystywana przez spółkę A. jako magazyn odpadów, w ramach działalności w zakresie zbierania odpadów (k – [...] akt adm).

Wniosek o wydanie pozwolenia zintegrowanego złożony został w ramach działalności Spółki polegającej na zbieraniu odpadów, dlatego organ prawidłowo zastosował art. 46 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012r. o odpadach (Dz.U. z 2013r., poz. 21 ze zm.), który stanowi, że właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów w przypadku, gdy zamierzony sposób gospodarowania odpadami mógłby powodować zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub dla środowiska.

W trakcie przeprowadzonych przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w K. i Komendę Miejską Państwowej Straży Pożarnej w K. kontroli stwierdzono istotne nieprawidłowości w zakresie magazynowania odpadów, ich oznakowania, zabezpieczenia. Stwierdzono wyciek nieznanej substancji. Te okoliczności mogły stanowić o zagrożeniu dla środowiska, życia i zdrowia ludzkiego.

Instalacja w sposób negatywny oddziaływuje na środowisko, co przejawia się istnieniem realnego ryzyka skażenia środowiska wodnego i wyczerpuje przesłankę odmowy udzielenia pozwolenia zintegrowanego, o jakiej mowa w art. 186 pkt 1 w zw. z art. 141 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska. W szczególności, jak wynika z pisma z dnia 27 lipca 2016 r dotyczącego wyników kontroli WIOŚ (k - [...] akt adm.), organ ten zbadał próbki ścieków pobranych ze studzienek kanalizacyjnych, stwierdzając przedostawanie się do rzeki [...] w związku z działalnością wnioskodawcy, drogą kanalizacji opadowej, toksycznych dla organizmów wodnych substancji m.in. teterachloroetyenu. W zbiorniku nr 1 mieszano ze sobą odpady niebezpieczne z niebezpiecznymi a także odpady niebezpieczne z odpadami innymi niż niebezpieczne, które klasyfikowane są do różnych grup odpadów. W mobilnym rozdrabniaczu prowadzono przetwarzanie odpadów. Stwierdzono wlewanie do kratki burzowej na wysokości wjazdu do magazynu substancji oleistych, co wskazuje na celowe pozbywanie się niebezpiecznych odpadów płynnych przez kanalizację opadową.

Protokół kontroli Państwowej Straży Pożarnej (k – [...] akt adm.) pozwala stwierdzić, że instalacja stwarza zagrożenie pożarowe, gdyż wykazano brak wymaganych urządzeń oddymiających, stwierdzono istnienie zastrzeżeń w zakresie wykonania ściany oddzielenia pożarowego, ujawniono brak wydzielenia wymaganych przepisami stref pożarowych. W aktach sprawy (k – [...] akt adm.) znajduje się też wydruk z systemu teleinformatycznego zawierający przesłaną przez Wydział Operacyjno-Szkoleniowy Komendy Miejskiej PSP w K. , kopię meldunku z interwencji z dnia 7 lipca 2016 roku dotyczącej zdarzenia opisanego, jako: "pożar maszyny prasująco-mielącej [...] od której odchodziło ramię z zamontowanym pasem transmisyjnym skierowane do betonowego zbiornika. Meldunek opisuje, że "palił się silnik maszyny oraz śmiecie tj. farby, szmaty, palety drewniane, elementy plastikowe, które najprawdopodobniej były wsypywane za pomocą wózka widłowego od góry maszyny". Ponadto opisano, że "pożarowi towarzyszyło silne zadymienie oraz specyficzny zapach, jaki towarzyszy rozpuszczalnikom, olejom i farbom."

W trakcie kontroli przeprowadzonej przez Miejską Państwową Straż Pożarną w K. stwierdzono brak dokumentacji technicznej potwierdzającej klasę odporności ogniowej ściany rozdziału hali nr [...] pomiędzy użytkownikami , brak wyposażenia hali w stałe urządzenia oddymiające , przekroczenie dopuszczalnej wielkości strefy pożarowej , wbrew wymogom warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynku i ich usytuowanie , brak instalacji SAP , wentylację mechaniczną wykonano w obrębie pól składowych , w których może występować strefa zagrożenia wybuchem (pismo komendy Miejskiej PSP w K. z dnia 23 marca 2016 r k – [...] akt adm.).

Biorąc te wszystkie okoliczności pod uwagę stwierdzić należy, że zrealizowane zostały przesłanki odmowy udzielenia pozwolenia zintegrowanego, o jakich mowa w art. 186 pkt 1 w zw. z art. 204 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska o czym prawidłowo orzeczono w zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Wniosek strony skarżącej nie spełnił dostatecznie wszystkich wymogów formalnych, o których mowa w art. 184 ust 2 pkt 4 , 5 i 12 POŚ w związku z art. 204 ust 1 Prawa ochrony środowiska, co spowodowało odmowę wydania pozwolenia na podstawie art. 186 pkt 1 POŚ. Strona skarżąca nie wykonała wezwania kierowanego do niej pismem z dnia 16 czerwca 2016 r. ( k – [...] akt adm.) w szczególności nie wykazała i nie wyjaśniła czy posiada wdrożony i funkcjonujący system zarządzania jakością i środowiskiem, w jaki sposób odpady są identyfikowane, czy w zakresie gospodarki ściekami posiada i obsługuje system zamknięty, nie przedłożyła wyników aktualnych badań technicznych zbiorników wgłębnych ani wyników kontroli cystern. Strona skarżąca pismem z dnia 21 czerwca 2016 r skierowanym do organu I instancji uznała wyjaśnienia i uzupełnienia za zbędne ( k – [...] akt adm.).

Argumentacja zawarta w zaskarżonej decyzji odnosi się do pełnego zakresu okoliczności wynikających z zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym ustaleń kontroli wskazujących na funkcjonowanie spółki A. Sp. z o.o. w sprzeczności z przepisami ustawy o odpadach i ustawy prawo ochrony środowiska. Materiał dowodowy został zebrany i oceniony w zgodzie z wymogami wyrażonymi w art. 7, art. 77 § 1 i § 4 oraz art 80 kpa.

Wszystkie naprowadzone motywy sprawiły, że orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270)