Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2006 r. Nr [...] w przedmiocie uregulowania stosunków wodnych na gruncie postanawia odrzucić skargę.

II SA/Rz 946/06

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Burmistrza z dnia [...] lipca 2006 r. Nr [...] odmawiającą uwzględniania wniosku skarżącego J. B. w zakresie regulacji stanu wody na działce nr ewid. 792/2 w B.

Decyzja SKO wraz ze stosownym pouczeniem o prawie jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w terminie 30 dni od daty jej otrzymania została doręczona skarżącemu w dniu 31 sierpnia 2006 r., czego dowodem jest zalegające w aktach administracyjnych sprawy zwrotne potwierdzenie jej odbioru.

Ze skargą na nią J. R. wystąpił w dniu 4 października 2006 r. składając ją osobiście w siedzibie SKO, co potwierdza zamieszczona na niej pieczątka ze stosowną adnotacją.

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z powyższych ustaleń skarżący uchybił temu terminowi, który dla niego upłynął 2 października 2006 r.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3 tego artykułu). Ubocznie należy zauważyć, iż zaskarżona decyzja w sytuacji uchylenia decyzji organu l instancji nie wywołuje dla skarżącego ujemnych skutków, ponieważ sprawa objęta skargą będzie przedmiotem ponownego rozpatrzenia przez Burmistrza.

Z uwagi na powyższe, na podstawie powołanych przepisów należało orzec jak w sentencji postanowienia.