II SA/Kr 1295/25 - Wyrok

Data orzeczenia	2026-01-27	
Data wpływu	2025-10-08	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie	
Sędziowie	Małgorzata Łoboz /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz	
Hasła tematyczne	Budowlane prawo	
Skarżony organ	Inspektor Nadzoru Budowlanego	
Treść wyniku	oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2002 nr 75 poz 690; par 271; Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Dz.U. 1994 nr 89 poz 414; art 49 ust 4; Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz ( spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Piotr Fronc Asesor WSA Anna Kopeć Protokolant: starszy referent sądowy Paulina Filipek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi S. P. na decyzję nr 435/2025 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 4 sierpnia 2025 r., znak WOB.7721.269.2024.ABIE w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie oddala skargę.	
Uzasadnienie
II SA/Kr 1295/25

UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Dąbrowie Tarnowskiej (dalej: "PINB") decyzją nr 50/2024 z 19 lipca 2024 r., znak: PINB-OR.5160.4.2018.JH, wydaną m.in. na podstawie art. 49 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333, dalej: "Pb") w zw. z art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 471), zatwierdził projekt budowlany budynku gospodarczego z garażem wybudowanego na działce nr [...] przy ul. [...] w Ż. i nałożył na M. N. obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie tego budynku (decyzja sprostowana postanowieniem własnym nr 63/2024 z 7 sierpnia 2024 r. na stronie 1 w wierszu 17 w ten sposób, że zdanie "Autorami projektu budynku mieszkalnego jednorodzinnego są:" zmieniono na "Autorami projektu budynku gospodarczego z garażem są:").

W odwołaniu S. P. podniósł w szczególności, że: 1) w decyzji PINB jest mowa o autorach projektu budynku mieszkalnego jednorodzinnego, podczas gdy dotyczy ona budynku gospodarczego z garażem; 2) sporny budynek ogranicza zabudowę jego działki, bo nie będzie mógł wybudować budynku 4 m od granicy ścianą z oknem; 3) odległość między budynkami wynosi ok. 7 m, podczas gdy powinna wynosić 8 m zgodnie z § 271 ust. 1 rozporządzenia WT.

Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie (dalej: "MWINB") decyzją nr 435/2025 z 4 sierpnia 2025 r., znak: WOB.7721.269.2024.ABIE, utrzymał decyzję PINB w mocy.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia MWINB wskazał, że postępowanie legalizacyjne wszczęto 6 listopada 2018 r. w związku ze stwierdzeniem nieważności decyzji nr 408/2011 Starosty Dąbrowskiego z 27 października 2011 r., znak: BA.6740.372.2011, udzielającej M. N. pozwolenia m.in. na budowę budynku gospodarczego z garażem na działce nr [...] w Ż. (decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 20 września 2018 r., znak: DOA.7110.5.2018.SPA). Z decyzji nieważnościowej i zdjęć lotniczych wynika, że obiekt (pow. zabudowy 58,26 mkw.) powstał przed wydaniem pozwolenia na budowę (ok. 2008 r.). Pozwolenie na budowę było wymagane, bo obiekt nie mieścił się w art. 29 ust. 1 pkt 2 Pb ("pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wolno stojących parterowych budynków gospodarczych, wiat i altan oraz przydomowych oranżerii (ogrodów zimowych) o powierzchni zabudowy do 25 mkw., przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki"). Następnie MWINB stwierdził, że inwestorka samowolnie wybudowanego budynku gospodarczego z garażem wykonała nałożony na nią obowiązek przedłożenia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, czterech egzemplarzu projektu budowlanego i oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (postanowienie PINB nr 12/2019 z 7 marca 2019 r. utrzymane w mocy poza terminem wykonania obowiązku postanowieniem MWINB nr 412/2019 z 22 maja 2019 r.; skarga S. P. oddalona wyrokiem WSA w Krakowie z 20 listopada 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 867/19) i uiściła opłatę legalizacyjną w kwocie 25000 zł (postanowienie PINB nr 17/2024 z 14 marca 2024 r.). W ramach analizy projektu budowlanego uzupełnionego w wyniku zlecenia PINB uzupełnienia materiału dowodowego MWINB stwierdził spełnienie wymagań rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, art. 34 Pb i decyzji Wójta Gminy R. z 11 września 2019 r., znak: BZ.6730.37.2019, o ustaleniu warunków zabudowy dla budowy budynku gospodarczego z garażem w ramach legalizacji (częściowo uchylonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z 6 listopada 2019 r., znak: SKO.ZP/415/162/2019):

- obiekt nie narusza § 12 ust. 1 rozporządzenia WT (odległość od granicy z działką nr [...], do której jest zbliżony ścianą bez otworów okiennych i drzwiowych, wynosi od 3,57 do 3,16 m);

- projektant stwierdził zgodność z § 271-272 rozporządzenia WT i to, że "budynek wykonano z elementów nierozprzestrzeniających ognia, pomieszczenia nie zagrażają wybuchem, budynek kat. PM, klasa odporności p. pożarowej: kat. E";

- Sąd przesądził, że wynikający z § 12 ust. 8 rozporządzenia WT wymóg zachowania odległości 8 m nie ma zastosowania (II SA/Kr 867/19);

- klasy odporności pożarowej budynków nie dotyczą budynków wolnostojących do dwóch kondygnacji nadziemnych włącznie (§ 213 pkt 2 lit. b rozporządzenia WT), a wymogi dotyczące usytuowania garażu nie dotyczą garażu o liczbie stanowisk postojowych nie większej niż 3 w zabudowie jednorodzinnej i rekreacji indywidualnej (§ 276 ust. 2 rozporządzenia WT).

W skardze S. P. wniósł o uchylenie decyzji.

W uzasadnieniu skargi podniósł, że budynek o przynajmniej dwu funkcjach ("gospodarczo-garażowy") nie jest usytuowany zgodnie z § 271 i § 272 rozporządzenia WT, a powołanie się w tym zakresie na § 276 ust. 2 rozporządzenia WT jest niedopuszczalne, bo przepis ten dotyczy garaży w zabudowie jednorodzinnej, gdy tymczasem chodzi o zabudowę zagrodową. Zdaniem skarżącego minimalna odległość między budynkami z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe nie powinna być mniejsza niż 8 m. Przy obecnym usytuowaniu (3,15 m od granicy) skarżący nie może zabudować swojej działki w odległości 4 m od granicy. Ponieważ został już pozbawiony ok. 1,5 m szerokości swojej działki, to możliwość zabudowy ograniczona jest o dalsze 0,85 m.

W odpowiedzi na skargę MWINB wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Rozpoczynając, wyjaśnić należy, że istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 z późn. zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.), stanowiąc, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto w myśl art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Z punktu widzenia powyższego stwierdzić należy, że skarga okazała się być bezzasadna.

Na wstępie należy wskazać, że Sąd w pełni podziela rozważania faktyczne i prawne naprowadzone w decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie (dalej: "MWINB"), nr 435/2025 z 4 sierpnia 2025 r., znak: WOB.7721.269.2024.ABIE.

Nie budzi wątpliwości, że legalizowany w sprawie budynek gospodarczy z garażem powstał około 2008r, bez wymaganego pozwolenia na budowę, zatem jako samowola budowlana, do której miał zastosowanie art. 48 p.b. w brzmieniu przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. - Ustawa o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r., poz. 471) - tj. przed dniem 19 września 2020 r. Kwestie te opisał dokładnie i prawidłowo MWINB w decyzji. Skutkiem samowolnej budowy budynku gospodarczego z garażem była więc konieczność przeprowadzenia przez organ nadzoru budowlanego postępowania legalizacyjnego, celem doprowadzenia samowolnie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Jeżeli wykonane roboty budowlane są zgodne z przepisami prawa, w tym przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, to jest możliwe zalegalizowanie samowolnie wykonanych robót budowlanych. W przeciwnym przypadku, samowolnie wykonane roboty budowlane podlegają nakazowi rozbiórki, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Prawidłowość wdrożenia postępowania legalizacyjnego potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w zapadłym w niniejszej sprawie wyroku z dnia 20 listopada 2019r., sygn. akt: II SA/Kr 867/19, który oddalił skargę na postanowienie MWINB nr 412/2019 z dnia 22 maja 2019 r., znak: WOB.7722.79.2019.MOPIE w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia dokumentów legalizacyjnych.

Stosownie do regulacji art. 48 ust. 5 ustawy Prawo budowlane przedłożenie w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w ust. 3, traktuje się jak wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych, jeżeli budowa nie została zakończona; jeśli inwestor spełni wymagania określone w postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych, o którym mowa w art. 48 ust. 3 p.b.. i wystąpi z wnioskiem o wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, to właściwy w sprawie organ administracji wydaje decyzję, o której mowa w art. 49 ust. 4 i 5 p.b. Wspomniane przepisy brzmią następująco: "4. W razie spełnienia wymagań, określonych w ust. 1, właściwy organ wydaje decyzję: (...) 2) o zatwierdzeniu projektu budowlanego, jeżeli budowa została zakończona; (...) 5. W decyzji, o której mowa w ust. 4, nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie". Natomiast art. 49 ust. 1 p.b. stanowi, iż: "Właściwy organ, przed wydaniem decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, bada: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, 3) wykonanie projektu budowlanego przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane - oraz, w drodze postanowienia, ustala wysokość opłaty legalizacyjnej. Na postanowienie przysługuje zażalenie". Inwestor wyraził wolę legalizacji. PINB w Dąbrowie Tarnowskiej postanowieniem nr 17/2014 z dnia 14 marca 2024 r. znak: PINB- OR.5160.4.2018.JH ustalił wysokość opłaty legalizacyjnej budowy budynku gospodarczego z garażem na wysokość 25 000 zł. Zgodnie z pismem Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego, Wydziału Finansów i Budżetu z dnia 14 maja 2024 r., znak: WF-III.3241.4.13.2024 w którym wskazano: na rachunek Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie 30.04.2024 r. wpłynęła dobrowolna wpłata w kwocie 25.000,00 zł tytułem: "Opłata legalizacyjna postanowienie nr 17/2024 znak PINB-OR.5160.4.2018.JH" (...) - opłata legalizacyjna ustalona dla inwestora M. N. została w całości uregulowana. W tych okolicznościach PINB zgodnie z art. 49 ust. 4 pkt 2 p.b. wydał w I instancji decyzję z dnia 19 lipca 2024 r. znak: PINB- OR.5160.4.2018.JH którą zatwierdzono projekt budowlany.

Przechodząc do zarzutów skargi, nie można się zgodzić z jej twierdzeniem, że mamy do czynienia w sprawie z zabudową zagrodową. Projekt budowlany odnosi się do ostatecznej i prawomocnej decyzji o warunkach zabudowy z dnia 11 września 2019r. znak BZ.6730.37.2019 ( w proj.bud. i w aktach organu I inst.) gdzie wyraźnie wskazano, że mamy do czynienia z terenem zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Stąd odmienne twierdzenia skarżącego pozostają gołosłowne.

Skarżący zarzuca, że ze względu na posadowienie budynku legalizowanego w odległości 3,15 m od granicy jego działki nie ma on możliwości zabudowy jego działki w odległości 4m od granicy ze względu na zapis § 271 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (DZ.U.2022.1225 t.j., dalej "w.t.").

Rozważyć należy kilka kwestii, rozpoczynając od stanu faktycznego.

Jak wynika z niekwestionowanego szkicu sporządzonego przez PINB w ramach oględzin ( k. 11 i 12 akt I inst.), budynek gospodarczy z garażem został usytuowany ścianą zwróconą do granicy bez otworów okiennych i drzwiowych, w odległości 3,85 m ( dalszy róg budynku ) i 3,15 m ( bliższy róg). Naprzeciwko po stronie działki skarżącego ( na jego działce) usytuowany jest budynek mieszkalny skarżącego. Odległość od opisywanej ściany budynku gospodarczego do budynku mieszkalnego skarżącego ( w miejscu możliwej rozbudowy budynku skarżącego) wynosi 8,65 m.

Zgodnie z §12 ust 1 w.t. jeżeli z przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż: 1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy; 2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy. Zgodnie z powyższym budynek, który został usytuowany w zbliżeniu do granicy działki w odległości 3,15 m, spełnia powyżej wskazany warunek; takie usytuowanie jest możliwe w przypadku gdy w ścianie zbliżonej do granicy nie znajdują się okno ani drzwi a w rozpatrywanej sprawie występuje dokładnie taka sytuacja. Prawidłowość tej odległości została także potwierdzona w wiążącym w tym zakresie wyroku WSA w Krakowie z dnia 20 listopada 2019r., sygn. akt: II SA/Kr 867/19. Jest to bardzo istotne, albowiem wbrew twierdzeniom skarżącego odległość od granicy jest prawidłowa.

Skarżący zarzuca sprzeczność projektu, który przewiduje 2 kondygnacje, z decyzją o warunkach zabudowy, która wskazuje na 1 kondygnację ( w piśmie procesowym z dnia 14.01.2026r.).

Zarzut ten jest bezzasadny.

Istotnie, projekt budowlany przewiduje pod powierzchnią terenu piwnicę ( pow. 6,64 m2, k. 10 i 14 proj. bud.).

Z kolei decyzja o warunkach zabudowy w uzasadnieniu wskazuje, że "zamierzenie inwestycyjne dotyczy budynku z garażem o wymiarach : pow. 6,5 razy 11,67m, wysokość ok. 2,5m do okapu, ok. 5,0 m do kalenicy, ilość kondygnacji 1".

Po pierwsze, to nie jest wymóg decyzji, ale część opisowa, wskazująca, czego zamierzenie dotyczy i ewidentnie chodzi tutaj, z uwagi na podane wymiary, o kondygnację nadziemną. Po drugie, pomieszczenia piwniczne nie mają znaczenia dla parametrów ustalanych w decyzji o warunkach zabudowy, jeśli bowiem piwnica jest całkowicie schowana pod ziemią, nie zmniejsza limitu powierzchni zabudowy przewidzianej w warunkach zabudowy.

Przechodząc do zarzutu niespełnienia warunku z § 271 ust. 1 w.t., czyli niezachowania odległości 8 m między budynkami bez ściany oddzielenia przeciwpożarowego - to zarzut ten jest bezzasadny.

W projekcie budowlanym, w danych dotyczących warunków ochrony przeciwpożarowej wskazano, że legalizowany budynek wykonano z elementów nierozprzestrzeniających ognia, pomieszczenia nie zagrażają wybuchem, budynek kat. PM, klasa odporności pożarowej kat. E. Wskazano nadto, że budynek jest usytuowany zgodnie z § 271, oraz zgodnie z przepisami szczególnymi zawartymi w § 272. Przepisaną odległość ( min. 8 m) potwierdza cytowany szkic, który podaje odległość 8,65 m. Ponadto sam skarżący na rozprawie potwierdził, że odległość zachowuje wskazane w § 271 ust. 1 w.t. 8 m, a tylko zarzuca on, że nie będzie mógł rozbudować swojego budynku bliżej granicy, do przepisowych 4 m.

Tak więc w istocie rzeczy skarżący sprzeciwia się legalizacji, gdyż budynek gospodarczy stoi na przeszkodzie temu, aby rozbudował swój budynek bliżej granicy (do 4 m, gdy aktualnie stoi on w odległości ok. 5 m).

W ocenie Sądu zarzut ten nie może odnieść skutku. Zdaniem Sądu, jeśli legalizowany budynek zachowuje zgodność z przepisami ( a tak jest w omawianym przypadku), to nie można odmówić zatwierdzenia projektu budowlanego ze względu na domniemywane plany właściciela sąsiedniej nieruchomości co do rozbudowy. Jak to trafnie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 listopada 2005 r. II OSK 672/05, publ. Lex/el.: "W postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę, obowiązkiem organów administracji jest zbadanie, czy w wyniku realizacji inwestycji dojść może do naruszenia interesów osób trzecich, ale wyłącznie w zakresie ewentualnego naruszenia norm Prawa budowlanego i warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki. Jeżeli decyzja o pozwoleniu na budowę (bądź decyzja o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych) nie wykazuje żadnej sprzeczności z powyższymi wymogami, to spowodowane realizacją inwestycji dolegliwości dla otoczenia nie mogą zostać zakwalifikowane jako naruszające uzasadnione interesy osób trzecich. Nie chodzi bowiem o wszelkie utrudnienia, jakie może przynieść planowane przedsięwzięcie, a jedynie o takie, które dotyczyć mogą naruszeń interesów prawnych, a nie interesów faktycznych, innych osób. Ochrona takich interesów w procesie inwestycyjnym nie może prowadzić do sytuacji, w której to osoby trzecie, a nie inwestorzy - właściciele nieruchomości, na której mają powstać planowane inwestycje, decydowali będą o dopuszczalności wybudowania obiektów budowlanych, miejscu posadowienia takich obiektów, rodzaju obiektu budowlanego i to nawet z naruszeniem ogólnego interesu społecznego". Trafnie także wskazał WSA w Warszawie w wyroku z dnia 16 października 2019 r. VII SA/Wa 1002/19, LEX nr 2740322: "Wydając decyzję w sprawie pozwolenia na budowę organy administracji architektoniczno-budowlanej nie mogą uzależniać swoich rozstrzygnięć od zdarzeń przyszłych i niepewnych. Nie sposób zaaprobować stanowiska, że w celu niejako "rezerwacji" możliwości realizacji dla siebie przyszłej inwestycji w najbardziej odpowiednim miejscu na nieruchomości, dopuszczalne jest blokowanie zamierzenia inwestycyjnego właściciela działki sąsiedniej, w sytuacji, gdy zamierzenie to jest zgodne z przepisami p.b.". Oba te wyroki dotyczą wprawdzie postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę, ale można i należy je odnieść także do rozpatrywanego postępowania legalizacyjnego, które również dotyczy zatwierdzenia projektu budowlanego. Konkluzja, jaka z tego wynika, jest następująca: jeśli samowolnie wzniesiony obiekt spełnia wszystkie wymogi prawa, to nie może być przeszkodą w legalizacji okoliczność, że właściciel nieruchomości na działce sąsiedniej powołuje się na zamiar rozbudowy swojego budynku w niewiadomym rozmiarze i w niewiadomym czasie, zwłaszcza, jeśli ta rozbudowa nie musi mieć miejsca w kierunku granicy.

Niezależnie od powyższego, można jeszcze wskazać skarżącemu, że gdyby koniecznie z jakichś powodów chciał przeprowadzić rozbudowę w odległości 4 m od granicy, naprzeciwko legalizowanego budynku, to może skorzystać z przepisów § 271 ust. 7 w.t., lub, co najprostsze, wybudować ścianę oddzielenia przeciwpożarowego ( klasy EI 60 lub wyższej). WSA w Rzeszowie w wyroku z dnia 31 października 2017 r. II SA/Rz 805/17, LEX nr 2406298 wskazał w tym zakresie: "1. Regulacja § 271 ust. 1 rozporządzenia z dnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422) wyznacza minimalne odległości między zewnętrznymi ścianami budynków niebędącymi ścianami oddzielenia przeciwpożarowego. A contrario, wyznaczone tam odległości nie dotyczą lokalizacji obiektów, z których jeden posiada ścianę oddzielenia przeciwpożarowego. Jeżeli więc, jeden z budynków posiada zewnętrzną ścianę oddzielenia przeciwpożarowego, to odległości o jakich mowa w tej regulacji nie muszą być zachowane dla uznania legalności zamiennego projektu budowalnego. 2. Niezatwierdzenie projektu spełniającego wymagania prawa stanowi naruszenie prawa inwestorów do wolności budowlanej - art. 4 p.b.".

Końcowo należy wskazać, że trafnie wskazuje Organ Odwoławczy, iż analiza przedłożonej dokumentacji w szczególności wykazała, iż:

- przedłożony projekt budowlany spełnia wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Projekt został dostosowany zgodnie z wytycznymi zawartymi w ww. postanowieniu MWINB. Co najistotniejsze projekt ten sporządzony został przez osoby posiadające stosowne uprawnienia do projektowania w odpowiedniej specjalności, które wpisane są na listę członków właściwych izb, projekt został, także przez nie opatrzony pieczęciami zawierającymi nr uprawnień oraz podpisami. Projekt zawiera wszystkie elementy projektu wynikające z przepisów. Zawiera część opisową jak i rysunkową poszczególnych składowych wynikających z przepisów. Rysunki wchodzące w skład projektu opatrzone są stosownymi metrykami. Projekt zagospodarowania terenu opracowany został na aktualnej mapie do celów projektowych, poświadczonej za zgodność z oryginałem. Przedłożony projekt jest kompletny, zawiera niezbędne - stosownie do okoliczności - pozwolenia, opinie, uzgodnienia i sprawdzenia;

-przedłożony projekt budowlany zgodny jest z wymaganiami określonymi w art.. 34 p.b. oraz zawiera wszystkie elementy wymienione w art. 34 ust. 3 p.b.;

- inwestycja spełnia warunki wynikające z treści decyzji o warunkach zabudowy wydanej przez Wójta Gminy R. z dnia 11 września 2019 r. znak: BZ.6730.37.2019 dla inwestycji: Budowa budynku gospodarczego z garażem na działce nr [...] położonej przy ul. [...] w miejscowości Ż. - w ramach legalizacji prowadzonej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Dąbrowie Tarnowskiej a uchylonej częściowo decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 6 listopada 2019 r., znak: SKO.ZP/415/162/2019. Analiza przedłożonego projektu budowlanego - w szczególności projektu zagospodarowania terenu - wykazała, że inwestycja zgodna jest z ww. decyzją;

-złożono oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane .

Tak więc, mając na uwadze powyższe, trafnie MWINB uznał, iż dokumenty są kompletne i odpowiadają wymaganiom określonym w przepisach.

Z wymienionych przyczyn, skoro skarga okazała się bezzasadna, na zas. art. 151 p.p.s.a. została oddalona.