Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

II SAB/Ke 148/26 POSTANOWIENIE Dnia 31 lipca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Nagłowicach w przedmiocie zasiłku celowego na pokrycie kosztów zakupu pasa przepuklinowego postanawia: odrzucić skargę.

M. P. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę z 15 czerwca 2026 r. na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Nagłowicach w przedmiocie zasiłku celowego na pokrycie kosztów zakupu pasa przepuklinowego.

W odpowiedzi na skargę organ podał, że wniosek M. P., który wpłynął do organu 9 lutego 2026 r. za pośrednictwem systemu e-doręczeń o przyznanie refundacji na zakup pasa przepuklinowego, został załatwiony 26 lutego 2026 r. Decyzją z tego dnia przyznano wnioskodawcy zasiłek celowy z przeznaczeniem na zakup pasa przepuklinowego w kwocie 141,00 zł. Wypłata zasiłku nastąpiła 4 marca 2026 r. na konto bankowe klienta. Organ podkreślił, że pomoc została przyznana zgodnie z oczekiwaniami wnioskodawcy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", uprawniony jest do orzekania w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.) oraz skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania

w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności

z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 9).

Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest

w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (aniżeli wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W niniejszym przypadku przeszkodę do merytorycznego rozpoznania sprawy stanowi, zdaniem Sądu, okoliczność wniesienia skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej już po załatwieniu przez organ wniosku z 30 marca 2026 r.

W uchwale z 22 czerwca 2020 r. o sygn. II OPS 5/19 (dostępnej na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl), podjętej w składzie 7 sędziów, Naczelny Sąd Administracyjny wyraził stanowisko, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (tj. stwierdzenia, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania). Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 7 marca 2022 r. o sygn. II OPS 1/21 (dostępnej jak wyżej), przesądził, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W uzasadnieniu tej uchwały wskazano, że za inną przyczynę niedopuszczalności skargi, nawet po uprzednim złożeniu ponaglenia do organu administracji w toku postępowania administracyjnego, należałoby uznać okoliczność braku przedmiotu skargi w chwili jej wniesienia, rozumianego jako przewlekłość niedającą się już usunąć ze względu na rozstrzygnięcie sprawy przez organ administracji w sposób kończący postępowanie administracyjne. Nie jest już bowiem możliwe osiągnięcie celu skargi, którym jest rozstrzygnięcie sprawy, skoro organ dokonał już takiego rozstrzygnięcia.

W obu przywołanych uchwałach jasno wskazano więc, że zakończenie postępowania administracyjnego przed wniesieniem skargi na bezczynność (przewlekłe prowadzenie postępowania) uniemożliwia jej rozpoznanie. Sąd nie może w takiej sytuacji badać, czy przed zakończeniem sprawy organ był bezczynny (prowadził postępowanie w sposób przewlekły).

Stanowisko wyrażone w obu przywołanych wyżej uchwałach Sąd orzekający

w sprawie podziela i przyjmuje jako własne.

W rozpatrywanym przypadku przedmiotem skargi jest bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Nagłowicach w przedmiocie zasiłku celowego na pokrycie kosztów zakupu pasa przepuklinowego. Jak wynika z akt administracyjnych oraz odpowiedzi organu na skargę. Skarżący 9 lutego 2026 r. za pośrednictwem e-doręczeń złożył do GOPS w Nagłowicach wniosek o przyznanie refundacji na zakup pasa przepuklinowego. Po przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego, organ 26 lutego 2026 r. wydał decyzję przyznająca zasiłek celowy z przeznaczeniem na zakup pasa przepuklinowego w żądanej przez skarżącego kwocie 141,00 zł. Decyzja została wysłana wnioskodawcy poprzez system e-doręczenia tego samego dnia, a wypłata zasiłku nastąpiła 4 marca 2026 r. na jego konto bankowe.

Wobec powyższego mając na uwadze przedstawione na wstępie rozważania prawne należy uznać, że w stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy, na datę wniesienia skargi – 15 czerwca 2026 r. organ nie był bezczynny, gdyż wydał decyzję przyznającą żądane świadczenie i je wypłacił.

Tym samym, skoro sprawa z wniosku, 9 lutego 2026 r. (data wpływu) o przyznanie refundacji na zakup pasa przepuklinowego została załatwiona przed wniesieniem skargi, gdyż organ 26 lutego 2026 r. wydał decyzje w tym przedmiocie, skargę jako niedopuszczalną z powodu braku przedmiotu zaskarżenia należało odrzucić, o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.