VI SA/Wa 1500/08 - Wyrok

Data orzeczenia	2008-11-19	
Data wpływu	2008-07-14	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Magdalena Maliszewska
Maria Jagielska
Pamela Kuraś-Dębecka /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6048 Status zakładu pracy chronionej	
Hasła tematyczne	Działalność gospodarcza	
Sygn. powiązane	II GSK 236/09	
Skarżony organ	Minister Pracy i Polityki Społecznej	
Treść wyniku	Oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2008 nr 14 poz 92; art. 28 ust. 1; art. 29; art. 30 ust. 1 i ust. 3;; Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych - tekst jednolity
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071; art. 105 par 1;; Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Maria Jagielska Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Protokolant Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2008 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nadania statusu zakładu pracy chronionej oddala skargę	
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2008 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz na podstawie art. 30 ust. 1 w związku z art. 28 ust.1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2008 r., Nr 14, poz. 92) - po rozpatrzeniu odwołania S. sp. z o. z siedzibą w S. (skarżąca, S.) uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. i umorzył postępowanie przed organem I instancji.

Do wydania tej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym;

Z akt sprawy wynika, że S. sp. z o.o. wnioskiem z [...] czerwca 2006 r. domagała się nadania jej statusu zakładu pracy chronionej od dnia [...] lipca 2006 r. Powołała się na fakt, że Sąd Rejonowy w P, [...] w dniu [...] czerwca 2006 r. dokonał wpisu w dziale 6, rubryce 4 (informacja o połączeniu, podziale lub przekształceniu) o dokonaniu przejęcia części majątku innej spółki w wyniku podziału w ten sposób, że m.in. w trybie art. 529 § 1 pkt 4 k.s.h. przeniesiono część majątku C. sp. z o. jako spółki dzielonej w postaci oddziału C. spółka z o.o. z siedzibą w P., Oddział w S. do spółki I. sp. z o.o. (obecna nazwa S.) jako spółki przejmującej. W wyniku przedmiotowego podziału, nastąpiło wydzielenie ze spółki C. sp. z o.o. (legitymującej się statusem zakładu pracy chronionej) i przeniesienie na spółkę S. samobilansującego się oddziału spółki C. sp. z o.o. spełniającego kryteria zpch.

W wyniku rozpoznania ww. wniosku Wojewoda [...][...] listopada 2006 r. wydał decyzję odmawiającą przyznania statusu zakładu pracy chronionej z dniem [...] lipca 2006 r. S. sp. z o.o. bowiem spółka nie spełnia wymogu zawartego w art. 28 ust. 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych tj. nie osiąga wskaźników zatrudnienia osób niepełnosprawnych przez okres co najmniej 6 miesięcy. Zdaniem Wojewody nie było też możliwe zaliczenie okresu osiągania wskaźników zatrudnienia osób niepełnosprawnych spółki C. na rzecz spółki S. Na skutek odwołania strony [...] lutego 2007 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej wydał decyzję uchylającą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2006 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W dniu [...] listopada 2007 r. ( data wpływu do organu [...] grudnia 2007 r.) S. złożyła inny wniosek do Wojewody [...] o wydanie decyzji deklaratoryjnej w przedmiocie stwierdzenia, że spółce S. od dnia [...] lipca 2006 r. przysługuje status zakładu pracy chronionej.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. Wojewoda [...] odmówił pracodawcy S. wydania decyzji stwierdzającej, iż spółce przysługuje od dnia [...] lipca 2006 r. status zakładu pracy chronionej. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż pracodawca S. w dniu [...] lipca 2006 r. nie spełniał wymogów określonych w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych tj. nie osiągał wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych, o których mowa w pkt 1 (wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych wynosi co najmniej 40%, a w tym co najmniej 10% ogółu zatrudnionych stanowią osoby zaliczone do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, albo co najmniej 30% niewidomych lub psychicznie chorych, albo upośledzonych umysłowo zaliczonych do znacznego albo umiarkowanego stopnia niepełnosprawności), przez okres co najmniej 6 miesięcy, a zatem nie spełniał przesłanki do uzyskania statusu zakładu pracy chronionej. Ponadto z pojęcia podmiotowości statusu zakładu pracy chronionej wynika, iż status zakładu pracy chronionej jest nadawany konkretnemu pracodawcy. W tym przypadku podmiotem posiadającym status zakładu pracy chronionej jest C. sp. z o.o. i brak jest podstawy prawnej stwierdzenia przysługiwania statusu zakładu pracy chronionej S. w drodze przejęcia statusu przez S. po spółce C. w wyniku dokonanego podziału.

Od tej decyzji strona złożyła obszerne odwołanie wnosząc o uchylenie decyzji w całości i orzeczenie w powyższym zakresie co do istoty sprawy tj. wydanie decyzji stwierdzającej, że spółce przysługuje status zakładu pracy chronionej od dnia [...] lipca 2006 r. na mocy art. 531 § 2 k.s.h., tj. na zasadzie sukcesji generalnej po spółce C. z siedzibą w P. Decyzji Wojewody [...] strona zarzuciła naruszenie przepisów art. 28 ust. 1, art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz z art. 531 § 2 k.s.h.; art. 6 k.p.a.; art. 7, art. 8,9 i 10, art. 11 k.p.a.

W uzasadnieniu decyzji z [...] maja 2008 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej wskazał, że nie zostało zakończone poprzednie postępowanie toczące się przed Wojewodą [...] w wykonaniu decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lutego 2007 r. o przyznanie stronie z dniem [...] lipca 2006 r. statusu zakładu pracy chronionej. W tej sytuacji brak było podstaw prawnych do złożenia przez stronę kolejnego wniosku w tej samej sprawie. Oznacza to, w ocenie organu, że w dniu składania wniosku ([...] listopada 2007 r.) przez S. sp. z o.o. postępowanie prowadzone przez organ I instancji w tej sprawie było bezprzedmiotowe, dlatego należało zastosować art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Przywołując W. Dawidowicza (Zarys procesu, 1989, s. 167) i poglądy orzecznictwa organ wskazał, że zastosowanie art. 138 § 1 pkt 2 in fine jest zasadne w przypadku, gdy "decyzja organu pierwszej instancji: została wydana w postępowaniu, które należało uznać za bezprzedmiotowe, została wydana na podstawie przepisu prawa materialnego, który utracił moc obowiązującą, dotyczy sprawy administracyjnej rozstrzygniętej już decyzją ostateczną", a także w przypadku, "kiedy nie istnieje już podmiot, który wszczął postępowanie, a rodzaj sprawy administracyjnej wyklucza wstąpienie na miejsce tego podmiotu jego następców prawnych". O bezprzedmiotowości postępowania w sprawie można zatem mówić, gdy zachodzi brak jego strony lub brak przedmiotu, czyli gdy brak jest podstaw prawnych i faktycznych do rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy .

W obszernej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona wniosła o uchylenie obu decyzji zarzucając:

- naruszenie art. 531 § 2 k.s.h. poprzez przyjęcie przez organ II instancji, iż w prawie administracyjnym zasada sukcesji generalnej nie znajduje zastosowania, a tym samym, że brak jest podstaw do wydania decyzji deklaratoryjnej stwierdzającej, iż skarżącej przysługuje status zakładu pracy chronionej (zpch), który w drodze sukcesji generalnej przejęła od spółki C. sp. z o.o. z siedzibą w S.( C.),

- naruszenie art. 30 ust. 1 w zw. z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych poprzez odmowę wydania decyzji deklaratoryjnej stwierdzającej, iż skarżącej przysługuje status zpch, który w drodze sukcesji generalnej przejęła od spółki C.,

- naruszenie art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez odmowę wydania decyzji deklaratoryjnej w sytuacji, w której decyzja ta jest wymagana przez podmiot administrujący powiązany z organem odmawiającym jej wydania, a decyzja ta nie może zostać wydana w innym trybie,

- naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 in fine w zw. z art. 105 § 1 k.p.a., poprzez jego zastosowanie pomimo braku ku temu ustawowo określonych przesłanek, wskutek czego uchylona została decyzja Wojewody [...] i umorzone zostało postępowanie przed organem I instancji,

- naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 ub initio k.p.a. przez odmowę uchylenia decyzji Wojewody [...] i orzeczenia w całości co do istoty sprawy, tj. wydania decyzji deklaratoryjnej stwierdzającej, iż skarżącej przysługuje status zpch od dnia [...] lipca 2006 r.,

- naruszenie art. 7 in fine k.p.a. poprzez nieuwzględnienie w toku postępowania interesu społecznego oraz słusznego interesu skarżącej,

- naruszenie art. 8 k.p.a. oraz art. 9 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób umniejszający zaufanie skarżącej do organów administracji publicznej oraz nieudzielanie jej niezbędnych wyjaśnień i wskazówek,

- naruszenie art. 11 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie przesłanek, którymi kierował się organ II instancji wydając zaskarżoną decyzję,

-naruszenie art. 6 k.p.a. poprzez uchylenie decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania niezgodnie z przepisami prawa powszechnie obowiązującego.

W uzasadnieniu skargi znajduje się szerokie i szczegółowe omówienie stanowiska skarżącej odnośnie stawianych zarzutów.

W szczególności skarżąca podnosi, że organ bezpodstawnie utożsamia postępowanie wszczęte wnioskiem z dnia [...] czerwca 2006 r. w sprawie przyznania skarżącej statusu zpch (decyzja konstytutywna) z niniejszym postępowaniem, które dotyczy decyzji deklaratoryjnej, mającej władczo stwierdzić, iż status zpch przysługuje jej ex lege. Brak jest w związku z tym tożsamości pomiędzy obiema sprawami, co jednoznacznie przesądza o wadliwości zaskarżonej decyzji. Oba te postępowania są całkowicie od siebie niezależne, a rozstrzygnięcia jakie powinny zostać wydane w ich rezultacie mają diametralnie różny charakter. Zdaniem strony postępowanie w sprawie wydania decyzji konstytutywnej oraz postępowanie w sprawie wydania decyzji deklaratoryjnej, nie kolidując ze sobą, mogą być prowadzone równolegle. Wydanie decyzji konstytutywnej, wywołującej skutki ex nunc, w żaden sposób nie czyni bezprzedmiotowym postępowania w sprawie wydania decyzji deklaratoryjnej, która wywołuje skutki ex tunc. Wobec braku związku pomiędzy przedmiotami obu postępowań nie występują żadne przesłanki uzależniające wydanie decyzji deklaratoryjnej stwierdzającej posiadanie przez skarżącą statusu zpch od wcześniejszego zakończenia postępowania w przedmiocie wydania decyzji konstytutywnej. Jednocześnie ewentualne wydanie decyzji konstytutywnej nie czyni bezprzedmiotowym postępowania w sprawie wydania decyzji deklaratoryjnej, gdyż rozstrzygnięcia te dotyczyć będą różnych, niepokrywających się ze sobą okresów, wywołując przy tym odmienne konsekwencje prawne. Ponadto strona twierdzi, że wydanie decyzji deklaratoryjnej uczyni bezprzedmiotowym postępowanie zainicjowane wnioskiem z [...] czerwca 2006 r. W takiej sytuacji indywidualny akt administracyjny o charakterze deklaratoryjnym wywołuje skutki na przyszłość wykluczając wydanie aktu konstytutywnego. Wydanie w przedmiotowej sprawie decyzji deklaratoryjnej wywołuje skutki prawne także dla spółki dzielonej, tj. C. Władcze rozstrzygnięcie organów administracji publicznej o takim charakterze, zgodne z przepisami k.s.h. i orzeczeniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie(w szczególności wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 października 2007 r. sygn. akt VI SA/Wa 1415/07 potwierdzający, że przejęcie statusu zakładu prawy chronionej przez S. nastąpiło z mocy prawa ) skutkować będzie kontynuacją stosunków prawnych związanych z posiadaniem statusu zpch. Tym samym po stronie C. nie powstanie obowiązek określony w art. 33 ust. 7 ustawy o rehabilitacji (konieczność przekazania PFRON środków z funduszu rehabilitacji). Skarżąca wskazuje, że wniosek o wydanie decyzji konstytutywnej z [...] czerwca 2006 r. (pismo z [...] września 2006 r.) miał charakter ewentualny i został zgłoszony na wypadek, gdyby w innym trybie nie było możliwe uzyskanie rozstrzygnięcia organu administracji publicznej stwierdzającego, iż status zpch przysługuje skarżącej z mocy prawa. Ponadto skarżąca wywodzi, że w przedmiotowej sprawie w związku z odmową zmiany istniejącej już decyzji w trybie art. 155 k.p.a. oraz w związku z odmową wydania stosownego zaświadczenia, jedyną możliwością jaka pozostała w świetle obowiązujących przepisów, jest wydanie decyzji deklaratoryjnej.

Powołując się na przepisy k.s.h., w szczególności art. 531 § 1 i 2 k.s.h. oraz ww. wyrok WSA skarżąca uważa, że w przedmiotowej sprawie doszło do sukcesji generalnej praw i obowiązków przejmowanej spółki, w związku z czym skarżącej od dnia [...] lipca 2006 r. przysługuje status zpch.

Uzasadniając zarzut naruszenia art. 2 Konstytucji RP skarżąca podnosi, że niedopuszczalną w demokratycznym państwie prawnym jest sytuacja, w której podmioty administrujące jednocześnie żądają posiadania określonej decyzji i jednocześnie odmawiają jej wydania. Stanowi to rażące naruszenie zasad wynikających z Konstytucji RP jak i ustawodawstwa zwykłego. Ma to miejsce w sytuacji, gdy PFRON, będący pod nadzorem Ministra Pracy i Polityki Społecznej, uzależnia przekazywanie dopłat do wynagrodzenia zatrudnionych przez skarżącą osób niepełnosprawnych, od legitymowania się przez nią decyzją administracyjną stwierdzającą, iż posiada ona status zpch. Z drugiej strony w żadnym z dotychczasowych postępowań organy nie wskazały przy tym, w jakiej formie i trybie skarżąca powinna działać, aby uzyskać rozstrzygnięcie wymagane przez PFRON.

W odpowiedzi na skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej wniósł o oddalenie skargi powołując się na argumentację zawartą w decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi Minister przyznał, że organ I instancji uchybił obowiązkowi wynikającemu z art. 10 k.p.a. ale nie miało to wpływu na wynik rozstrzygnięcia. Co do pozostałych zarzutów skargi organ uznał je za niezasadne i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji . Sąd nie bada więc celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej jako p.p.s.a.).

Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powyższych kryteriów sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek także z innych przyczyn, niż to podano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i w odpowiedzi na skargę.

Zasadniczą kwestią w rozpatrywanej skardze była ocena charakteru decyzji przyznającej status zakładu pracy chronionej na rzecz konkretnego podmiotu i wiążące się z tym zagadnienie, czy fakt złożenia przez ten sam podmiot dwóch wniosków w sprawie przyznania statusu zakładu pracy chronionej nie powoduje bezprzedmiotowości postępowania wszczętego wnioskiem późniejszym.

Z akt sprawy wynika, że strona złożyła dwa wnioski o przyznanie jej statusu zakładu pracy chronionej; wniosek z [...] czerwca 2006 r. o przyznanie statusu zpch od dnia [...] lipca 2006 r., co do którego postępowanie administracyjne nie zostało jeszcze zakończone decyzją ostateczną oraz wniosek z [...] listopada 2007 r. będący przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie o wydanie decyzji deklaratoryjnej w przedmiocie stwierdzenia, że spółce S. przysługuje status zpch od dnia [...] lipca 2006 r.

Koronnym argumentem skargi jest twierdzenie, że organ bezpodstawnie utożsamia postępowanie wszczęte wnioskiem z dnia [...] czerwca 2006 r. w sprawie przyznania skarżącej statusu zpch (decyzja konstytutywna) z niniejszym postępowaniem, które dotyczy decyzji deklaratoryjnej, mającej władczo stwierdzić, iż status zpch przysługuje jej ex lege. Brak jest w związku z tym tożsamości pomiędzy obiema sprawami, co jednoznacznie przesądza o wadliwości zaskarżonej decyzji. Oba te postępowania są całkowicie od siebie niezależne, a rozstrzygnięcia jakie powinny zostać wydane w ich rezultacie mają diametralnie różny charakter

Zdaniem Sądu stanowiska tego nie sposób podzielić bez zastrzeżeń. Zastrzeżenia te dotyczą przede wszystkim pominięcia przez skarżącą okoliczności, iż ze swej istoty decyzja o przyznaniu statusu zpch nie ma jednoznacznego charakteru deklaratoryjnego lub wyłącznie konstytucyjnego.

W myśl art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (dalej jako ustawa o rehabilitacji) decyzję w sprawie przyznania statusu zakładu pracy chronionej lub zakładu aktywności zawodowej, potwierdzającą spełnianie warunków, o których mowa w art. 28 lub 29, wydaje wojewoda. Zgodnie z art. 28 ust. 1 cyt. ustawy:

"Art. 28. 1. Pracodawca prowadzący działalność gospodarczą przez okres co najmniej 12 miesięcy, zatrudniający nie mniej niż 25 pracowników w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy i osiągający wskaźniki zatrudnienia osób niepełnosprawnych, o których mowa w pkt 1, przez okres co najmniej 6 miesięcy, uzyskuje status pracodawcy prowadzącego zakład pracy chronionej, jeżeli:

1) wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych wynosi:

a) co najmniej 40 %, a w tym co najmniej 10 % ogółu zatrudnionych stanowią osoby zaliczone do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, albo

b) co najmniej 30 % niewidomych lub psychicznie chorych, albo upośledzonych umysłowo zaliczonych do znacznego albo umiarkowanego stopnia niepełnosprawności;

2) obiekty i pomieszczenia użytkowane przez zakład pracy:

a) odpowiadają przepisom i zasadom bezpieczeństwa i higieny pracy,

b) uwzględniają potrzeby osób niepełnosprawnych w zakresie przystosowania stanowisk pracy, pomieszczeń higienicznosanitarnych i ciągów komunikacyjnych oraz spełniają wymagania dostępności do nich,

a także

3) jest zapewniona doraźna i specjalistyczna opieka medyczna, poradnictwo i usługi rehabilitacyjne;

4) wystąpi z wnioskiem o przyznanie statusu pracodawcy prowadzącego zakład pracy chronionej."

Analizując zatem cytowane wyżej przepisy należy stwierdzić, że decyzja przyznająca status zakładu pracy chronionej ma charakter deklaratoryjny w tym znaczeniu, iż z chwilą spełnienia wszystkich wymogów określonych w przepisie art. 28 ust.1 ustawy o rehabilitacji pracodawca z mocy ustawy uzyskuje status " pracodawcy prowadzącego zakład pracy chronionej". Z treści tego przepisu wynika, że opisane tam warunki muszą być spełnione łącznie. A contrario, w przypadku niespełnienia choćby jednego z powyższych warunków pracodawca nie uzyskuje statusu pracodawcy prowadzącego zakład pracy chronionej.

W orzecznictwie przyjmuje się, że deklaratoryjny charakter decyzji daje możliwość wydania decyzji z mocą wsteczną. Jednocześnie, posiłkując się poglądami orzecznictwa wyrażanymi w sprawach dotyczących utraty statusu zakładu pracy chronionej, należy podkreślić, że sam charakter decyzji administracyjnej o przyznaniu statusu zakładu pracy chronionej z punktu widzenia brzmienia przepisu art. 30 ust. 1 ustawy o rehabilitacji nosi elementy decyzji konstytutywnej. Treść powołanego przepisu wskazuje, iż źródłem powstania uprawnienia (statusu) nie jest sama norma prawna lecz także indywidualny akt stosowania prawa. Świadczy o tym użyte przez ustawodawcę sformułowanie, że decyzję potwierdzającą spełnianie warunków wydaje wojewoda - analogicznie w przepisie art. 30 ust. 3 ustawy, gdzie mówi się o decyzji wojewody stwierdzającej utratę statusu zakładu pracy chronionej. W konsekwencji należy podzielić zapatrywania zawarte w treści uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 marca 2006 r., prowadzące do wniosku, że również decyzja o przyznaniu statusu zakładu pracy chronionej ma charakter mieszany. Oznacza to, iż przepis art. 30 ust. 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych stanowi podstawę nie tyle do wydania decyzji z istoty deklaratoryjnej, co do wydania decyzji kształtującej określoną sytuację prawną adresata, jednak nie z momentem wejścia decyzji do obrotu prawnego zgodnie z regułami Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz z momentem wcześniejszym ustalonym przez organ na podstawie przesłanek określonych w przepisie art. 28 ustawy ( wyrok NSA z 2 marca 2006 r. , sygn. akt II GSK 270/05, Lex nr 201549).

Przenosząc te rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy podzielić stanowisko Ministra Pracy i Polityki Społecznej, że wniosek strony z dnia [...] czerwca 2006 r. spowodował wszczęcie postępowania administracyjnego w jednej sprawie administracyjnej, której przedmiotem jest uzyskanie przez skarżącą S. statusu zpch z dniem [...] lipca 2006 r. W konsekwencji wszczynanie drugiego postępowania w tej samej sprawie "uzyskania statusu zpch" jest bezprzedmiotowe i winno prowadzić do umorzenia tego postępowania przez organ. W myśl wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 września 2001 r. sygn. akt V SA 381/01 decyzję o umorzeniu postępowania organ administracji państwowej wydaje zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a. wówczas, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, w szczególności wówczas, gdy strona rezygnuje z ubiegania się o rozstrzygnięcie określonej treści, gdy przyznanie określonego uprawnienia stało się zbędne lub gdy organ administracyjny stwierdzi oczywisty brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy (Lex nr 78917). W tych okolicznościach twierdzenia skarżącej, iż ewentualne wydanie decyzji konstytutywnej nie czyni bezprzedmiotowym postępowania w sprawie wydania decyzji deklaratoryjnej, gdyż rozstrzygnięcia te dotyczyć będą różnych, niepokrywających się ze sobą okresów, wywołując przy tym odmienne konsekwencje prawne są bezzasadne bowiem ze swej istoty decyzja przyznająca stratus zakładu pracy chronionej nie ma charakteru wyłącznie konstytutywnego lub wyłącznie deklaratoryjnego. Ponadto strona, zarówno w jednym, jak i drugim wniosku domagała się wydania decyzji ze skutkiem od [...] lipca 2006 r. w związku z dokonaną sukcesją zpch na rzecz S., a zatem, wbrew stanowisku skarżącej, okres objęty obydwoma wnioskami jest identyczny.

Sąd nie podzielił stanowiska strony skarżącej, iż w rozpatrywanej sprawie doszło do naruszenia przepisów Konstytucji RP oraz wskazanych przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Jednocześnie oceniając zaskarżone decyzje Sąd nie stwierdził żadnych innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu.

Biorąc powyższe pod uwagę, stosownie do przepisu art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.