drukuj    zapisz    Powrót do listy

6279 Inne o symbolu podstawowym  627 658, Odrzucenie skargi, Wojewoda, Odrzucono skargę, II SAB/Gl 266/26 - Postanowienie WSA w Gliwicach z 2026-07-31, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II SAB/Gl 266/26 - Postanowienie WSA w Gliwicach

Data orzeczenia
2026-07-31 orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-06-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Wojciech Gapiński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6279 Inne o symbolu podstawowym  627
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143 art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Gapiński po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O.C. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt stały p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

Uzasadnienie

Pismem z dnia 17 maja 2026 r. O. C. (dalej: skarżący) reprezentowany przez pełnomocnika wniósł skargę na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt stały.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.

W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postepowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 1691 ze zm.), dalej: "k.p.a.", w myśl którego stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli:

1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność),

2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).

Stosownie do brzmienia art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Ponaglenie spełnia zatem kryterium wyczerpania środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a.

Stosownie natomiast z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Z powołanych powyżej przepisów wynika, że wniesienie ponaglenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a., stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej. Stanowisko takie jest prezentowane w orzecznictwie (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 2 września 2020 r. sygn. akt II OSK 3732/18).

Tym samym Sąd przyjął, że skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organu, stosownie do art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., musi poprzedzać opisany wyżej środek prawny. Wobec tego skarżący obowiązany był przed skierowaniem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt stały wnieść ponaglenie, a następnie dopiero złożyć skargę na bezczynność organu.

Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie powyższy warunek nie został spełniony. Z przedłożonych do sprawy akt administracyjnych wynika, że skarżący nie wniósł ponaglenia. Natomiast wezwanie, czy wystąpiono w trybie art. 37 § 1 k.p.a. z ponagleniem do organu wyższego stopnia zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 24 czerwca 2026 r. Pełnomocnik skarżącego nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie.

W konsekwencji należało uznać, że w sprawie nie zostały wyczerpane wszystkie przysługujące skarżącemu środki zaskarżenia. Nie został zatem spełniony wskazany wyżej warunek wniesienia skargi do sądu, co skutkuje niedopuszczalnością merytorycznego jej rozpoznania.

Uwzględniając powyższe, stosownie do regulacji zawartej w art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Orzeczenia przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.



Powered by SoftProdukt