Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot (sprawozdawca), Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, , Protokolant Specjalista Marlena Stolarczyk, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2023 r. w Radomiu sprawy ze skargi K. B. na decyzję [...] S. A. z siedzibą w R. z dnia [...] lutego 2023 r. znak: [...] [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) zasądza od [...] S. A. z siedzibą w R. na rzecz skarżącego K. B. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pismem z 25 lutego 2023 r. K. B. (dalej: skarżący, strona) reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika (radcę prawnego) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] (dalej: [...], Spółka, organ) z 20 lutego 2023 r. znak: [...] [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.

Zaskarżoną decyzję podjęto w następujących okolicznościach faktycznych

i prawnych:

W dniu 5 kwietnia 2019 r. skarżący, wystąpił do [...] o udostępnienie informacji publicznej, tj. informacji: jaki jest koszt wszelkich reklam, artykułów sponsorowanych oraz innych publikacji wykupionych w mediach wydawanych przez spółkę [...] S.A. (KRS [...]) w okresie od dnia 1 grudnia 2015 r. do dnia 15 marca 2019 r. poniesiony przez [...].

W odpowiedzi na powyższy wniosek, Spółka pismem z 8 kwietnia 2019 r. poinformowała skarżącego, że w ramach swoich działań komunikacyjnych marketingowych współpracuje z różnymi mediami, w tym również z tytułami wydawanymi przez [...] S.A. Spółka wskazała, iż informacje dotyczące wartości zawieranych przez [...] S.A. umów nie mogą zostać przekazane, ponieważ stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r.

o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. z 2018 poz. 419; dalej: u.z.n.k.), przytaczając brzmienie art. 11 ust. 4 u.z.n.k. W ocenie Spółki, informacje o wartości zawieranych przez spółkę umów posiadają wartość gospodarczą. Ich ujawnienie mogłoby skutkować naruszeniem konkurencyjnej pozycji spółki, a tym samym stanowiłoby działanie na jej szkodę. Ponadto [...] podjęła niezbędne działania w celu zachowania poufności istotnych dla jej funkcjonowania informacji, w tym również informacji dotyczących warunków zawieranych umów. Umowy takie zawierają stosowne klauzule i zobowiązania do zachowania w tajemnicy wszelkich informacji dotyczących Spółki

Pismem z 9 kwietnia 2019 r. skarżący wniósł skargę na bezczynność [...].

Wyrokiem z 11 czerwca 2019 r. sygn. akt VIII SAB/Wa 18/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał [...] do rozpatrzenia wniosku skarżącego

z 1 kwietnia 2019 r. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że Spółka jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Rozpatrując wniosek skarżącego [...] winna rozważyć czy wszystkie żądane przez skarżącego informacje stanowią informacje publiczne w rozumieniu u.d.i.p. W sytuacji zaś gdy Spółka stwierdzi, że udzielenie żądanej informacji publicznej podlega ograniczeniu

w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022, poz. 902 ze zm.; dalej: u.d.i.p.), a także ze względu na ochronę tajemnicy przedsiębiorstwa (art. 5 ust. 2 u.d.i.p.), powinna wydać stosowną decyzję w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 28 września 2022 r. sygn. akt III OSK 1767/21 oddalił skargę kasacyjną wniesioną przez [...] .

Rozpatrując wniosek skarżącego, [...] decyzją 20 lutego 2023 r. działając na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w zw. Z art. 16 ust.1 u.d.i.p. oraz art. 17 u.d.i.p.

w związku z art. 11 usta. 2 u.z.n.k. oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 poz. 735 dalej: k.p.a.) odmówiła udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej.

W uzasadnieniu decyzji Spółka wyjaśniła, że przeanalizowała zebraną dokumentację i dokonała swoistego ważenia sprzecznych ze sobą interesów

z jednej strony, co do zasady, nadrzędnego interesu skarżącego wynikającego

z ogólnego prawa dostępu do informacji publicznej zakorzenionego w art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. i skonkretyzowanego w u.d.i.p.,

z drugiej strony interesu kontrahenta [...], tj. spółki [...] S.A. oraz samego [...], wynikającego z potrzeby i woli ochrony szeregu informacji związanych z prowadzoną przez siebie działalnością. W wyniku przeprowadzonej analizy ustaliła, że dokumenty związane z postępowaniem zakupowym, których przekazania domaga się skarżący, stanowią tajemnice przedsiębiorcy.

Spółka wskazała że jeżeli chodzi o aspekt formalny tajemnicy przedsiębiorcy, to w [...] obowiązuje stosowne procedura ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa, która określa przesłanki uznawania poszczególnych dokumentów za stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa, w tym również wykaz informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, które nie podlegają upublicznieniu. Takimi informacjami są m.in. informacje o planowaniu i zasadach współpracy krajowej i zagranicznej oraz informacje o kontrahentach Spółki oraz podpisanych z nimi umowami, do których zaliczamy informacje, których przekazania chciał skarżący.

Rzeczone informacje, jak wywiodła Spółka mają również ograniczony kręg odbiorców - są nimi, co do zasady, wybrani pracownicy Departamentu Zakupów

i Administracji, którzy odpowiedzialni są za przeprowadzenie postępowań zakupowych mających na celu uzyskanie określonych usług oraz, ewentualnie, wybrani pracownicy Departamentu Komunikacji i Marketingu, którzy odpowiedzialni są za realizację tego rodzaju umów. Osoby te są zobowiązane do zachowania rzeczonych informacji

w tajemnicy, co wynika zarówno z treści wiążących ich z [...] umów o pracę albo umów cywilnoprawnych, jak również regulacji wewnętrznych.

Natomiast w aspekcie materialnym udostępnienie przez Spółkę wnioskowanej informacji godziłoby w jej interes poprzez zobrazowanie potencjalnych środków jakimi dysponuje na usługi związane z reklamami oraz innymi publikacjami w mediach prasowych. Przekazanie tych informacji umożliwiłoby podmiotom konkurencyjnym do [...] S.A. dopasowanie oferty do szacowanego budżetu [...] w tym zakresie. Doprowadziłoby to do uzyskania nieuczciwej przewagi rynkowej i utrudniałoby [...] uzyskanie korzystnych cenowych ofert.

Końcowo Spółka podniosła, że jest jedynie podmiotem, który w pewnym tylko zakresie wykonuje zadania publiczne i tylko w niektórych sytuacjach dysponuje środkami publicznymi. Co do zasady, [...] jest spółką prawa handlowego podlegającą reżimowi konkurencyjności rynku. Prowadzi bowiem działalność holdingową

i finansową, uczestniczy na równych prawach z innymi podmiotami w przetargach organizowanych przez podmioty państwowe, składając również oferty handlowe podmiotom zagranicznym i kreując z nimi wspólne przedsięwzięcia gospodarcze

o zasięgu międzynarodowym.

Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł skarżący zarzucając naruszenie art. 5 ust. 2 u.d.i.p., ponieważ informacja o cenie usług nie stanowi tajemnicy przedsiębiorcy.

W konsekwencji podniesionych zarzutów strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi podniosła, że z definicji tajemnicy przedsiębiorcy zamieszczonej w ustawie o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji nie wynika aby tajemnicę taką mogła stanowić cena usług. Nie jest ona ani informacją techniczną ani technologiczną, ani organizacyjną. Ponadto w przepisach dotyczących wydatkowania środków publicznych (a takimi są tez finanse spółek państwowych) ustawodawca wyklucza utajnianie cen zamawianych usług. Zdaniem skarżącego przedsiębiorca nie może zastrzec tajemnicą przedsiębiorstwa informacji dotyczących ceny, terminu wykonania zamówienia, okresu gwarancji, warunków płatności, nawet jeżeli dana umowa nie jest realizowana w obszarze zamówień publicznych, co wynika z ogólnej zasady jawności finansów publicznych, w tym m.in. jawności umów, których przedmiotem jest dyspozycja środkami publicznymi. Wyłączenie tych informacji

z obszaru jawności podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej ma prawo uznać za niezastrzeżone, oceniając granice zastrzeżenia poczynionego przez przedsiębiorcę.

Wnioskowane informacje dotyczące współpracy państwowego giganta ze Spółką [...] mają jednak walor informacji publicznych przede wszystkim z tego powodu, że prawdopodobnie mamy do czynienia z transferem środków państwowej spółki do podmiotu niezwykle aktywnego w debacie publicznej, który wydaje m.in. "G. P.". Opinia publiczna powinna poznać skalę tego transferu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnianiu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl zaś art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że Naczelny Sąd Administracyjny

w wiążącym w tej sprawie wyroku z 28 września 2022 r., sygn. akt III OSK 1767, uznał, że Spółka jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej,

o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.,. Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko Sądu I instancji w zakresie wykładni art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. W rezultacie stwierdził, że z uwagi na fakt wykonywania przez Spółkę zadań publicznych nie jest istotne zarówno, czy Spółka dysponuje majątkiem publicznym, jak również to, czy Skarb Państwa w dacie złożenia wniosku przez skarżącego o dostęp do informacji publicznej miał w Spółce pozycję dominującą w rozumieniu art. 4 pkt 10 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Bowiem przepis art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. określa, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji

i konsumentów. Wystarczy zatem, że dany podmiot niebędący władzą publiczną wykonuje zadania publiczne, by uznać, że zobowiązany jest do udostępnienia informacji publicznych w rozumieniu art. 4 ust. 1 u.d.i.p. Podmioty wymienione w art. 4 ust. 1 pkt 1-5 są wymienione tylko przykładowo jako obowiązane do udostępniania informacji publicznej, na co wskazuje określenie ich jako "w szczególności". Skoro spółka wykonuje zadania publiczne w zakresie obrony narodowej, to jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej.

Poza sporem jest w rozpoznawanej sprawie to, że zakres informacji objęty decyzją stanowi informację publiczną. Stosownie do przepisu art. 6 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o: statusie prawnym lub formie prawnej, organizacji, przedmiocie działalności i kompetencjach, organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach, majątku, którym dysponują, zasadach ich funkcjonowania.

Przedmiotem sporu natomiast jest czy spółka zasadnie odmówiła udostępnienia żądanej informacji, powołując się na potrzebę ochrony prawa do tajemnicy przedsiębiorcy, którą w jego ocenie stanowią, koszty wszystkich reklam, artykułów sponsorowanych oraz publikacji wykupionych w mediach wydawanych przez [...] S.A. w okresie od 1 grudnia 2015 r. do 15 marca 2019 r.

Jakkolwiek przepisy u.d.i.p. gwarantują ochronę danych stanowiących np. tajemnicę przedsiębiorcy i zezwalają na odmowę udostępnienia określonych informacji, jeżeli ich upublicznienie mogłoby spowodować naruszenie tajemnicy ustawowo chronionej, to jednak jej istnienie w konkretnym przypadku musi być niewątpliwe, by mogło uzasadniać odmowę. Ograniczenie dostępności informacji publicznej ze względu na tajemnicę ustawowo chronioną (art. 5 u.d.i.p.) ma bowiem charakter wyjątku od zasady. Przesłanki przemawiające za nieudzieleniem informacji publicznej ze wskazanej przyczyny muszą być rzeczywiste i precyzyjnie określone. Opierając decyzję na art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w związku z art. 11 ust. 2 u.z.n.k., konieczne jest więc wykazanie, że dane zawarte w umowie nie mogą zostać udostępnione ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy.

W myśl art. 11 ust. 2 u.z.n.k., przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób,

o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi, podjął przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności.

Z powyższego przepisu wynika, że aby dana informacja podlegała ochronie na podstawie art. 11 u.z.n.k., to jest stanowiła tajemnicę przedsiębiorstwa, musi spełniać 2 przesłanki: formalną i materialną.

Przesłanka formalna jest spełniona wówczas, gdy zostanie wykazane, iż przedsiębiorca podjął działania w celu zachowania poufności tych informacji (brak ujawnienia). Nie wystarczy samo przekonanie podmiotu dysponującego informacją

o działalności przedsiębiorcy, że posiadane przez niego dane mają charakter poufny. Poufność danych musi być wyraźnie lub w sposób dorozumiany zamanifestowana przez samego przedsiębiorcę. To on powinien podjąć w stosunku do danych informacji niezbędne działania w celu zachowania ich poufności, ponieważ to na nim spoczywa

w razie sporu ciężar wykazania, że określone dane stanowiły tajemnicę przedsiębiorcy.

Ponadto musi zostać spełniona przesłanka materialna, tzn. aby określone informacje mogły zostać objęte tajemnicą przedsiębiorcy muszą ze swojej istoty dotyczyć kwestii, których ujawnienie obiektywnie mogłoby negatywnie wpłynąć na sytuację przedsiębiorcy (informacje o charakterze technicznym, technologicznym, organizacyjnym przedsiębiorstwa, informacje posiadające choćby minimalną wartość gospodarczą, np. szczegółowy opis stosowanych technologii, urządzeń) z wyłączeniem informacji, których upublicznienie wynika np. z przepisów prawa (por. wyrok NSA z 10 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 2112/13).

W tym kontekście zwraca się też uwagę na art. 35 ustawy o finansach publicznych, w myśl którego "klauzule umowne dotyczące wyłączenia jawności ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa w umowach zawieranych przez jednostki sektora finansów publicznych lub inne podmioty, o ile wynikające z umowy zobowiązanie jest realizowane lub przeznaczone do realizacji ze środków publicznych, uważa się za niezastrzeżone, z wyłączeniem informacji technicznych, technologicznych, organizacyjnych przedsiębiorstwa lub innych posiadających wartość gospodarczą,

w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich w tajemnicy, lub

w przypadku gdy jednostka sektora finansów publicznych wykaże, że informacja stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa z uwagi na to, że wymaga tego istotny interes publiczny lub ważny interes państwa", (tak stwierdził NSA w wyroku III OSK 2489/21

z 26 lipca 2023 r.)

Tajemnica przedsiębiorcy musi być oceniana w sposób obiektywny, oderwany od woli danego przedsiębiorcy. W innym przypadku, tajemnicą przedsiębiorstwa byłoby wszystko, co arbitralnie przedsiębiorca za nią uzna, także w drodze czynności kwalifikowanych (np. poprzez zamieszczenie odpowiedniej klauzuli w umowie, bądź poprzez wyrażenie zastrzeżenia w złożonym oświadczeniu). Dla przedsiębiorcy wszystko, co wiąże się z jego funkcjonowaniem, może mieć wartość gospodarczą. Jednakże nie wszystko stanowić będzie tajemnicę przedsiębiorcy.

Przechodząc do oceny zaskarżonej decyzji i decyzji należy stwierdzić, iż z jej uzasadnienia nie wynika zasadność przesłanek, którymi kierowała się spółka odmawiając udostępnienia żądanej informacji publicznej.

Zadaniem spółki, było w pierwszej kolejności dokonanie oceny, czy żądane informacje objęte są tajemnicą przedsiębiorcy i w jakim zakresie. Decyzja odmowna powinna być uargumentowana i nie może być ogólnikowa, a podmiot zobowiązany winien zbadać, czy ujawnienie określonych informacji utrudni funkcjonowanie przedsiębiorcy na rynku oraz czy miało miejsce zastrzeżenie o objęciu określonych danych tajemnicą. Z tego zadania spółka nie wywiązała się przyjmując, że sam fakt zamieszczenia w umowach z [...] S.A. klauzul nakładających obowiązek poufności oznacza, że są to informacje poufne, a spółka podjęła niezbędne działania w celu zachowania poufności takich informacji. Spółka nie przedstawiła jednak obowiązujących dokumentów czy regulaminów ochrony treści żądanej przez skarżącego w trybie dostępu do informacji publicznej.

Z treści art. 11 ust. 2 u.z.n.k. wynika, że oprócz informacji technicznych

i technologicznych, wymienia się także informacje organizacyjne, które dotyczą struktury organizacyjnej przedsiębiorstwa czy organizacji pracy osób zatrudnionych oraz inne informacje posiadające wartość gospodarczą. Pojęcie "wartość gospodarcza" jest pojęciem nieostrym. Ustawodawca nie wskazuje wprost co faktycznie należy rozumieć pod tym pojęciem, ani jak tą wartość należy ustalić. Przyjmuje się jednak, że wartość gospodarczą mogą mieć takie informacje jak dane kontrahentów, tzw. poufne know - how czy informacje związane z działalnością marketingową. Wobec tego ustalenie, czy w konkretnej sprawie mamy do czynienia z wartością gospodarczą określonych danych, wymaga szczegółowej weryfikacji żądanych informacji, aktualnej sytuacji przedsiębiorcy oraz uwarunkowań prawnych i faktycznych prowadzenia działalności na danym terenie. Takich ustaleń i weryfikacji w niniejszej sprawie również zabrakło.

Dla przedsiębiorcy wszystko, co wiąże się z jego funkcjonowaniem, może mieć wartość gospodarczą, jednakże nie wszystko będzie stanowiło tajemnicę przedsiębiorcy. Tajemnica przedsiębiorcy nie jest wartością będącą celem samym w sobie, lecz ma chronić przedsiębiorcę przed negatywnymi skutkami, jakie mogłoby dla prowadzonej przez niego działalności wywołać udzielenie określonych informacji, żądanych w trybie u.d.i.p. (wyrok WSAw Warszawie z 12 stycznia 2021 r., sygn. akt II SA/Wa 2062/20).

W motywach decyzji odmownej na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. powinno być szczegółowo i precyzyjnie wyjaśnione, na czym polega tajemnica przedsiębiorcy, dlaczego ujawnienie informacji o kosztach wszelkich reklam, artykułów sponsorowanych oraz innych publikacji wykupionych we wskazanym we wniosku podmiocie (za okres kilkuletni) osłabi pozycję rynkową spółki względem innych podmiotów, z jakich konkretnie powodów Spółka przyjęła, że w odniesieniu do żądanej informacji przesłanka ta nie została spełniona. W ocenie Sądu [...] nie wykazała, że wnioskowana informacja posiada dla niej obiektywną wartość gospodarczą,

a zasadność jej ochrony przeważa nad prawem dostępu do informacji. Za takie, zdaniem Sądu nie można bowiem uznać ogólnikowego stwierdzenia, że ujawnienie żądanych informacji godziłoby w interes [...] poprzez zobrazowanie potencjalnych środków jakimi spółka dysponuje na usługi związane z reklamami oraz innymi publikacjami prasowymi. Niezrozumiałe są wywody zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji o tym, że ujawnienie żądanej informacji miałoby powodować składanie w przyszłości przez podmioty rynkowe ofert mniej korzystnych dla [...]. Spółka nie wykazała aby udostępnienie żądanej informacji w zakresie samej ceny usługi miało adekwatny wpływ na oferty składane w przyszłości. W ocenie Sądu sama cena usługi nie jest jedynym wiążącym kryterium uwzględnienia ofert. Zarówno o cenie, jak i ogólnej atrakcyjności oferty będą decydować także jej inne postanowienia takie jak. jakość świadczonych usług czy możliwość dotarcia do jak najszerszego kręgu odbiorców.

Również wskazując, że ujawnienie żądanych informacji wiąże się dla [...] S.A. z niebezpieczeństwem wykorzystania informacji o kosztach usług objętych umowami przez podmioty konkurencyjne i tym samym uzyskaniem przez nie nieuczciwej przewago konkurencyjnej, nie wykazano, iż w aktualnej sytuacji tego podmiotu

i konkretnych realiach rynkowych ujawnienie tych informacji mogłoby wywołać negatywne skutki dla prowadzonej przez [...] S.A działalności. Żądana informacja obejmuje tylko cenę usług a nie np. sposobu jej obliczania czy sposobów optymalizowania oferty przez [...] S.A.

W tym miejscu należy podkreślić, że zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 869 ze zm., zwana dalej: u.f.p.), gospodarka środkami publicznymi jest jawna. Zatem informacja o majątku, którym dysponują władze publiczne oraz podmioty realizujące w imieniu tych władz zadania publiczne, podlega udostępnieniu podmiotowi zainteresowanemu. Powyższą zasadę potwierdza art. 35 u.f.p. stanowiąc, że klauzule umowne dotyczące wyłączenia jawności ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa w umowach zawieranych przez jednostki sektora finansów publicznych lub inne podmioty, o ile wynikające z umowy zobowiązanie jest realizowane lub przeznaczone do realizacji ze środków publicznych, uważa się za niezastrzeżone, z wyłączeniem informacji technicznych, technologicznych, organizacyjnych przedsiębiorstwa lub innych posiadających wartość gospodarczą,

w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich w tajemnicy, lub

w przypadku gdy jednostka sektora finansów publicznych wykaże, że informacja stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa z uwagi na to, że wymaga tego istotny interes publiczny lub ważny interes państwa.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, w ocenie Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy nie zostało w prawidłowy sposób wykazane, że ziściły się warunki uzasadniające odmowę udostępnienia informacji publicznej z powołaniem się na art. 5 ust. 2 u.d.i.p., a więc z powołaniem na tajemnicę przedsiębiorcy. Brak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wystarczających i przekonywujących argumentów, pozwalających na skuteczne powołanie się na tajemnicę przedsiębiorcy, skutkuje również naruszeniem art. 107 § 3 k.p.a.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.

O zwrocie kosztów postępowania postanowiono na podstawie art. 200, art. 205

§ 2, art. 209 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości

z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U.

z 2023 r., poz. 1935).