Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), Asesor WSA Mateusz Rogala, Protokolant st. sekr. sądowy Maryla Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] na decyzję Telewizji Polskiej S.A. z siedzibą w [...] z dnia [...] października 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Telewizji Polskiej S.A. z siedzibą w [...] na rzecz strony skarżącej Fundacji [...] kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżoną do sądu decyzją z dnia [...] października 2023 r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Fundacji [...] (dalej: "skarżąca" lub "Fundacja"), Telewizja Polska S.A. z siedzibą w [...] (dalej: "TVP" lub "organ"), utrzymała w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] września 2023 r. nr [...], w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.

Wnioskiem z dnia 23 sierpnia 2023 r. Fundacja wystąpiła do TVP o udostępnienie informacji publicznej w przedmiocie miesięcznych wynagrodzeń brutto poszczególnych dyrektorów oddziałów terenowych TVP wg stanu na dzień rozpatrzenia wniosku oraz kwoty i uzasadnienie nagród przyznanych dyrektorom oddziałów terenowych TVP za rok 2022 oraz 2023. W piśmie zażądano przesłanie powyższych informacji w formie elektronicznej.

TVP decyzją z dnia [...] września 2023 r., nr [...] na podstawie art. 16 w związku z art. 5 ust. 1 i 2 i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej: "u.d.i.p.") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm., dalej: "k.p.a.") po rozpatrzeniu wniosku Fundacji z dnia 23 sierpnia 2023 r. odmówiła udostępnienia informacji publicznej na opisany powyżej wniosek.

Podstawowym argumentem, który zdaniem TVP przemawia za odmową udostępniania informacji jest objęcie danych w przedmiocie miesięcznych wynagrodzeń dyrektorów oddziałów terenowych TVP oraz kwoty i uzasadnienie nagród przyznanych tym dyrektorom prawem do prywatności osoby fizycznej w rozumieniu art. 5 ust. 2 u.d.i.p. TVP wyjaśniła, że dyrektorzy, do wynagrodzeń, których odnosi się wniosek nie mają żadnego wpływu na decyzje podejmowane przez Zarząd TVP S.A. ani inne organy spółki. Nie przysługuje im żaden zakres kompetencji reprezentacyjnych w ramach działalności TVP SA., co wyłącza ich spod zakresu funkcji publicznej. Uczestniczenie w procesie przygotowania i produkcji audycji telewizyjnych nie mieści się bowiem w zakresie cech władztwa publicznego. Dyrektorzy nie zrezygnowali ponadto z przysługującego im prawa do prywatności.

Ze stanowiskiem TVP wyrażonym w powyższej decyzji nie zgodziła się Fundacja, która pismem z dnia 13 września 2023 r. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...] października 2023 r. TVP utrzymała w mocy decyzję z dnia [...] września 2023 r. Wskazała, że wydając decyzję w przedmiotowym zakresie uznała, iż żądane przez skarżącą dane stanowią informację publiczną, natomiast z uwagi na zaistnienie przesłanek do utajnienia wnioskowanych informacji, ich udostępnienie nastąpić nie może. Wydanie decyzji jest bowiem możliwe jedynie w przypadku, gdy żądane informacje dotyczą sfery faktów i danych publicznych i mieszczą się w zakresie art. 1 ust. 1 u.d.i.p. W przypadku uznania przez TVP, iż żądane dane nie stanowią informacji publicznej, zobowiązana była wyłącznie do poinformowania o tym fakcie Fundację zwykłym pismem, a nie w formie decyzji administracyjnej.

Podniosła, że z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesionego przez skarżącego wynika jakoby TVP uznała, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej. Stwierdzenie takie wobec wydania uprzedniej decyzji jest nieprawdziwe z przyczyn podanych powyżej.

Organ, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, uznał, iż dyrektorzy oddziałów terenowych TVP nie pełnią funkcji publicznych i powtórzył argumentację z decyzji z dnia [...] września 2023 r.

Skargę na decyzję TVP z dnia [...] października 2023 r. wniosła Fundacja żądając jej uchylenia oraz zobowiązania do udzielenia wnioskowanej informacji publicznej i zasądzenia od organu zwrotu kosztów postępowania. Fundacja w uzasadnieniu skargi podniosła, że osoby, o których mowa we wniosku z dnia 23 sierpnia 2023 r. pełnią funkcje publiczne. Zdaniem skarżącej zgodnie z regulaminem organizacyjnym przedsiębiorstwa spółki Telewizja Polska S.A., a co było podnoszone w odwołaniu, oddziały terenowe są jednostkami organizacyjnymi spółki (§ 6 ust. 3 regulaminu). Do zadań dyrektorów oddziałów terenowych należy:

- kierowanie podległą jednostką, odpowiada za prawidłową i terminową realizację zadań określonych w regulaminie oraz zleconych przez Zarząd bądź nadzorującego Członka Zarządu (§ 12 ust. 1),

- odpowiadanie za merytoryczną i finansową działalność kierowanej jednostki, zapewniając wykonanie zadań zgodnie z przepisami prawa (§12 ust. 3),

- opracowanie regulaminów określających struktury wewnętrzne oraz szczegółowe zadania jednostek organizacyjnych, ‘

- pełnienie funkcji redaktora naczelnego,

- powoływanie wewnętrznych kolegiów jako organów opiniodawczo - doradczych,

- powoływanie komisji i zespołów roboczych w celu w celu rozpatrzenia (opracowania, zaopiniowania), jak również koordynacji i nadzorowania wdrażania konkretnych spraw wynikających z przedmiotu działania oddziału terenowego.

W ocenie fundacji niezależnie więc od pełnienia funkcji publicznych dyrektorzy mają wpływ na wydatkowanie środków publicznych.

W odpowiedzi na skargę TVP, reprezentowane przez radcę prawnego wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta polega na ocenie zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2).

Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, iż Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3).

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej. Używając w art. 2 ust. 1 pojęcia "każdemu", ustawodawca precyzuje zastrzeżone w Konstytucji obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach z zastrzeżeniem art. 5 u.d.i.p., a wykonanie tego prawa nie wymaga wykazania interesu prawnego lub faktycznego (art. 2 ust. 1 i 2 u.d.i.p.).

Ustawa znajduje zastosowanie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy.

Wskazać w związku z tym należy, że zaskarżona decyzja została wydana przez Telewizję Polską - jednoosobową spółkę akcyjną Skarbu Państwa (art. 26 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji - Dz. U. z 2022 r., poz. 1722 ze zm.), zawiązaną w celu tworzenia i rozpowszechniania: ogólnokrajowych programów ogólnotematycznych, wyspecjalizowanego programu informacyjno-publicystycznego oraz programu o tematyce kulturalno-artystycznej; programów skierowanych do odbiorców za granicą; regionalnych programów telewizyjnych; innych programów i usług realizujących misję publiczną, o której mowa w art. 21 ust. 1, określonych w karcie powinności, w tym programów wyspecjalizowanych, innych niż wymienione w pkt 1. Spółka Skarbu Państwa - dysponująca majątkiem publicznym oraz wykonująca zadania publiczne, jest podmiotem zobowiązanym na gruncie u.d.i.p. do udostępnienia informacji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, zaś rodzaje takich informacji określa art. 6 ust. 1 u.d.i.p. nie stanowiąc zamkniętego katalogu. Przepis ten stanowi, że udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o: a) statusie prawnym lub formie prawnej, b) organizacji, c) przedmiocie działalności i kompetencjach, d) organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach, e) strukturze własnościowej podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3-5, f) majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p.); a także informacja o majątku publicznym, w tym o: a) majątku Skarbu Państwa i państwowych osób prawnych (...), d) majątku podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5, pochodzącym z zadysponowania majątkiem, o którym mowa w lit. a-c, oraz pożytkach z tego majątku i jego obciążeniach (art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.).

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że informacje o miesięcznych wynagrodzeniach brutto poszczególnych dyrektorów oddziałów terenowych TVP na dzień złożenia wniosku oraz kwoty i uzasadnienie ich nagród za rok 2022 oraz 2023 - stanowią informacje publiczne (art. 4 ust. 1 pkt 2 lit. b i d oraz pkt 5 lit. a i d u.d.i.p.).

Celem u.d.i.p. jest zagwarantowanie wnioskodawcy dostępu do informacji publicznej zgodnie z podstawową zasadą domniemania jawności informacji publicznej. Zasada ta doznaje jednak ograniczenia, o czym świadczy m.in. art. 5 ust. 2 u.d.i.p., zgodnie z którym prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu m. in. na prywatność osoby fizycznej. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa.

Powołanie się przez podmiot zobowiązany na przesłankę prywatności osoby fizycznej musi znaleźć odpowiednie uzasadnienie w wydanej decyzji. Ograniczenie dostępu do informacji publicznej ze względu na tę przesłankę, jak już wyżej wskazano, nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne.

W kwestii interpretacji pojęcia "osoba pełniąca funkcje publiczne" wypowiedział się Trybunał Konstytucyjny w powołanym w skardze wyroku z dnia 20 marca 2006 r., sygn. akt K 17/05. TK stwierdził m.in, że pojęcie to jest ściśle związane z konstytucyjnym ujęciem prawa z art. 61 ust. 1, a więc nie może budzić wątpliwości, że chodzi tu o osoby, które związane są formalnymi więziami z instytucją publiczną (organem władzy publicznej). Sprawowanie funkcji publicznej wiąże się z realizacją określonych zadań w urzędzie, w ramach struktur władzy publicznej lub na innym stanowisku decyzyjnym w strukturze administracji publicznej, a także w innych instytucjach publicznych. Wskazanie, czy mamy do czynienia z funkcją publiczną, powinno zatem odnosić się do badania, czy określona osoba w ramach instytucji publicznej realizuje w pewnym zakresie nałożone na tę instytucję zadania publiczne. Chodzi zatem o podmioty, którym przysługuje co najmniej wąski zakres kompetencji decyzyjnej w ramach instytucji, przy czym nie muszą to być osoby uprawnione do wydawania decyzji administracyjnych. Spod zakresu funkcji publicznej TK wykluczył takie stanowiska, choćby pełnione w ramach organów władzy publicznej, które mają charakter usługowy lub techniczny.

Analogiczne stanowisko w tej kwestii zajmowały sądy administracyjne (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 11 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Gd 5/14; wyrok WSA w Krakowie z dnia 26 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 663/14; wyrok NSA z dnia 15 listopada 2013 r., sygn. akt I OSK 1044/13; wyrok NSA z dnia 23 marca 2017 r., sygn. akt I OSK 3074/15; wyrok NSA z dnia 9 czerwca 2017 r. sygn. akt I OSK 2130/15; publ. CBOSA) podkreślając, że za pełniące funkcje publiczne uznać należy osoby, które wykonują powierzone im przez instytucje państwowe lub samorządowe zadania i przez to uzyskują znaczny wpływ na treść decyzji o charakterze ogólnospołecznym. Cechą wyróżniającą takie osoby jest posiadanie określonego zakresu uprawnień pozwalających na kształtowanie treści wykonywanych zadań w sferze publicznej. Wskazanie, czy mamy do czynienia z funkcją publiczną, powinno zatem odnosić się do badania, czy określona osoba w ramach instytucji publicznej realizuje w pewnym zakresie nałożone na tę instytucję zadania publiczne. Chodzi zatem o podmioty, którym przysługuje co najmniej wąski zakres kompetencji decyzyjnej w ramach instytucji publicznej. Zatem osoby pełniące funkcje publiczne to nie tylko osoby na stanowiskach stricte kierowniczych, uprawnione do wydawania decyzji w sensie procesowym, lecz również osoby na samodzielnych stanowiskach merytorycznych, które - w ramach powierzonych obowiązków - mogą w określony sposób wpływać na kształt zadań realizowanych w danej instytucji publicznej. Dla prawidłowego zastosowania art. 5 ust. 2 u.d.i.p. koniecznym jest więc każdorazowe badanie zakresu uprawnień (obowiązków) osób, których dotyczy wniosek o udostępnienie informacji publicznej.

W świetle art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p. uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej powinno spełniać wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a., a zatem powinno zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Uzasadnienie decyzji wydanej w oparciu o art. 5 ust. 2 u.d.i.p. (ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy lub prawo do prywatności) powinno zawierać konkretną, przekonującą argumentację na okoliczność spełnienia w sprawie tychże przesłanek. Brak, ogólność lub pozorność takiej argumentacji świadczy o - wymagającym uchylenia decyzji - naruszeniu art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. w związku z art. 107 § 1 i 3 k.p.a.

Taka właśnie sytuacja ma miejsce w rozpatrywanej sprawie, bowiem argumentacja zawarta w zaskarżonej decyzji nie pozwala na zaakceptowanie stanowiska TVP, że dostęp do żądanych informacji publicznych podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej, o której mowa w art. 5 ust. 2 u.d.i.p.

Podkreślić należy, że Fundacja nie żądała udostępnienia dokumentów (umów) stanowiących podstawę zatrudnienia w TVP osób wymienionych we wniosku z dnia 23 sierpnia 2023 r., lecz jedynie podania informacji o miesięcznych wynagrodzeniach brutto poszczególnych dyrektorów oddziałów terenowych TVP na dzień złożenia wniosku oraz kwoty i uzasadnienie ich nagród za rok 2022 oraz 2023. Zatem nie sposób przyjąć, że informacja o tym, jest informacją podlegającą wyłączeniu z jawności ze względu na prywatność osoby fizycznej.

W świetle powyższych rozważań, Sąd stwierdza, że organ dokonał woluntarnej i błędnej oceny, iż funkcji dyrektorów oddziałów terenowych TVP nie można kwalifikować jako osób pełniących funkcji publicznych, uznając - z jednej strony - że " nie mają żadnego wpływu na decyzje podejmowane przez Zarząd TVP S.A. ani inne organy spółki", a z drugiej, że "uczestniczenie w procesie przygotowania i produkcji audycji telewizyjnych nie mieści się w zakresie władztwa publicznego".

Jak już stwierdzono bowiem wcześniej, za osobę pełniącą funkcję publiczną należy uznać nie tylko taką, która wprost pełni taką funkcję, ale i taką, której stanowisko lub sprawowana funkcja wiąże się z podejmowaniem działań wpływających bezpośrednio na sytuację prawną innych osób lub łączy się co najmniej z przygotowywaniem szeroko rozumianych decyzji dotyczących innych podmiotów.

Z analizy Regulaminu Organizacyjnego Przedsiębiorstwa Spółki Telewizyjnej Polska S.A., jak trafnie zauważa Fundacja wynika, iż Telewizyjna Agencja Informacyjna jest wymieniona jako część zakładu głównego (por. § 6 Regulaminu). Z kolei § 6 ust. 3 stanowi, że agencje i inne części składowe ujęte w tym § 6 są jednostkami organizacyjnymi w rozumieniu tego aktu, zaś w myśl § 9 regulaminu, członkowie zarządu sprawują nadzór nad jednostkami organizacyjnymi, a więc także nad TAI jako jednostką organizacyjną TVP S.A.

Zgodnie z §12 tegoż Regulaminu dyrektorzy kierują podległą jednostką, odpowiadają za prawidłową i terminową realizację zadań określonych w regulaminie oraz zleconych przez Zarząd bądź nadzorującego Członka Zarządu. Natomiast § 12 ust. 3 stanowi, że dyrektorzy odpowiedzialni są za merytoryczną oraz finansową działalność podległej jednostki.

Już choćby z przytoczonych kompetencji i obowiązków dyrektora wynika, że osoba pełniąca tę funkcje posiada taki kompetencje, obowiązki z i zadania w ramach kierowanej jednostki organizacyjnej, które sytuują ją jako osobę pełniącą funkcję publiczną i to w ramach właściwości merytorycznej i strukturze Spółki (TVP S.A.).

W świetle powyższego, w ocenie Sądu, nie ulega wątpliwości, że zakres wniosku, z uwagi na opisane wyżej kompetencje dyrektora, dotyczy stanowiska i funkcji, których sprawowanie jest równoznaczne z podejmowaniem działań wpływających bezpośrednio na sytuację prawną innych osób lub co najmniej łączy się z przygotowywaniem decyzji dotyczących innych podmiotów.

Co także istotne, łączy się także z materią finansów publicznych, w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 305 ze zm.), gdyż gospodarowanie przez dyrektora (jako jednostki organizacyjnej Spółki) jej majątkiem (w zw. z § 12 ust. 3 Regulaminu), objęte jest przez ustawodawcę szczególnie szeroką jawnością (por. art. 33 ust. 1 tejże ustawy ), co tym bardziej przemawia za uznaniem dyrektora za osobę pełniącą funkcję publiczną.

Dlatego też Sąd uznał, że Organ "odmawiając" udzielenia informacji w zakresie wniosku, naruszył przepis art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. poprzez wadliwą ocenę, że dyrektorzy oddziałów terenowych TVP nie pełnią funkcji publicznej w ramach TVP S.A. W tej sytuacji ich wynagrodzenia oraz kwoty i uzasadnienie przyznanych im nagród podlegają ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej.

Przedstawiona w zaskarżonej decyzji argumentacja nie jest przekonująca. TVP jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, a więc powinna dbać o transparentność, zwłaszcza swoich wydatków i przychodów oraz powinna liczyć się z potencjalną koniecznością ujawnienia szczegółów dotyczących gospodarowania swymi finansami.

Ogólne powołanie się na samo stwierdzenie, że "osoby wymienione we wniosku Fundacji nie mają żadnego wpływu na decyzje podejmowane przez Zarząd TVP S.A., ani inne organy Spółki" oraz, że " podstawowe ich obowiązki dotyczą nadzoru nad procesem przygotowania i produkcji audycji telewizyjnych, co nie mieści się w zakresie cech władztwa publicznego" i "nie zrezygnowali ponadto z przysługującego im prawa do prywatności" nie jest wystarczające do stwierdzenia, że osoby te nie należą do kręgu osób pełniących funkcje publiczne w TVP, a w związku z tym, że dostęp do żądanych informacji podlega ograniczeniu ze względu na ich prawo do prywatności jak również nie jest wystarczające z punktu widzenia wymogów określonych w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. oraz art. 107 § 3 k.p.a.

Jak już wyżej wskazano, dla wykazania, że osoby, których dotyczy wniosek Fundacji, nie są osobami pełniącymi funkcje publiczne, organ powinien odwołać się do warunków umów oraz zakresów obowiązków tych osób i poddać je szczegółowej analizie z punktu widzenia posiadanych przez te osoby uprawnień i odpowiedzialności za kształtowanie treści wykonywanych zadań w sferze publicznej. Wyniki tej analizy powinny następnie zostać przedstawione w uzasadnieniu podjętej decyzji. Uzasadnienie to z kolei powinno umożliwić tak Fundacji, jak i Sądowi administracyjnemu, weryfikację zajętego stanowiska zwłaszcza w kontekście faktu, że TVP S.A. jako spółka Skarbu Państwa realizuje zadania publiczne i dysponuje majątkiem publicznym, a pytania o wysokość wynagrodzenia otrzymanego przez osoby objęte wnioskiem dotyczą sposobu wydatkowania tego majątku. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji wymogów tych jednak nie spełnia.

Z powyższych względów, zaskarżona decyzja - jako co najmniej przedwczesna - podlegała uchyleniu z powodów naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 16 u.d.i.p. oraz w związku z art. 5 ust. 2 u.d.i.p.

Ponownie rozpatrując wniosek Fundacji organ uwzględni przedstawioną powyżej ocenę prawną, w szczególności odnośnie wykładni art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Następnie podda analizie przedmiot wniosku w kontekście poczynionych przez Sąd rozważań i podejmie stosowne czynności na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej. W przypadku ponownego uznania, że w sprawie należy wydać decyzję administracyjną, TVP sporządzi jej uzasadnienie zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku.

O zwrocie kosztów postępowania sądowego, jak w punkcie 2 sentencji wyroku, Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy. Do kosztów tych Sąd zaliczył uiszczony wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł.